 |
|
#1
05-01-2019, 12:32
|
||||
|
||||
Ortaçağ konulu filmler
Ingmar Bergman - Yedinci Mühür (1957)
https://www.imdb.com/title/tt0050976/?ref_=nv_sr_1 ortaçağdaki din baskısını ve veba hastalığını, ölüm korkusunu işliyor. filmle iligli şu linktede de bir eleştiri yazısı var. https://medium.com/t%C3%BCrkiye/berg...e-40b17cec5f7d ben şahsen bütün sanatlarda böyle imgelemli, işte "şair burada dışavurumsal dünyanın postizlenimci imgelemlerinin sağaltımını..." falan sanatlarından nefret ediyorum. fakat ortaçağ konulu filmlerde kült olduğu için bergman'ı izledim, tek kelimeyle beğenmedim. bergman'ın bir filmini daha izlemiştim, yarısına kapattım. bir kere bu adamın filmlerindeki teknik sanatı yada kendi için sanatı anlamak için amatör düzeyde sinema sanat tarihi bilmek lazım. bildiğim sinema sanatından çok farklı. hiçbir şey gerçekçi değil. filmde ortaçağdaki kuru ekmeğe talim yapan insanlar bile günümüzdeki yoksullardan daha bakımlı, temiz falan. bilmiyorum bu saçmalık da acaba bergman'ın sanatında bir külte, bir bizim anlayamayacağımız sinema tekniğine mi dayanıyor. filmde herşey teatral, herşey bir felsefe küpü, herşey yapay, herşeyden bir şey çıkıyor. hatta eleştiri yazısında bergman'ın bu film aracılığıyla içindeki tanrı ile hesaplaştığı, ölüm korkusunu yendiği ve ailesine gönderme yaptığını söylüyor. film imdbde 8.8 almış. ulan bu kadar insan bergman babasıyla hesaplaşsın diye mi izledi? üstelik ortaçağ konulu bir filmi? bu tamamen marjinal bir film. yani bu filmi anlamak ve gerçekten zevk almak için birçok ortaçağ filmini izlemiş, ortaçağ hk detaylı tarih bilgisine sahip olmanız, sinema sanat tarihini ve varoluşçuluk felsefesini biliyor olmanız lazım. sonra filmin her kült sahnesinden sayfalarca makale yaratabilirsiniz. halbuki şovalyenin biri azraille satranç oynuyor, atla deve değil yani. metafor falan diye niye bu kadar yaygara koparılıyor anlamadım. hatta bu adamın ortaçağdaki soylu şovalye kültürünü yansıttığını bile söylemeyiz. ama bu çelişki bile aslında bergman sanatında bizim bilmediğimiz bir terime denk düşüyordur, aslında sanatçı bu saçmalıkla ortaçağ kültüründeki soyluluk kavramı ile imgelem savaşımı veriyor ve onu egzistansiyalist bir sonul varoluşçulukta mahkum ediyordur falan filan. 
|
|
#2
05-01-2019, 13:56
|
||||
|
||||
Eğer geçmişe bakarken "netlik" arıyorsanız, siyaset ve ideoloji denilen şeylerin gözüyle bakmalısınız, onlar geçişi kendilerince netleştirirler. Ama sanat deyince onun görevi zaten yargılamak değil, bir şeyleri hatırlatmaktır, paylaşmaktır. Fakat verdiğiniz film çokta ilgimi çekti, ilk fırsatta izleyeceğim, sanırım tiyatro gibi bir havası var, bu tür filmleri izlemek için aslında hazırlıkta yapmak gerekir, sessiz loş bir ortam, kimselerin olmadığı bir zaman. Başka türlü sarmaz çünkü. Sevgiler Derinde ittifaklar var, yüzeye çıktıkça ayrılıklar. Zıtlar temelde aynıdır, gayrı hikayedir ayrılıklar. Artık yersen bu ayrılıktır, yemezsen de aynılıktır. Aynılaşanlar ayrı olamaz, kandırmacadır ayrılıklar.
|
|
#3
05-01-2019, 16:20
|
||||
|
||||
|
izledikten sonra yorumunuzu paylaşırsanız sevinirim. zira sizin böyle konularda bakış açınız daha derin. ben biraz kaba bakıyorum bu tarza
 benim sanat zevkime hitap etmiyor. hiçbir zaman seveceğimi de sanmıyorum. fakat hoşuma giden örnekleri de paylaşacağım.
