Tanrıların Köle Türleri

[Muhyiddin Arabi]

HAYVAN DAVRANIŞI

Genetiğe ilk ilgi duymaya başladığımdan beri, anatomimizin bu kadar önemli bir parçası olan genomun, bu kadar rafine bir molekül yapısının eksik yaratılmış olması ilgimi çekmiştir. Aslında gerçek şu ki, bünyesinde hiç kullanılmayan büyük parçaları bulunan genom bol miktarda yaratıldı. Sanki genomun aktif olmayan kısımları, bazı dışsal faktörlerin onları harekete geçirmesini bekliyor. Genomun uykudaki bölümlerinin hangi hayal edilemez özellikleri veya süper yetenekleri kontrol ettiği sorusu akla geliyor. Hangi insan yeteneklerini saklıyorlar? Ve bu, bir tür olarak evrimimizi nasıl etkiledi?



Genom, bir bireyin sahip olduğu genlerin ve DNA'nın tamamına verilen addır. İnsanlarda genom, o belirli bir birey için tüm genetik programı içeren ve vücudumuzdaki her hücrenin çekirdeğinde yer alan 23 çift kromozomdan oluşur. Bu genetik program, büyümemizi ve işlev görmemizi sağlayan tüm bilgileri kontrol eder. Genomumuz her birey ve her tür için benzersizdir. Doğduğumuzda, bizi neyin beklediğinin gayet mutlu bir şekilde farkında değilizdir. İnsanın yetmiş yaşı olabilir, ama hepsi görünmez bir gücün yönettiği uzun bir gerçeklik performansına dönüşüyor. Performansımızı burada, Dünya'da sergilememiz için hepimize ortalama olarak yetmiş yıl verildi; gerisi her bireyin kendisine kalmış. Soldan sahneye girin ... sağdan çıkın. Şu anda kesin olan tek şey, çıkacağımız. Yetmiş yaşında ne yapacaksın? Hepimizin katıldığı bu yolculuğun, bu hayat oyununun amacı nedir? Bu zamanı yaratıcı bir şekilde kullanacak, insanlık ailesine katkıda mı bulunacaksınız, yoksa sağdan sahneden çıkmadan önce sadece bir seyirci, olanakların gaspçısı mı olacaksınız?



Dünyayı dolduran 6,5 milyar insana rağmen insan ırkı oldukça kırılgan ve ilkel bir türdür. Ne kadar zeki ve akıllı olduğumuzu düşünürsek düşünelim, sürekli olarak türümüzün göz açıp kapayıncaya kadar yok olmasına yol açabilecek temel hayvan davranışları sergiliyoruz. Tarih boyunca hemcinslerimize savaş açtık ve 21. yüzyılda da savaşmaya devam ediyoruz. Eylemimiz için her zaman ahlaki bir yüksek zemin veya gerekçe var gibi görünüyor. Kabil ve Habil'den George W. Bush'a kadar, zayıfları ezip yok edenler her zaman güçlüler olmuştur. Kutsal Kitap'ın Eski Ahit bölümü merhamet ve bağışlama konusunda hoş bir öykü değildir. Aslında, tam tersi. Göze göz demekten; Tanrı adına erkek, kadın, çocuk ve hayvanları yok etmekten bahseder ve düşmanı kötü adamlar ya da şeytanın müritleri olarak kişileştirerek onları sık sık ismiyle birlikte anar. Görünüşe göre Tanrı en başından beri taraf tutuyor. En sevdikleri vardı, bir de "diğerleri" vardı. Her zaman bana anlatılan Tanrı'nın daha tarafsız ve sevgi dolu olması gerektiğini düşünmüşümdür.
















Kaynak: Michael Tellinger, Slave Species of the Gods, İlk bölüm-Hayvan Davranışından bir parça.

[Muhyiddin Arabi]

Kutsal Kitap, binlerce yıl boyunca tanrı'yla doğrudan bağlantısı olan ve düzenli olarak tanrı'dan belirli şeyleri yapmaları için talimatlar alan peygamberler ve diğer kişilerle doludur. Kutsal Kitap'ı okumak sadece normal kabul edilmekle kalmaz, aynı zamanda bir dizi seçilmiş insanın tanrı'dan bu tür düzenli talimatlar aldığına inanmamız ve bunu kabul etmemiz beklenir. Sadece açık talimatlar ve uyarılar almakla kalmadılar, On Emir şeklinde fiziksel talimatlar ve toprak ya da sığır gibi maddi ödüller de aldılar. Ancak tanrı ile insan arasındaki en etkileyici etkileşimler, tanrı'nın çeşitli bireylere bizzat yaptığı birçok ziyaretti. Eğer bizzat gelemezse, halledilmesi gereken her durumla ilgilenmeleri için melekler gönderirdi. İlahi varlıklar fikirlerini paylaşır, şarap ve ekmeği paylaşır ve kaçınılmaz olarak tanrı kişiye belirli görevleri yerine getirmesi için talimat verirdi. Bu kişilerin hepsi erkek gibi görünmektedir. Kutsal Kitap'ın yazılmasına katkıda bulunanların hepsi de erkekti. Eğer "O" hepimizi eşit yarattıysa, tanrı'nın kadınların güvenilirliği ile bir sorunu var mıydı? Yoksa tanrı sadece erkek egemen bir toplumun kişileşmiş hali miydi? Basit tarihi gerçek, tanrı'nın insanla fiziksel olarak etkileşime girmiş olduğudur. Bugün, Tanrı'yla fiziksel bir etkileşime dair bu tür iddialar güçlü eleştirilere ve alaylara yol açacaktır. Nedenmiş o? Acaba tarih öncesindeki bu tür olaylar bugün bizi etkileyemez mi? Tarihin eski dönemlerinde yaşandığında bunu kabulleniyor, özgürlük mücadelemizi neredeyse fantastik bir peri masalına indirgiyor gibiyiz. Yoksa bu tür argümanları kamusal alana taşıyarak, gerçekleri analiz ettiğimizde mağdur olmaktan mı korkuyoruz? Bu sorular hayatımın büyük bir bölümünde beni rahatsız etti.

Peki Kutsal Kitap'ın sonuca ulaştığına kim ve ne zaman karar verdi? Belli ki bu, Tanrı tarafından esinlenen ve Kutsal Ruh tarafından dikte edilen başka bir adamdı! Gerçekten hakikat ve kurtuluş arayışı devam ediyor mu? Yeryüzündeki vahşetin azalmadığı kesin; yeryüzündeki insanların günümüz kargaşası ve suçlarıyla nasıl başa çıkacakları; diktatörlere nasıl karşılık verecekleri; sömürgecilik, ırkçılık, istilalar ve kötü zihinlerin diğer icatlarından nasıl kurtulacakları konusunda Tanrı'nın sürekli rehberliğine ve talimatlarına ihtiyaçları olduğu kesin. Bir tür olarak zalimlik kapasitemiz dayanılmaz boyutlara ulaştı. Medeni varlıklar olarak kurallar koyarız, ancak bu kurallar hukuk sistemini iyi bilen daha az medeni bireyler tarafından istismar edilir ve bize karşı kullanılır. Barış, sevgi ve diğer yanağını çevirme vaazları verenler, kendi felsefelerinin zayıflamış kurbanları haline gelmişlerdir.

Kaynak: Aynı kitap, kaldığı yerden devam...