O atamıyor bu tutamıyor. Neler olabilir?

[Turdur]

Faşizm felsefesi veya öğretisi gereği teknik olarak, demokrasi veya gasp yoluyla elde ettiğini geri vermemeye meyilli tutucu bir anlayıştır. Siyasal İslam hem teknik hem de gelenek olarak aldığını geri vermemeye meyilli dine dayandırılmış bir tutumdur. Faşizm ideolojisi gibi sabitte belirlenmeyebilir hem daha esnektir hem de derinliği ve yüzeyselliği vardır.
Bu sebepten Siyasal İslam ile mücadele faşizm ile mücadeleden daha zordur. Faşizm doğası gereği içinde dini barındırmayabilir ancak Siyasal İslam Faşizmi absorbe edebilir, etmek zorundadır. Faşizm belli belirsiz kutsalları kullanır veya yasaklaya bilirken Siyasal İslamcılık bizzat kutsalların üzerine kuruludur. Siyasal İslam'ın bünyesinde, geleneği gereği ganimet ve ganimetçilik vardır.
Fetih edilmiş yeri geri vermemek için direnilir, gerek haraç (vergi, cizye) istenilir gerekse fiilen sıcak çatışmaya (cihat, gazve) girilir. Uhrevi ve ilahi görülür, bu yüzden dünyevi yaşayan insanlar gibi can yangısından sakınılmaz. Savaş veya vergi kutsanmıştır. İslam hukukuna göre Müslümanın egemen olduğu ve egemen olmadığı devletlerin ayrımı için Dârul-Harp ve Dârul-İslam tanımları vardır. Siyasal İslam için bu tanımlar geçerlidir.

Faşizm için direniş uyum sağlamakla beraber politik olmayı gerektirmez. Direk, hem de fiilen yapması gerekeni zorlayarak yapmaya yönelir, demokrasiyi yok sayar ama Cumhuriyeti kendisine hak görür. Şimdi, bu direniş ve eylemler neler olabilir, çıta ne kadar yükselebilir, bizler şu an hangi aşamadayız?
Bunları tartışmaya açmadan önce Cumhuriyet, Demokrasi, Siyasal İslam, Şeriat, Faşizm tanımlarının ülkeden ülkeye, gelenekten geleneğe değişebileceği gerçeğini bilerek, ülkemizde bunların nasıl anlaşıldığını Alman, Fransız, Antik Yunan veya Amerikalı siyaset kuramcısı, filozof ve politikacılardan ayrı olarak kendi anladığım kadarıyla Türkiye'yi esas alarak yazayım.

A- Cumhuriyet: Türkiye'ye Cumhuriyet Osmanlı'nın yıkılışı üzerine geldiği için saltanatçı yönetimin tersidir, yâni hem soydan gelen ırsi bir yönetim anlayışı yoktur, hem de tekçi değildir demiş olursak daha kolay anlaşılmış olur. Bir aile veya kandan gelen bir genetik yöneticiliğinin reddidir. Fertler padişaha bağlı tebaa değildir, vatandaş sayılır ve tebaanın yâda reayanın hakkı olmayan modern beşerî hukuk ve insan hakları vatandaşlıkta geçerli sayılır. Cumhuriyet vatandaşların kendisini yönetecek kişileri yâda partileri seçmesi veya bizzat yöneticiliğe aday olabilmesi anayasal hakkıdır. Bazı ülkelerde ki Cumhuriyet anlayışında tek partililik veya inanç esastır, (İran) kişiye seçme hakkı tanınır ancak parti hakkı tanınmayabilir. (S.S.C.B) Ülkemizde Cumhuriyet kelimesi Demokrasi ile çok karıştırılır. Cumhuriyetin temeli özgürlük, temel hukuk ve insan hakları istemidir. Ancak bunları tek başına bir değer olarak karşılayamaz.

B- Demokrasi: Çoğunluğun değil çoğulculuğun ve siyasi temsil edebilme-edilebilmenin adıdır. En güzel tanımı iktidarın yasal olarak değişmesi ve iktidarın değişirken kan akıtmaması da olabilir. Siyasi, hukuk, anayasa ve insan hakkı olarak elde edilmiş hakkın çoğunluk gerekçesiyle geri alınmamasıdır. Örneğin Kürtçe konuşabilme hakkı, türbanla okula gidebilme hakkı gibi. Yasal ve katılımcı bir seçimle elde edilmiş, çoğunluğun iradesi ile kazanılmış yönetim hakkının, hali hazırda yönetimde bulunan grubun hukuksuzluk yapmadan veya kan dökmeden devretmesidir. Bu sebepten, darbeler anti-demokratik bir eylemdir. Azınlığın hak talep edebilmesi ve bu taleplerin yönetim tarafından değerlendirilmesi demokrasi ile mümkündür. Temeli cumhuriyet ve hukuktur.

C- Beşerî Hukuk: Göksel, ilahi addedilen, mitolojinin veya tanrıların değil insanların bilimi de gözeterek ürettikleri hukuk. Modern hukuk.

D- Faşizm: Baskı altında tutan, baskıcı yönetim. Tekçilik. Sistemin yâda hukukun değil liderin ve öğretisinin esaslılığı. Bu tanımıyla beraber Cumhuriyet tanımı ile kısmen, Demokrasi ve Modern Hukuk tanımları ile tamamen çelişir. Çünkü, genellikle öteki addedilene karşı tek bir ırkın, mezhebin, dinin, ideolojinin, görüşün tutumunu baskılar.

E- Siyasal İslam: İslam hukuku ve geleneği ile siyaset yapmak, idare ve iradeyi İslam hukuk ve anlayışına göre dizayn etmek. Cumhuriyet, Demokrasi ve Beşerî Hukuk tanımları ile çelişir, faşizm tanımıyla çelişmez, çünkü İslam'da biat kültürü vardır ve tekçidir, bu da faşizmin tekçilik anlayışı ile uyuşur. Siyasal İslam'da İslam anlayışına göre kafir ve mümin tanımlaması vardır, Dârul-Harp ve Dârul-İslam ayrımı yapılır. Siyasal İslam'ın gayesi İslami yönetim ve yaşam tarzıdır.

F- Şeriat (İslami): İslami devlet Şeriatı, devleti ve toplumu İslami kural ve geleneğe göre yönetmenin resmileşmesi. Siyasal İslam'ın genel amacı. İslam Cumhuriyeti olabileceği için Cumhuriyet tanımı ile tamamen çelişmiyor, Demokrasi ve Modern Hukuk ile tamamen her alanda çelişiyor.



Tanımların üzerinden sorulara geçelim;


1- Türkiye'ye Şeriat gelir mi? / Hayır gelemez, gerek iktidarın sayısal olarak bir partide bulunmaması, gerekse ordunun buna uygun dizayn edilememiş olması ve dışarıdan destekleyecek kuvvetli bir yapının bulunmayışı buna engeldir. İç dinamikler ve Türkiye'de ki Müslümanların dini yaşayış biçimleri ayrı bir engeldir. Türkiye ve İslami Şeriat kelimeleri yan yana yazılınca komik duruyor, bu söylem karşı devrimin Şeriat olacağı konusunda fikir yürütüldüğü ve kabul gördüğü için on yıllardır yapılan bir goy goydan öteye geçemez.

2- Türkiye'de tek partili döneme (Tek partili Cumhuriyet) geçilir mi? / Hayır, çünkü iktidar kadroları paylaşmak zorunda kalıyor ve görünen o ki, tek başına iktidar olup tek partili yönetim anlayışına geçeceği sayısal gücü yakalayamıyor. Bundan önce ki hükümet dönemlerinde tek başına hem meclis hem de cumhurbaşkanlığı makamında üstünlüğü eline geçirmiş olmasına rağmen iktidar anayasal düzen ve getirdiği sivil toplum kuruluşları, askeri, hukuki, toplumsal boyut anlamında hiçbir zaman tek partili döneme geçemedi. Sadece tek başına iktidar olmakla tek partililik çıtasının eşiğinde dönemini bitirdi. En büyük engel, Uluslararası sermayenin demokrasi ve hukuk ile kendisini korumaya alıyor oluşu.

