Aklın ötesi denen yer, tozutmak denen yer, başka değişle de tozutmak gerçeklik algısı denilen şeyin, o kişide yitirilmesidir, ya da başka bir gerçeklikle yer değiştirmesidir.
Biri vardı bu kişi ara ara tozutuyordu, bir kaç sefer de İstanbul Ankara arası yürümüştü, kâh bu tarafta kâh tozutma tarafına gidip geliyordu, sormuştum bir daha yürür müsün? Ank. İst. arasını diye, asla yürümem demişti. Onu yaptığında kendinde olmadığını da belirtiyordu.
Gerçeklik algısı, kişilik kaybı gibi karışık bir durum bu, bu kişi kendi içinde aslında mutlu da sayılır, bir dünyası var orada, o da bize şaşırır ama tabii farklı dünyalardır bunlar, iletişim kopar gider, biz ona o bize tozutmuş der dururuz.
Eğer yapabiliyorsanız, iletişiminiz de varsa o kişiyi dinleyin ve bir şeyler anlattığında "kafanız karışmış" o öyle değil de böyle gibi şeylerle yaklaşın. Çokta anlamayabilir ama nihayetin de hasta'dır, hastanın sevgiye ilgiye ihtiyacı olur.
Sevgiler
Derinde ittifaklar var, yüzeye çıktıkça ayrılıklar.
Zıtlar temelde aynıdır, gayrı hikayedir ayrılıklar.
Artık yersen bu ayrılıktır, yemezsen de aynılıktır.
Aynılaşanlar ayrı olamaz, kandırmacadır ayrılıklar.
|