|
|
#5
05-01-2019, 22:35
|
||||
|
||||
Film kafadan ölümle satranç oynayan bir Şovalyenin sorularıyla başlıyor. Öylede devam ediyor. Film bu açıdan bir "sorgulama" filmi olmuş, yani düşündürmeye çalışılmış, o yüzden bu filmde net "cevap" olmaz, olan cevapta filmin sonunda ki gibi ironik bir biçimde verilir, net değil muğlak tabii, ölüme el ele tutuşmuş giden kişiler, orada oyuncunun onlara sözleri-ki oldukça şiirsel şeyler söylüyor-ölümü adeta resmediyor. Zaten kafadan ölümle satranç oynamak, film maça başlamadan golünü atıyor. Filmde ucu açık şeyler de bırakılmış, bir yandan Hristiyanlığı da dokunduruyor ama yargılamıyor, başta ki kiliseyi boyayan ressam, içine şeytan kaçmış kız, askerlerin rahiplerin söyledikleri, hırsızın ölü soyarken ki pişkinliği, akabinde handa oyuncuya olan horozlanışı filan, orada ki yozluklar da serilmiş gözler önüne, diğer yandan da oyuncunun ve ailesinin saflığı derken, film bir nevi yargılamadan "iyi ve kötü" arasında sessizce gidip gelmiş. Ama dediğim gibi filmde "yargılama" yok veya dramatize edilmiş bir şeyde yok, her şey çok doğal bir biçimde verilmiş. İçine şeytan girmiş bir çocuk yakılırken bile, feryat yok figan yok. Öncesinde de yok, çünkü o zamanın "doğal" hali bu, ve filmde de bu dramatize edilmeden de verilmiş. Bence olayın hakkını vermişler. O devir de insan yakmak filan hayatın normal bir gidişi, film buna bakış atmış sadece. Han sahnesi oldukça otantikti, han dediğin öyle olur. Hasılı bu film bence de "sanatsal" bir film. Ama buna bakıp, pek çok şey de çıkartan da olur elbet, film sadece gösteriyor, sahneler teknik açıdan vasat olsada, anlam açısından tam olmuş. Güzel filmmiş ben beğendim. Şimdiki filmlerde aksiyon filan bolca varda, mana yükü çok yok, can sıkıntısından seyrediyoruz işte. Sevgiler Derinde ittifaklar var, yüzeye çıktıkça ayrılıklar. Zıtlar temelde aynıdır, gayrı hikayedir ayrılıklar. Artık yersen bu ayrılıktır, yemezsen de aynılıktır. Aynılaşanlar ayrı olamaz, kandırmacadır ayrılıklar.
|
|
#6
06-01-2019, 01:39
|
||||
|
||||
|
Bende şu (Gazap günü) filmi izlemek isterdim Orta çağla ilgili olarak ama biraz bakındım da Türkçe olarak bulmadım.
Şöyle bir notu var filmin. Engizisyon'un ve sürgünün konversoların eliyle gerçekleştirildiğini ortaya koyan, İspanyadaki konversoların gizli hayatlarını anlatan ve Konversoların İspanya krallığına hakim olduklarını gözler önüne seren, tarihin karanlık sayfalarına ışık tutucak 2006 İspanyol yapımı bir film. Bu film Kraliyet arşivlerine dayanılarak hazırlanmıştır.  @Engse Hohol Sefiller de çok güzel görünüyor, izlemeye değer eminim. Teşekkürler. Derinde ittifaklar var, yüzeye çıktıkça ayrılıklar. Zıtlar temelde aynıdır, gayrı hikayedir ayrılıklar. Artık yersen bu ayrılıktır, yemezsen de aynılıktır. Aynılaşanlar ayrı olamaz, kandırmacadır ayrılıklar.
|
|
#7
06-01-2019, 13:08
|
||||
|
||||
bir de bu dönemi sanırım modern sinemadan izlemek daha çok hoşuma gidecek. kostümler daha gerçeğe yakın, haliyle kullanılan teknik ve bütçe klasik sinemaya göre çok daha iyi. bir de modern sinemada bir film gerçekse gerçek, fanteziyse fantezi. bu ikisini ayırt edebiliyorsunuz. ustalarda öyle değil. kendi fantazyasından katmış, kişisel dünyasından katmış, abartılar katmış, metaforlar imgelemler, katmışoğlukatmış.
|
 |
| Önerilen Siteler |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
Normal
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 04:35 .