3- Türkiye'de iç kıyım yaşanır mı? / Hayır. İç kıyım yapılabilecek birkaç kesim var. Bunlardan birisi Cemaat dedikleri FETÖ. Bu kesime zaten gereken hukuk yoluyla yapıldı, buna iç kıyım diyemeyiz. Diğer kesimler, Kürtler ve Aleviler. Her iki kesimin nüfusu da ülke geneline yayıldığı için geçmişe nazaran çok kültür geçişkenliği yaşandı. Muhalif adı altında siyaseten ancak belli dernek veya partilerin elinde ki terör bölgesi sayılacak yerler hedef olabilir. Siyasal İslam tanımı gereği Kürtlerin genelini zaten hedef alamaz. Bunun için bir sebepte yok.

4- Türkiye'de askeri darbe olur mu? / Hayır. Kim neden yapacak?

5- Türkiye'de iç savaş çıkar mı? / Geldik en zor soruya. Son yıllarda daha sık duyduğumuz bir şey bu. Toplum yapısı olarak her nasıl oluyorsa iç savaş çıkarmayan bir milletimiz var. Bundan önce ki siyasi sokak savaşlarından devrim yapıldığı yıllara kadar hiçbir zaman bir iç savaş yaşanmadı. Ancak bu konu bugünlerde daha çok tehlikeli görülüyor olabilir. İç savaş için iç denge esastır. Bazı siyaset kuramcılarına göre iç savaşın iç savaş olabilmesi için dengelerin hali hazırda olması gerekliliği şart. Aksi halde iktidarın toplumsal çoğunluğu, ordu ve polis güçlerine egemenliği herhangi bir silahlı iç müdahaleye iç savaş diyemeyiz. Bu iç kıyım olur. Bazı liderler son koz olarak iç savaş seçeneğini hep masada tutarlar, buna uygun milis kuvvet ve finansal yedekleri alır, bürokratik diktatörlüğe kapı açarlar. İç hukukun tüketilmeden uluslararası hukuk önüne çıkılamadığı gerçeğini anlayabilirsek neden iç savaşın bazı liderlerin seçeneği durumunda olduğunu anlayabiliriz. İç savaş sonlanır ve lider hukukla yüz yüze kalır. Bu yüzden iç savaşlar uzun sürmelidir ki bir kurtuluş olsun.

6- Bir başka ülkeyle savaş çıkar mı? / Çok karışık. Bu iktidarın dış güçler ile içerisi için dış güce ne rüşvet vereceği ile alakalı olabilir. İktidarımızın bunu yapacak kadar düşmediğini temenni ettiğim için bir başka ülke Türkiye'ye saldırır mı diye soruyu değiştirelim. Evet saldırabilir, Doğu Akdeniz konusuna dikkat edip Türkiye'nin Amerika ile müttefik değil zorunlu partner olduğunu unutmayalım.

[Turdur]

Türkiye'de neler oluyor, neler olabilir?

Açık açık son 10-12 yıldır Modern Hukuk ile Siyasal İslam'ın en can siperane çeliştiği dönemlerden en "ümit vericisini" yaşıyoruz. Geneli en çok ilgilendiren hukuk saymazlık yaşanıyor. 2017 yılında Demokrasi ile çelişen Başkanlık sisteminin onaylanması sonrası 2018 yılında Başkanlığı yine demokrasi ve modern hukuk ile çelişen baskıcı bir tekçil anlayışa teslim etmenin yan etkisini yaşıyoruz ve bunu bizzat iktidarın kendisi de yaşıyor. Vekil dağılımına göre %42-43-44 ile tek başına iktidar olabilecek iktidar şu an hem yerelde hem genelde ittifaklar kurulduğu için zorlanıyor. X partinin C partisinden aldığı destekle sürekli barajı aşması tek başına iktidarlıklarını tehlikeye düşürdü. Bu yüzden başkanlık sistemine geçip ittifak yasasını getirdiler. "X partiyi yanına alan teröristtir ve kazanamaz" stratejileri tutmadı. Hemen hemen bütün en önemli sayabileceğimiz büyük şehirler de ters tepti. İzmir-Ankara-Antalya-Adana-İstanbul

Konuya başlarken yazmış olduğum Faşizm ve Siyasal İslam tanımlarına bakarak şunu söyleyebilirim, İstanbul seçimleri hukuksal bir dayanağı olmadan, demokrasiyi işletmesi için kurulmuş birçok kurumdan biri olan YSK tarafından iptal ediliyorsa, anlamışsınız ki İstanbul yeniden fetih edilecek. Seçimi iptal etmelerinin sebebi alacak olmalarıdır. Bunun garantisi olmadan böyle bir riske girmezlerdi. Almak zorundalar, birçok büyükşehir kaybedilmişken hem kadrolaşma hem de vakıfların ayakta tutulması için İstanbul bütçesine büyük ihtiyaç var. İstanbul'da ganimet var. İstanbul'un geri alınamaması hem burada seçilen belediye başkanının hizmet anlayışı ile tamamen ellerinden gidecek ve bu başkan genel seçimlerde sorun çıkarabilecek hem de yeni parti kurma hazırlığında ki diğer iç adayları karşılarına dikecek. Kaldı ki, sadece ve sadece bir sol parti ile mücadele taktiğini aşamayan bir iktidar için hem solun sağ ile anlaşan adayı hem de bizzat kendi içlerinden çıkmış bir sağ aday iktidarı sağlı sollu hırpalayacaktır.

Söylem olarak baskılar oldu, en büyüğünü Erdoğan'dan duyduk zaten. "Seçimler iptal edilirse %100 kazanırız" diye YSK üyelerine adeta mesaj yollarken, "İstanbul'un elden gitmesinin sorumlusu sizler olacaksınız" demeye getirmedi mi? Hukuk, Siyasal İslam'ın güncel anlayışına göre demokratik değerler ve yargılar değil, bizzat yargıcın ne yönde verdiği karardır. Bu kararın neye dayanılarak verildiği değil nasıl verileceği önemlidir.

Hatırlayalım, FETÖ'nün çok etkin olduğu yıllarda Türkiye'de çok sık hukuk ihlalleri yaşanıyordu, FETÖ terör örgütü ilan edilmesinden sonra bazı davalar yeniden yargılanmaya başlarken içeride ki birçok isim dışarıya çıkabilmişti. Bir başka Siyasal İslam diyemeyeceğimiz ama Bürokratik Siyasal İslam diyebileceğimiz FETÖ, önce hedefinde ki kişiyi alıyor delilleri sonradan uyduruyordu. Gayeleri "suçlu insanlar" değil "suçlanacak insanlar" oluyordu. Hukuk hakkında ki anlayışlarıyla tekçil ve biatçı zihniyetleri gereği kendi hukukunu İslam geleneği ile bağdaştırmıştı. İktidarın hedefi İstanbul, iptal için hukuka gerek varsa Modern Hukuka değil Siyasal İslam hukukuna ihtiyaç olmuştur. Bu iş için fetva alıp almadıklarını bilemiyoruz. Buradan önce kararı sonra delili çıkarmaya çalışmalarına rağmen vatandaşı ikna edebilecek hiçbir delil üretemediler.


Ne yapabiliriz?


Bunun önüne nasıl geçilir? Gayet basit, şu aşamada vatandaşlık görevimizi kullanmanın ötesine geçmemek. Tamamen Cumhuriyet ve Demokrasi çizgisinin dışına çıkmadan, sandıklara sahip çıkarak. 31 Mart seçimlerinde ne yapıldıysa aynısını yaparak. Felaket ihtimallerine rağmen, hala sandıkta yıkıp yerle yeksan olacaklarını onlara bu şekilde bildirmeliyiz. Tabi ki bizzat kendilerine oy atmış ama şimdi ondanda vazgeçmiş seçmenlerle beraber. Bu seçimin bir daha kazanılması, yakın dönemde sandığın sürekli okul sıralarının üstünde, seçmenlerin okul koridorlarında olacağı anlamına gelir. Velev ki başardık ve sandıkta kazandık. İşte o saatten sonrası için yorum yapmak istemiyorum. Venezuela işini halletmemiş bir Amerika buraya davet edilebilir mi, bir anda Güneyden başı boş bir füze Türkiye'ye düşebilir mi? Pompalı tüfekçiler sokaklarda kol gezer mi, uluslararası hukuk kuralları gereği iç hukukun tüketilmesi zorunluluğuna aldanıp iktidar yanlış bir adımla iç savaşa meydan verip uluslararası hukuka gitmemek için liderin ölümüne kadar savaşı diri tutar ve seçimleri askıya alırmı?

Tahminim bu kadar düşecek olmayacakları ama güllük gülistanlıkta gitmeyecekleri. Dinamik bir hayatın statik yasalarla idame edilemeyeceği gün gibi ortada, sürekli değişmesi gereken beşerî hukuka karşılık, sabit kalmış ayetler ve birbiriyle çelişen hadislerle İslam Fıkıhı ve Siyasal İslam, kabına sığmayan bir ülkede ne kadar geçerli olabilir ne kadar daha bölünmeden durabilirler. Tekçilik anlayışları gereği nepotizm sayesinde yıkılıp gidecekler. Seçim yâda iktidarı kaybetmekle yıkılmanın aynı olmadığını o zaman anlayacaklar. Bir huni gibi, Siyasal İslam'ın getirdiği biat ve tekçilik anlayışlarıyla sürekli daralıyorlar. Birbirlerini eleyip aile içi ülke yönetimine düşecek kadar kadroları daraldı. Yenilenen İstanbul seçiminde İstanbul'u alacak olsalar bile İstanbul genelinden çıkacak yüzdelik oran, yeni partilerin kurulması adına çok önemli bir motivasyon olacaktır.

İçlerinden çıkmış kadrolarla kurulacak yeni bir parti Türkiye'de iç savaş ve iç kıyım gibi istenmeyen ama yaşaması muhtemel felaketleri ihtimal dışı yapacaktır. Bugünlerde biri atamıyor (Yeni particiler) biri tutamıyor (İktidar ve YSK). Bu seçim yenilenen bir İstanbul seçiminden ziyade gelecekte yaşanması temenni edilmeyen felaketlerin olduğu gibi yeniden teşkil edilecek demokrasinin ve yeni partilerinde çıkış noktası olacaktır.

[ForumKirpisi]

istanbul belediyesinin alınmasının pek parayla alakası yok. para işini her türlü halleder. meclise sormasına gerek yok zaten.
vakıflar işini de tepeden halledebilir. bunlar pek problem şeyler değil.

her şeyin alternatifi var zor ama olsun.

belediyede chp idaresine alışanlar niye türkiyede olamaz demeye başlar.
çünkü chp hiç gelmeden insanlara karapropaganda yaptılar. chp olursa kuyruğa girersin chp olursa beceremez vs.
izmirde bok kokusu siyaseti yaptılar. izmirinde kanalizasyon sorunu ulusal çapta bi sorundu, belediyeyi aşıyordu ama onu çözecek bi devlette yok orda boğulsunlar işte diyordu bize oy çıkmıyor zaten.

bugün akp kadrolarından hıyar çıktı. akp'de üç kuruşluk babacan ekolünden mehmet şimşek ekolünden yarı dinci yarı çağdaş liberalimsi
kişileri de susturunca ortalık yiyici maymunlara kaldı. egemen bağış gibileri hep oradaydı zaten.
yiğit bulut gibi eski uç anti akpci anti dinci yeni reis köpekleri işi çok bozdu.

şimdi uluslararası ve yurtiçi muhataplarla konuşup anlaşabilecek birisi kalmadı. İbrahim Kalın adlı dinci romantik kurukafa gibi bi adam var,
neanderthal galiba bi o var en çok ona güveniyor sır kapısı diyor falan. Tüm Türkiye o işte. Berat Tayyip İbrahim üçlüsü götürüyor.
Yurtdışına koyduğu İbrahim, az buçuk dil biliyo galiba. Arapçası iyiymiş. Berat şovmen. Tayyipde baba rolünde.

Sonra niye bu ülke cari açık veriyor, niye döviz böyle, niye borsa 30 yıl önceki seviyesine indi, niye yolsuzluklar yozlaşma patladı, suç patladı gibi şeyleri de garip karşılamamak lazım.

Ne Gülden ne Davuttan bi cacık olmaz. AKP oylarını bölemezler. AKP seçmenini anlamak lazım. AKP seçmeni kefeniyle bağlı.
25 seviyesine indirilebilir. MHP işi bozuyor onun da bi misyonu var Türklüğü becermek galiba.

[ForumKirpisi]

FETÖ palazlanıp bitti. Bu saatten sonra fetö geri de dönemez. CHPde döndürmez.

Fetönün seçmeni yok. Fetö seçmeni Akp seçmeni. CHPye fetö ayağı falan demek çok basit saçma.

Hayatında Fethullahçı görmemiş heriflerin safsatası. Fetö şu anda ABDde bi kaç heriften ibaret. 3,5 şirket az okul.

Amerikada kendilerini biz Türkiyedeki sistemden daha moderniz şeklinde tanıtan scientology tarzı bi şeyleri var.

Fetö modern falan değildir, fetö bildiğin klasik İslamcıdır. Öyle başı açık fetöcüymüş bilmemneymiş yok öyle bişey.

Fetöcüler eğer özel çıkar sağlamıyorsa modern olmaz aynı SP seçmeni gibidir.

Fetöcüler akıllı kurnaz falan değil. Fetönün tek dayanağı var olmasının tek sebebi AKP öncesinde Özal gibi kişilerdi. ABD idi.

Fetö devlete yerleştiren olmazsa yerleşemez zaten. Fetöyü her yere sokan AKP.

Fetönün iyi olayları vardı kötü olayları vardı. Kötü olayları askere, yargıya ve devlete sızmasıydı. Şu anda maymun tipli eski mebçi

gibi herifler hep fetönün elemanıydı.

Fetö amerikada connecticut gibi ünilere ortak olup garip işlere de girdiydi.

[Turdur]

Turdur´isimli üyeden Alıntı

Siyasal İslam hem teknik hem de gelenek olarak aldığını geri vermemeye meyilli dine dayandırılmış bir tutumdur.

İslam hukukuna göre Müslümanın egemen olduğu ve egemen olmadığı devletlerin ayrımı için Dârul-Harp ve Dârul-İslam tanımları vardır. Siyasal İslam için bu tanımlar geçerlidir.

İstanbul'da seçim kaybetmeyi işgal görüyorlar.

[spartacus]

Turdur´isimli üyeden Alıntı

Bazı ülkelerde ki Cumhuriyet anlayışında tek partililik veya inanç esastır, (İran) kişiye seçme hakkı tanınır ancak parti hakkı tanınmayabilir. (S.S.C.B) Ülkemizde Cumhuriyet kelimesi Demokrasi ile çok karıştırılır. Cumhuriyetin temeli özgürlük, temel hukuk ve insan hakları istemidir. Ancak bunları tek başına bir değer olarak karşılayamaz.

Sovyet yani konsey iktidarında partilerin seçime katılması demokrasi ile bağdaşmaz, zaten bağdaşamaz zira demokrasi için, halkın belirleyici olması ve organları şart. belirli ve basit, biçime dayalı, kof sembolizmin, boya ve cilanın, kamuyu ayrıştırma, birbirinden ayrı hale getirme, parçalama aracı, kulüpleri de denebilir. Parti orada (gerçek demokraside, katılım esaslı demokraside) ancak ideolojik temeldedir, zira hala sınıflar ve bastırılmış olsa da ayrıcalık isteyen, otokrasi isteyen kastlar vardır ve parti kapitalizmde bildiğimiz tarz yapıya sahip değildir, seçimlere de katılamaz. katılıyorsa orada sorun var demektir, bu kabul edilemez ve varlığı kendisini lav etmek, o koşullara kadar ve üzre işlev kazanır.

Cumhuriyet ise, temeli özgürlük, insan hakları istemi değildir, bunu sağlayacak zemin demokrasidir. o halde cumhuriyet ne demektir? Cumhur esasında toplum, halk, kamu demektir. Örneğin sosyalizmde mülkiyet-> kamusaldır(kısaca toplumsal karaktere sahiptir, dolayısıyla cumhur-iyet anlam kazabilir). örneğin sosyalizmde, konseyler(sovyetler) eliyle, mülk kamulaştırılır. Kamusaldır, bugün Türkiyede kamusal alan olarak sanırım sadece ama sadece bazı parklar ve çocuk parkları kaldı ki, onlarında çoğu baronlar namına peşkeş çekildi, cumhuriyet nerede diye sorarlarsa siz hala kullanabildiğiniz parklar kaldıysa orada deyin... örneğin bir çocuk parkına girmemiz için bir engelle karşılamıyoruz, şimdilik hala hakkımızdır kullanabiliyoruz, işte kamusal alan örneği, elimizde kalan(kaldıysa), kapitalizm ise şunu örgütler "hoop bu çocuk parkı kamuya(cumhura) değl, bana özel-aittir giremezsin veya girmek istiyorsan saati 5TL ödemelisin, ben senin hakkını gasp ettim, böylece kazanacağım!. hoop buradaki kömürü çıkartamazsın, bana özel-aittir, gasp ettim, ederken de sana bedel ödemedim, dilersen bana çalışabilirsin, dilersen de çalışmayıp acından ölebilirsin(kapitalizmin özgürlük anlayışı - o'da parayla)... burası benim vatanım, kömürde benim, senin ise hakkın bana hizmettir vs." Nerede kaldı sözde vatan, demokrasi, cumhuriyet?.

örneğin villa kentler var, gidin bakın, 10 villada bir çocuk parkı, yüzme havuzları, ağaçlar, spor alanı var, toplasan 1.000 kişi yaşar, birde gidin 20.000 kişinin yaşadığı mahallelere bakın, nerede çocuk parkı, nerede spor alnları? hani cumhuriyet demiştiniz? hani demokrasi, hak, hukuk, adalet demiştiniz? Sistemin mantalitesi her alana yansır, siyasetinden, mahallesine, spor, oyun parkına, okulundan, işyerine, yolundan kaldırımına, barınağından, iş ve aşına kadar...
kapitalizmde cumhuriyet kelimesi ne yazık ki geçersiz bir popülizmden öteye geçemez, geçemedi de ve süs olarak kaldı. Kaldı ki esası kolluk gücü olan, seçilmeyen atanan, bürokrasiyi temsil eden valilikler, kaymakamlıklar nedir yahu?
kapitalizm varsa demokrasi de, cumhuriyet de mümkün olmuyor. lafzı ise, garabettir, sözde varlığı ise hilkat garibesidir(tuhaftır, anomalidir-kaide dışı). , özünde doğasına terstir ve cumhuriyet, gerçek demokrasi varsa kapitalizm, kapitalizm varsa demokrasi olmaz. Kapitalizmde demokrasi ayrıcalıklı azınlık içindir ve çoğunluk üzerinde iktidarını sağlayan araç olarak kullanılır ve sistem çok kolay biçimde işler, çark hükümet konusudna otokrasiyi otomatik olarak sağlar, ama halka demokrasi diye yutturulur->otokrasi, monarşinin bir çeşidi olmakla birlikte miras yoluyla değil, ele geçirme, elde etme yoluyla sağlanır, işyerlerinde, hisselerde ise istisnalar dışında, otokrasi, monarşiktir-miras yoluyla geçer ve bunlar kend otorkasilerini, ülke genelind ehakim kılarlar. Hükğmet alanında, nasıl elde ederler, sözde seçimle, haksız rekabetle(sermaye gücü vs) bağlayıcı değildir, eğer yetki bu kişilerde toplanmış ise-> otokrasidir, nasıl seçildikleri pek bir önem arzetmez. örneğin ben milletvekili adaylığımı koyamıyorum(vekil olsam size yardımcı olamıyorum, genel siyaset lakırtılarıyla, emme basma tulumba hayatım mecliste geçiyor, varlığım sizler namına bir şey ifade etmiyor, çünkü otokratik bir iktidar mevcut ve sizinle, birlikte yönetebilecek, iradeyi size verecek hiç bir konseye, organa sahip değilim), ben koysam o, bu, sen, siz koyamıyorsunuz... çünkü param, vaktim, nüfuzum yok, propaganda yapabileme şansım dahi yok. çok param olmalı ki, reklam, tanıtım, adam tutup ev, ev gezdirip makarna dağıtabileyim, boroşür bastırabileyim, göz boyama yapabileyim, iyi ve şatafatlı matador olmalıyım ki arenada sizi etkileyebileyim, elimde şatafatlı kırmızı bezi sallayıp, her koşmanızda böğrünüze, böğrünüze saplayabileyim, nüfuz edinebileyim-istisnalar kaideyi bozmuyor, bozabilmesi için bütüne mal olması lazım ki, bu durumda istisnalar kaideyi bozmasa da istisnanın, istisnası bozabilir demeliyim ki olasılık olarak denk gelmesi veya koşulların oluşması çok zor. oluşsa da ABD, kapitalizm bütün gücüyle karşınıza dikiliveriyor, öyle, böyle değil. ne demokarasisi tam bir kıyım stratejisiyle, hasılı mücadele zor ve çetrefilli hal alıyor, lafla peynir gemisi yürümüyor, resmen canınızı, malınızı(varsa tabi!) istiyorlar...

Turdur´isimli üyeden Alıntı

B- Demokrasi: Çoğunluğun değil çoğulculuğun ve siyasi temsil edebilme-edilebilmenin adıdır. En güzel tanımı iktidarın yasal olarak değişmesi ve iktidarın değişirken kan akıtmaması da olabilir. Siyasi, hukuk, anayasa ve insan hakkı olarak elde edilmiş hakkın çoğunluk gerekçesiyle geri alınmamasıdır.

çoğulculuk, iktidarın yasal olarak değişmesi, demokrasinin tanımı değildir, bu bir ilizyozdur, bir aldatmaca, aslında aynı sınıfta ve gemide olmayanların aynışmış kandırılması, gösterilmesi esasına dayanır, tamamen muğlak bir kelimedir. En fazla kapitalist sistemdeki görece, biçime dayalı ve esasında demokrasiyi temsil etmeyen, demokrasi kavramı ve tanısının bu tür boya-cila lafızlara indirgenmesi halinde, özünde demokrasiyi dejenere eden ifadelerdir. iktidar ile hükümet(hükmeden) kavramını da karıştırmamalı...

Demokraside en önemli kriterlerden birisi ayrıcalıksızlık kriteridir, yani ayrıcalıklı durum lav edilmelidir ve kimse üstelik ne idüğü ve nereden geldiğü belli(babadan-oğula! örn: miras, üretim aracına sahiplik- özel(private) mülk ayrıcalığı üzerinden demokrasinin üstünde olmak) ayrıcalık sahibi olmamalıdır (aşağıda bu demokrasiler üstü ayrıcalık ve otokrasiye örnek vereceğim) - bu hukukunda temelini teşkil eder. Diğer esas zemin ise, KATILIM esasıdır, yani çoğunluk çoğulcuktan ziyade, bizzat katılım esaslıdır bu katıım seçme değil, seçim, sorunluluk naklidir, iradeler üzerinde, iradelerimize rağmen karar mercii anlamında değildir.

Özel (private, yalnız kişiye özel)Mülkiyet= mahrum bırakmak demektir, sahip olmak değil, bu detay da unutulmamalı. mahrum kılarsan mülkün olur, herkese açık olan mülk değil -> kamudur, kamusaldır. Özel mülk hukuk dışı bir kavramdır, demokrasi ile de, eşitlik ve adalet ilkesiyle de bağdaşmaz. Efendim kadınların toplu kullanımından söz ediyor söylemleri kapitalist ucubedir, zira ne eşleriniz ne çoçuklarınız, ne işçiler, ne seçmenleriniz vb mülkünüz değildir, insan bir başasına mülk olamaz, olmamalı(özgürlük mü demiştiniz, işte sağlam bir ifade), örneğin eş mi, gönüllü bilikteliktir, mülk değildir ve 3. şahıslara bok yemek düşer...

seçim=demokrasi demek değildir, doğru bir indirgeme olarak da ele alınamaz. faşizmden söz etmişken, Hitler'de seçildi, Erdoğan'da, arkalarında ise elit bir sermaye gücü vardı-r, palazlandırır, öne çıkartır veya geri alır, hiç bir plan yapmaları gerekmez, çıakrlarına ters düştüğü an işi biter. örneğin bu gün video izledim, eskiden AKP veriyormuş, ama atık vermeeycekmiş, çünk mekelilikte Yaşa takılmış(EYT), gördünüz mü en sıradan insan dahi çıkarlarına göre hareket edebiliyor, kaldı ki ülke kaynaklarına hakim, sermayedarlar ve kapitalizmde en önemli her kapıyı açan anahtar sermaye, paraya sahipler...

Bu halde, katılım nasıl sağlanacak? Eğer kapitalist sistemde olduğu gibi, esası sermaye gücüne ve ayrıcalıklılara dayalı partilerin yarışı olacaksa bu demokrasi değil, seçkin kulüpler yarışı olarak Roma demagograsisi ya da diktatörlüğü denebilir. Örneğin sözde Roma demokrasisi ayrıcalıklılar arasında rekabete dayalı -çatışmanın, ayrıcalıkalr arasıdaki çıkar savaşının masaya taşınması- sözde demokrasi iken, nişan olarak diktatörlük ünvanını da sağlar, meşru kılar.

oysa eğer biz, katılım kadiesini esas alacaksak, bu insnları birbirinden ayıran ve kulüpler, kastlar arasında bir egemenlik savaşı ve matadorlar üzerine bahis oyanamak biçiminde değil, bizzat halkın yönetime katılımını ve fiili olarak karar mercii olarak hareket edebilmesini sağlamakla mümkündür ki, bunun yoluda konseylerden geçer. onsey hem kongre-seçim hemde yönetim organıdır.

Güncel ve basit bir örnek vereyim; üstelik hükümet faktörüne de hiç girmeden;

İnsanların hayatı, nerede geçer? yani bizler toplum olarak aslında nerede yaşıyoruz?
işyerinde ve işe gidiş-geliş yolunda => %45
Evde =>mahalede => 45
çocuklarımız => okullarda, evde.
Gezi, seyahat eğlence, özel gün, doğa vs anları(imkanımız, şansımız varsa) => %10

şimdi, hangimiz işyerimizi kendimiz yönetiyoruz? Ayrıcalıklı, yani şirket sahibi olanlar ve ayrıcalıklı tarafından atanmışlar hariç hiç birimiz. hayatımızın %45'inde demokrasi yok, cumhuriyet de yok. patron otokrattır, orada hakim olan monarşik otokrasidir ve bizim seçme hakkımız da, yönetme hakkımızda yoktur - doğru mu? hayatımızın %45 i otokrasi altında eridi gitti, demokrasi, konsey de, seçme hakkı da yok.

hangimiz yerel alanlarda seçme ve seçilme yönetme özgürlüğüne sahibiz? Çok parası olan, ayrıcalıklı olanlar ve bunlarla birlikte bol, bol vakti olanlar haricinde hiç birimiz.Ne yapmaya mecbur bırakılmışız, bunlar arasından seçime, bu demokrasi de, cumhuriyet de değildir. oysa olması gereken işyeri, mahalle konseyleridir, biz bu konseyler eliyle yerel sorunlarımızı masaya yatırıp, ele alacak ve sorunlarımızın çözümü konusunda teati de bulunabileceğiz. Bunca yıldır mahallerde yaşıyorsunuz, bir ağacı sökerken dahi hanginizin iradesi başvurulur? Hiç birinizin, kısaca demokrasi demek seçim demek değildir, o uygulama alanında iradeye yansıyorsa anlam kazanır. Kısaca sokağınızda 1 ağaç bile kesilecek olsa, karar sizden çıkmalı ve uygulama size ait olmalıdır. Anlaşılması namına mutarlıkalr örnek verilebilir, muhtarlık esasında bir meclistir fakat kapitalizmde muhtarlıklar ikamet ve nüfus belgeleri ötesinde bir anlam ifade etmez. hayatımızın kalan diğer %45'inde demokrasi yoki etti %90.

Demokrasi İRADENİN, sizin iradenize rağmen ayrıcalıklı kılmadığınız ve size rağmen, sizin adınıza sizin fikriniz ve iradenizden bağımsız ghareket edilmemesidir. ne ala, 5 yıllığınai 4 yıllığına Sarı Çizmeli mehmet ağayı seçin, o da 4-5 yıl boyunca size rağmen kişisel karararla yönetsin, ne demokrasi ne de cumhuriyet değil bu. esasında bu otokrasinin, meşruşlaştırılmış ve seçim yoluyla hakim kılınmış halidir ki, boşuna Roma demagograsisi ve dikttaörlüğü demiyorum. Siz kapitalizmde, demokrasi ve cumhuriyet namına oy kullanmıyorsunuz, otokrasiyi geçerli ve meşru kılmak namına iradeleriniz 1 kereye mahsus bir süreliğine otokratik biçimde kullanılıyor. Birilerinden emir alıyorsanız veya birileriin sözleri emir telakki edilebiliyorsa ülkeniz demokrasi değil ama otokrasi altındadır ve konumunuz, durumunuz askeri hiyerarşiye benzer.

hukuk konusuna ise hiç girmeyeyim çünkü kapitalizm de en önemli sorunlardan birisi de hukuktur, hak ve özgürlük meselesidir.

örneğin çok basit bir örnek vereyim, hepimizin seyahat özgürlüğü var mı? lafız da var denir doğru mu? Gerçekte ise yoktur, paramız ve başkasına çalışmaktan arta kalan zamanımız kadardır. herkesin sağlıktan yararlanma hakkı var mıdır? paramız kadar... uzatmayayım ortada hukuk da yoktur. peki paranız yok, sağlık hizmetinden faydalanamıyor veya sermayedarla eşit sağlık hizmeti alamıyorsunuz, kimi mahkemeye vereceksiniz, parayı mı? ben ciddi bir rahatszılık geçirdim ve bana 4 ay sonraya emar verildi, iki akciğerimde tamamen su toplamıştı, iyi kötü param vardı özele gittim, akciğerlerin su topladığı ortaya çıktı, ya param olmasaydı, çoktan ölmüştüm. hak ve hukuku mu nerede arayacağım kimi mahmeke edeyim, parayı mı? o dünya devi ABD'de dahi paranız yoksa, sigorta edinemiyorsanız, sağlıktan ümidi kesin, öldünüz... neyse bu da ayrı bir konu, kapitalizmde hak, hukuk, adalet, eşitlik, ayırcalıksızlık, demokrasi, cumhuriyet aramanız nafile, neo-liberal tanımlara, kavram çarpıtmalarına aldanmadan önce bir düşünün. gerçekle, yaşamınızla, koşullarla objektif gözlemle lütfen gözden geçirin, öyle yazın. kapitalizm demokrasi, cumhuriyet, hukuk koşulalrını ne yazık ki bertaraf eden temel ve işleyişe sahip... (hayatımda en az kullandığım kelime lütfen ve birde rica ederim kelmesidir. 1 elin parmağını geçmez - ki lütfen kelimesinin eğreti hikayesini de ayrıca anlatırım)

Eğer yönetim dediğimiz olgu, tabandan tavana değilde, tavandan hükme dayanıyorsa ve siz sizin adınıza bunu bir iradeye tanıyorsanız, yani tepeden ve KEYFİ yönetim esas ise, orada demokrasi de cumhuriyet de yoktur. KAMU dediğiniz an, herkesi kapsar, öyleyse hak da hukuk da, emek de, üretim de, tüketim de, yönetim de kamuya ait olmalı.

Daha mı detaylandırayım, literatüre, akademik yönüne mi girelim, gerek yok, zira en kaba ve hepimizin anlayacağı dilde(benim için gerçekten zor olsa da) bir dil kullandım, ben bunları öğrenirken, 300-500 sayfalık kitaplar okudum, yıllara varan gözlemlerde bulundum, irdeledim, anaizler yaptım yorumladım... yazı uzamasın. sorusu olan veya itirazı olan varsa -ama objektif ve dürüstçe olmalı- detaylandırabiliriz.

Bunun dışında Turdur, gözlem ve analiz-kıyaslarıma göre, sende umut verici gelişme de görüyorum...

[Turdur]

Cumhuriyet ise, temeli özgürlük, insan hakları istemi değildir, bunu sağlayacak zemin demokrasidir.

Cumhuriyet tanımının sonuna; "...bunları tek başına karşılayamaz" diye neden ekledim sandınız. Demokrasi ile Cumhuriyet bir arada olmalı ki bir işe yarasın. Cumhuriyet bizim ülkemizde nasıl algılanıyor ona göre bir şeyler çıkarmaya çalıştım.

seçim=demokrasi demek değildir

Demokrasi "seçimle gelene kansız bir şekilde yönetimi devretmektir" diye de bir ekleme tanım yapılabilir. Bu tanım demokrasi tanımını zedelemez, eğmez bükmez, kendi değerine uygun bir ekleme olabilir. Modern Hukuk, Cumhuriyet, Demokrasi bir yerde işlevsel olmalı ki bunların her birisi kendi tanımlarına erişe bilsinler. Bu 3 gerekliliği zedeleyen Faşizm ve Siyasal İslam'dır. Seçimlerde Hukuk(Adalet) demokrasi ve cumhuriyet değerleri alaşağı edildiği için seçim=demokrasi olamıyor. Demokrasiyi tamlaması gereken bir seçim bizim ülkemizde bir kaç yargıcın baskı altına alınmasıyla rafa kaldırılmış gibi. Bu en klasik ve en büyük hatadır. Hile olur, devlet imkanıyla adaletin terazisini de bozarlar ama iş sandığa "genel ve açık bir şekilde" dokunmaya başladıysa bu iş sona gelmiş demektir. Bu sandığın bozdurulmasından sonra ki adımlar ne olabilir, Almanya ve İtalya örneklerine bakarsak kan ve kemik.

Kapitalizm konusu ise değişik yorumlanabilir, kimisi karşıdır kimisi onunla da olabilir diyebilir. Konuyu gündemde ki gelişmelere ve olası ihtimallere bağladığım için bu kadar derinleştirmeye gerek yok.

Seçim neden yenileniyor, bunu yapanların bu zihniyet yapısını açıyorum. Neden bu kadar kolay yapabiliyorlar ve neye güveniyorlar. Güvendikleri dağlara kar yağarsa ne kadar ileri gidebilirler? Kan, kemik ve barut kokar mı? Bugüne kadar kokmadı mı?

Felaket senaryoları da var ancak yinede demokrasi, cumhuriyet, hukuk ve vatandaşlık görevlerinde kalalım, felaket hep onlardan gelir. Çünkü; belli ki bu tip yapılanmalar kendi kendilerine bile batıp gidiyorlar. Seçim kaybetmekle yıkılmayı ayırt edemediler daha. Her şeyde bir hayır vardır diye güzel bir geçiştirme sözü var, bunlar yıkılır gider. Bugünlerde yaptıkları yüzünden Siyasal İslam'ın Türkiye'de ki geleceğini de şimdiden tükettikleri için, "millete de şerden hayır doğdu" dedirtecekler.

[ForumKirpisi]

spartacus, bu kentsel dönüşüm çılgınlığı yokken ve yabancılar gayrimenkül piyasasını sıkmamışken bizim yeni yerleşkede gayet çok
park bahçe yeşil alan vardı gerçi zaten dağın dibindeyiz.

kısmi cumhuriyeti yaşıyormuşuz tayyip her yeri kapitalizme bağladı.

ne zaman bu kentsel dönüşüm ve yabancılara gayrimenkul satışı patlattılar
o park alanları yeşillik alanları hatta SİT alanına girmeye başladılar. tarlalar gitti.

boşluk hemen hemen her yeri kapattılar.

benim küçükken ektiğim iğdeleri, karşıya villa yapan, evim dışardan gözükmüyor diye motorlu testereyle bi saatte indirdi.
o dingile hollow point saçma aldıydım havalı tüfekle ateş ettim. noldu bilmiyom. 20 tane ağacı kestiler. 20 yıllık.

bu tayyip ölünce gidip mezarına çimento atacam. eğer mezarı bi yerde olursa.

yaşarkende görüp tokatlamak istiyorum.

inşaatlar içlerine konan parkeler, çatı çıtaları, boya, beyaz eşya, plastik, ahşap, kapı kolu, bazen kablolar vs
ile ithal mallarla dolu. genelde ucuz iş ithal mallar. yerli ürünler daha kaliteli ve daha pahalı.

mesela bulgaristan romanya çıta kullanıyolar. macaristan ahşap. çinden bile parke var. menteşe çin.

inşaatçının kullandığı silikona kadar çin olabiliyor.

kaldı ki yerli bile olsa hammaddesi ithal.

inşaat yaparak nası ülkeye katkı yapacağını düşündü bu gerizekalılar bilmiyom.

[spartacus]

Turdur´isimli üyeden Alıntı

Cumhuriyet tanımının sonuna; "...bunları tek başına karşılayamaz" diye neden ekledim sandınız. Demokrasi ile Cumhuriyet bir arada olmalı ki bir işe yarasın. Cumhuriyet bizim ülkemizde nasıl algılanıyor ona göre bir şeyler çıkarmaya çalıştım.
Demokrasi "seçimle gelene kansız bir şekilde yönetimi devretmektir" diye de bir ekleme tanım yapılabilir.

Tanı açısından anlam taşımaz, esasında demokrasi yönetimin değişmesiyle değil, tanı bakımından yönetimin biçimiyle ilgili. yani nasıl yönetildiği veya yönettiğiyle ilgili. demokrasi, tanı olarak, 3. şahıs temelli yönetmekten söz ediyorsa arızadır.

Turdur´isimli üyeden Alıntı

Kapitalizm konusu ise değişik yorumlanabilir, kimisi karşıdır kimisi onunla da olabilir diyebilir. Konuyu gündemde ki gelişmelere ve olası ihtimallere bağladığım için bu kadar derinleştirmeye gerek yok.

Yorum dediğimiz, olgu temelinde ve hangi koşulda demokrasi mümkün, hangi koşulda mümkün değil esasına dayanıyorsa, burada belirleyici ölçüt, demokrasinin ne olduğu yani tanısıdır. Kıstas kişiye göre olmamalı ve kavramın bütünlüğünden şaşmadan, objektif olunmalı, veriye göre konuşulmalıdır. Kişilerin ezbere bilip söylediği klişeler yorum özelliği taşımaz. yorumu sağlayan veridir, veri yoksa yorumda yoktur, en fazla söylem, inanç belirtimi olabilir.
o halde basit bir veri sunalım, Cumhuriyet varsa bu ülke kaynakları kime ait olmalı, kamuya değil mi? Demokrasi varsa, çok basit bir örnekle, işyerinizde patronun ve pratikte çıtır mafyanın ne işi var? ya da hanginiz vekalet verdiniz? ya da bir öğretensiniz, müdürü seçen siz misiniz? otokrasi orada demokrasi bilinemez bir rüya da... Bu biçimde tanılanmış ymönetim ve yönetici, OTOKRASİYE AİT bir kavramdır. öğrenmemiz gereken kavram VEKALETTİR, vekildir, yetkili'dir. dolayısıyla vekalet verdiğiniz, yetkilendirdiğiniz-yetkili ancak sizin öncülde karar kıldığınız şeyleri yapabilir, fazlasında ise tekrar size başvurup vekalet almak veya kararlarınızla uyumlu çözüm üretmek zorundadır, aksi durumda orası "hükümet" adı altında ayrıcalık bir kuruma dönüşmüş ise, hükmün sahibi olmuşsa otokrasi kurumu olur, demokrasinin değil.

kapitaizm ile demokrasinin uyuşmazlığı yoruma açık değildir, olgudur. hiç birimiz demokrasi ve cumhuriyet de yaşamıyoruz, adının böyle konması, gerçekler karşısında manipülatif ilizyondur, bu da teşhistir, yorum değil.

Turdur´isimli üyeden Alıntı

Seçim neden yenileniyor, bunu yapanların bu zihniyet yapısını açıyorum. Neden bu kadar kolay yapabiliyorlar ve neye güveniyorlar. Güvendikleri dağlara kar yağarsa ne kadar ileri gidebilirler? Kan, kemik ve barut kokar mı? Bugüne kadar kokmadı mı?

Elbette bu ayrı ve bu kısımlara dair herhangi bir itiraz-ifade de bulunmadım. bu ifaden dahi zaten demokrasi ve cumhuriyetin olmadığının itirafı niteliğindedir. neden olmadığı sorunusunu soracaksan, ifadelerim o zaman önem kazanır, ama nedne olmadığı konusunu AKP vb gibi veya kişilere yüklersen gerçeğe uzaksın demektir. ifadelerimde açıkca ve olgu temelinde ifadelere başvurdum, hipotez.

manipülasyon veya ilizyonların, kişiye, şuna buna göreliğin hiç bir anlamı yok, zaten özü gereği, eğer bir kavramı ele alacaksak, burada temel ölçüt kavramın tanısı ve koşulda uyum olmalıdır ve eğer biz, olgular ve olaylar üzre, yani koşullar ve gözlem veren taban üzre yazacaksak, o halde tanı ile koşulun uyumunu esas almak zorundayız(öyle değil mi?). Kişilerin ne düşündüğü, nasıl yorumladığının hiç bir önemi, değeri yok(eğer konumuz şu ya da bu kişinin şu ya da bu konuda ne düşündüğü değil de, kavram ise). hangi koşullarda mümkün olabilir, hangi koşulda mümkün değil, verili koşul hangisini sağlıyor? Açık ve dürüst olmalıyız.

Örneğin çok basit bir örnek vereyim, reçetesi yazılan ve rahatsızlığına teşhis konan bir hastanın, o ilaçları almaya parası yoksa, bu tedavi sürecinin sağlandığı ve kişinin sağlık hakkından yararlandığı anlamına gelir mi? peki engel olan ne? hukukun salt irade üzerine tanımı da eksiktir, saltıklaştırılması ise yanlıştır. Demokrasi, hukuk vb bütünlük gerektiren kavramlar parça, parça saltık ele alınabilir mi? yoksa bir bütün halinde mi işlev, anlam kazanırlar? Birbirini dışlayan, geçerisiz kılan faktörlerin bir bütünde anlamı olabilir mi? örneğin daha öncede ifade ettim, partiler, sınıflara ayrışmış, bölünmüş bir kamunun esasında baskın olanın otokrasisini sağlamakta. peki baskın olmanın kriterini, sermayenin veya istismar edilen aidiyelerin belirlediği koşullarda, demokrasi işlev kazanabilir mi? Buradaki hkğmetin rolü, baskın olanın hakimiyetinin tescilidir. ve öyle lafla buna engel olamazsınız ve heleki oy kaygısı demokrasinin çoktan rafa kaldırılması halini alır. örneğin "herkesinseyahat hakkının olması ve herhangi bir iradenin engel olamaması" ifadesinde eksik olan, hatta hukukun pratikte işlevsizleşmesini de sağlayacak düzeyde, eksik bir şey var, peki, nedir? Görebildiniz mi?

Eğer biz tanılarımızı, salt kağıt üstü ve baskın olanın dayatımı ve dejenerasyonuyla muğlak ifadeler olarak alır ve koşuldan bağımsız, yalıtık olarak ele alırsak, hiç bir sorun yok demeye varırız veya aldanırız, manipüle ederiz.

Bu kavramlar adına gerçek o halde dejenere durumu sergiler ki, esasında fedodal otokrasinin(miras yoluyla geçen türü), toplumsal adaletsizlik sayesinde ayrıcalıklı konuma geçen ve otokratik iş alanı gücüyle mafyalaşan, egemen elit(ekonomi-politik) ve sistem, kaçınılamaz ve engellenemez baskınlığının, kitlesel istimaların sağladığı, sözde meşru otokrasi bize demokrasi olarak sunulmakta. gerçek bu, şu an dünyada demokrasi yok, esasında hakim olan otokrasidir, fırsat eşitliği gibi fırsat da ancak fırsatı satın alabilecek gücü olana aittir(bunu göremeyecek düzeyde olana, defalarca kez kanıtlayabilirim)

Bir başka aldanım da, demokrasi ile yönetim kavramının aynileştirilmesi ve demokrasinin salt tepeden yönetimin(otokrasinin) belirlenmesine indirgenmesi. eğer bize böyle anlatılıyorsa bu yanlıştır, yalandır. Çünkü yönetim kendi başına bir olgu, tanı gerektirir, demokrasi ise nasıl yönetmek, kimlerin yönetimi(kimi yönetcek ki? yönetmek doğru bir ifade mi) sorunsalında anlam kazanır. Yönetim olgusu heleki yukarıda ifade ettiğim gibi, hükmetmek-hükümet esasına indirgenmişse, demokrasi daha burada darbe almış demektir. kaldı ki kişiye rağmen kişi adına temsil ciddi bir sorundur. demokrasi kişiye(iradeye) rağmen, kişi adına karar verecek iradeyi seçmez, aksine demokrasi, iradelerin sorunları ve aldıkları kararların yerine getirilmesi yükümlülüğü(vekalet!) teslim edilir, irade değil. partiler vekaletin organları mıdır peki? hayır, onlar ideolojik kurumlardır ve demokraside amaç ideolojilerin yarışı ve yarışın kazananının bizlerin iradesine rağmen, bizim adımıza karar verme yetkisi sağlamak olamaz. Bu otokrasidir. net ifade ediyorum.

Bizim demokrasi sandığımız ve bize demokrasi olarak yutturulan ile demokrasi kavramı bağdaşmıyor. Yöntem olarak da bağdaşmıyor aksine demokrasinin olabilirliğine engel temsil ediyor Bizim en önemli sorunumuz demokrasi değil, dejenere edilmiş demokrasi kavramı ve saltıklaştırlmış tanımıyla, iradeniz dışında, size rağmen sizin adınıza karar kılınmış ve hiç bir biçimde sizlerin kararlarına vekaleten seçilmemişlerin, seçimine indirgendiği örtülenmiş otokrasidir.

Basit bir örnek vereyim, diyelim ki bir iş alanındasınız, rakibiniz de sizle aynı alanda, sizin reklam yapma şansınız yok, çünkü paranız yok, o ise, milyon liralarla reklam yapabiliyor. Burada eşitsizliğin koşulu nedir ve bu eşit olmayan rekabet koşulunu sağlayan ne? Serbest piyasa ekonomisi dedikleri aslında oligarşinin hakimiyetinin hiç bir hak, hukuk tanımaması, ayırcalık sağlanması, büyük balığın küçüğü yuttuğu işleyiş esasıyladır. bakınız burada da bir seçim gerçeği var, kimin seçimi mi? Müşterinin, peki kimi seçti?! rakibinizi! kapitalizmde her, ama her dalda, alanda birer müşterisinizdir, demorkasi bu değil, aksine böylesine eşitsiz, adaletsiz esaslara dayalı ayrıcalıkları ortadan kaldırma esasına dayanır, bilmem anlayabiliyor musunuz?

Particilik vs, Partilerin işi hükmetmek değil, ideolojiktir, seçimlere girmeleri demokrasiyi lav eder(ayrıca ele almalıyız, yine de geçerken örneğin Almanya, ne demek "Hristiyan bilmem ne partisi"? yarış atı mı?) Roma otokrasididir, otokratlar aralarında anlaşamayınca, böyle bir seçim sistemi türetmişler ve gücü değerinde nüfuzu fazla olan öne çıkmış(otokrasinin meşruiyeti sağlanmış!), ama her güçlü olan, müttefikiyle her konuda aynı düşünemeyeceği içinde, oylama şart haline gelmiş.

esas ve temelden ve usül ve koşuldan baktığımızda demokrasi ve cumhuriyet kapitalizm koşullarında mümkün olmayan kavramlar, dediğim gibi itiraz eden varsa, ispatlayabilirim Peki konu ile ne ilgilsi var deneyecek, göbekten bağlı, mesele Türkiye'de AKP meselesi değil, AKP ye de indirgenip, saltıklaştırılamaz, bu yanılsamadır, zemin var ki, yaşanıyor. barutu da, seçimi de sistemle, öncelikle bağımlı ekonomi ve sömürge ülke konumunda olmasıyla ilgili ele almalı. Sermaye egemen toplumlarda demokrasi mümkün değil, görece çatışmaların yerini, oylama usülü(Roma örneğini vermiştim) alabilir, lakin emperyalist ülkeler olabildiğince buna izin vermezler, verirlerse kaynaklarının kısıtlanacağının farkındadırlar. örneğin bugün Türkiye, herhangi bir ülke ile ticaret yaparken dahi büyük patronlardan icazet almak zorunda. hani büyük patronların adaleti, demokrasisi vardı, sermayenin çıkarı varsa, demokrasi olmaz çünkü sermaye bütünü temsil etmez. Otokrasidir ve şu an sürmekte olan ABD yaptırımları meselesi ve masaya yatırılması dahi, dünyaya otokrasiyi, demokrasi diye yutturanların ve serbest piyasa ekonomisi diye güçlünün, zayıfı ezmesinin hiç bir hak ve hukuk taşımaması yani adalet ve hukuktan muaf sayılması, neo-faşist ekonomi modelinin gerçek yüzünü de ele verir.

itirazı olan varsa açığım, ama tek şartım var, dürüst ve objektif olmalı, anlamadıysa yorum yerine sormalı, ad-hominemle gelmemeli, olgular ve veri üzerinden ortaya koymalı, "o atamıyor bu tutamıyor" sorunu olamamalı... Kısa olması namına metaforlar ve basit dil kullandığımda unutulmamalı, her şeye değinemem, şu ya da bu değiniyle, diğer değiniler yok sayılmamalı yumurta tokuşturma kafası olmamalı.

Örnek bir soru, Seçilmiş(otokratlığı onaylanmış) yönetici mi, Vekalet mi? tabi vekalet demek, vekile, benim gömleğimi, pantolonu mu temsil etmek demek değildir, benim şu sorunlara karşı, şu, şu, şu yapılmasına dair aldığım kararlar var diyebilmektir, elbisemin vekili değil)

Çok partili sistemler mi, o zaman orada partiler seçime girmeyecek, ama toplum dahilinde ideolojik, kültürel, çözümlere dair teorik ve politik çalışmalar, yapabilirler.

demokrasi azınlığında temsilini sağlar vs, ama siz partileri seçime sokup, en çok oy alanın ve çoğunluğun üstünlüğü elde etmesini demokrasi ilan edip, çoğunluk olanın oylarının karar sayıldığı bir çiğ köfte meclisinden nasıl bir sonuç çıkacağını umuyorsunuz? Bu toplum nerede yaşıyor peki? mecliste mi, hayır, nerede yaşıyor? Hayatının büyük kısımı nerelerde geçiyor, adına kimler karar veriyor?

[Turdur]

spartacus´isimli üyeden Alıntı

kapitaizm ile demokrasinin uyuşmazlığı yoruma açık değildir, olgudur.

Daha yaşanası bir toplum elde edilebilir. Aşılması gereken bir Siyasal İslamcı zihniyetin iktidarı var. Belki yine kapitalizmin vahşiliğine kurban gidecek bunlar. Sizin yorumlarınız daha genel çerçeveye yayılıyor ve daha derine iniyorsunuz. Gerçekte olacak olan Siyasal İslamcılara karşı yine bir başka sermaye odaklarıyla bir şey başarabileceğimiz. Ne yapalım yoksa, dünyada bir hareketlenme varda bizler mi karşı çıkıyoruz? Tam aksine, yükselen bir sağcılık söz konusu. Hem Avrupa'da hem burada hem de diğer bölgelerde. Vahşi kapitallere rağmen bir şeyler yapmalısınız.

spartacus´isimli üyeden Alıntı

demokrasi azınlığında temsilini sağlar vs, ama siz partileri seçime sokup, en çok oy alanın ve çoğunluğun üstünlüğü elde etmesini demokrasi ilan edip, çoğunluk olanın oylarının karar sayıldığı bir çiğ köfte meclisinden nasıl bir sonuç çıkacağını umuyorsunuz?

J.J Russo'ya değinmek lazım. Toplum Sözleşmesi kitabında, vekilleri seçip meclise gönderdiğimizde özgürlüğümüzden vazgeçmiş oluyoruz diyor. Meclis zaten bir vitrin olmuş. Güzel yemekler deri koltuklar. Meclis oylamalarında görüyoruz ki grup kararlarıyla hiç bir insiyatif dahi alamıyorlar. Genel başkan ne derse bir makineye dönüşmüş kolları inip-kalkıyor. Çoğunluk demokrasisinin ülkede kırılması gerekiyor, ilk mesajımda buraya da bir atıfta bulunmuşum.

Aciliyetimiz, kapitalizm ile derin bir mücadeleye girişmek veya onu bu ülkeden söküp atmak değil. Yeniden demokrasiyi güçlendirmek, yine bu olgu olarak kapitalizm ile olamaz diyecekseniz, en azından aldıklarını geri getirmek olsun. Tabi insanların başında ki türbanlara saldırmadan ilerlemeliyiz. Özgürlüğü ve temsiliyeti yeterince yerine getiremeyen bir meclisimiz vardı ama şimdi oda yok. Başkanlık adı altında süpürülüyor gibi. Şu an 2002-2007 aralığını baz alarak gerici olmalıyız ama kazanılmış haklara dokunmadan, başka çare bulan varsa yazsın.

Gündeme dair yapılması gerekenler, muhalif bloğu çözmeye çalışacaklar, buna engel olmalıyız. Kurulması ihtimal yeni partiyi bloğa eklemlemeliyiz. Yeni parti doğar doğmaz erken seçim baskısı kurmalıyız.

Çoğunluğun değil çoğulculuğun inşasına girişmeliyiz. İşte çok partili ve görüşlü, değişik tabanlardan yayılmış bir muhalif blok başarıyı yakalarsa ülkenin hayrına olacak.