Değiştirme yanılgısı

[kompLeks]

uzun zaman sonra şunu fark ettim her insan neye inanıp neye inanmayacağına kendisi karar verir...yani bir başkasının söyledikleriyle inancını değiştirmez...karşı taraf doğru söylüyor olsa bile bunu yapmaz...birincisi psikolojik olarak bunu sindiremez...ikincisi karşı tarafın iddiasıyla doğrular bir anda beyninde oluşmaz...tek başına kalıp düşünmesi gerekir...durumu kendi diliyle ifade etmesi gerekir...ancak değişim ozaman başlar...bu elle tutulur gözle görülür bişe olsa değiştirmesi daha kolay olur...ama ortada elle tutulur gözle görülür bişe yok...bu sitede her iki taraf içinde ben değiştim diyen birisini görmedim...neye inandığımızın bir önemi yok inançlar değiştirilmesi en zor şeylerdir daha doğrusu inançlar değiştirilmez kişi kendisi oluşturur ve kendi içinde yaşantılarıyla şekillenir...sanırım boşuna çatışyoruz...

[D.E]

Sevgili kompleks

*2 farklı yönden ele alalım.

*1. Vicdani rahatlama
*
*Kendimizde ne kadar etkisiz olduğumuzu bilsekte vicdani rahatlama bu konuda çok önemli. Vicdani görevini yerine getirdikten sonra İnVitatio'nunda dediği gibi gerisi yeşillik..

*2. değişim -belki-

*Birde psikolojik olarak bir insanı eğer etkilemeyi başarırsa birisi burada. Daha sonra -belki 3 yıl bile olabilir- bu olayın etkisi ile vede başından geçen yeni tecrübeler ile farklı yönden bakabilmeyi başarabilir. Demek istediğim bu olaylar birden bire aa turan dursun okudum dinsiz oldum olmaz. Zamanla olur. Önce bir kurt düşer insanın içine. Sonra yavaş yavaş büyür ve en sonunda patlak verir. Yani zaten pekte sizi okudum dinsiz oldum veya şunu okudum dine geçtim beklenen şeyler değil bana göre.

bazıları bu değişimi çok kolay sanıyor,keşke herşey iki makale okuyup değişmek kadar kolay olsa fakat tam aksine zor ve stresli bir süreç.ben din değiştirmek gibi bi durumun bu kadar kolay gelişebileceğini sanmıorum.
ben kendi adıma inanmak için çok zorladım kendimi misafir olarak girdiğim dönemlerde burdaki makaleleri çok araştırdım evimizn (dini)kütüphanesi saolsun. dinden çıkmak sözü bile ürküttü beni başlarda çok direndim inanmak için fakat insan soru sormaya başlayınca sorular birbiri ardına geliyor.
fakat her insanda bu olmuo kompleks arkadaşın da dedii gibi -insan bir başkasının söyledikleriyle inancını değiştirmez -
ben bu yaşadıklarımı baştan beri yani siteyi gördüğümden itibaren misafir olarak takip ettiğim dönemden yaptığım araştırmalara kadar her şeyi biriyle paylaştım o da bazı sorularına cvp bulamadı buna *rağmen yinede inanmaktan vazgeçmedi.benim sorulara cvp veremem bişeyi değiştirmez hayatta olmamızın yaratılışımızın mutalaka sebebi olmalı dedi çıktı işin içinden yani demem o ki kimse kimsenin lafıyla dinden çıkmaz takım diilki bu tuttuğun takımı değiştir;oysa din senin yaşama amacın sandığın şey.
yani ikimiz de aynı koşullardan geçtik ve sonuçta ben kararımı verdim fakat o vazgeçmedi bu nasıl açıklanabilirki demekki iki T.D okumakla değişmiomuş böyle fikirler.
kimbilir bizim kalbimizi mühürlenmiştir belki de

[pante]

neye inandığımızın bir önemi yok inançlar değiştirilmesi en zor şeylerdir daha doğrusu inançlar değiştirilmez kişi kendisi oluşturur ve kendi içinde yaşantılarıyla şekillenir...sanırım boşuna çatışyoruz...

Birbirimizin inancını değiştirmek için çatışmıyoruz. Eğer bu böyle görünüyor, böyle algılanıyorsa demek ki yanlış bir görüntü sergiliyoruz ya da farklı inançların serbestçe sergilenmesine alışkın olmayanlar bunu garipsiyor ve inançları değiştirme çabası olarak algılıyor.

Amaç, inançları değiştirmek değil her türlü inancın ya da inançsızlığın ifade özgürlüğüne ortam sağlamak ve bu ortamları yaygınlaştırmaktır. İnançlarımızı paylaşmak, uygarca, insanca, dostluk içinde tartışmak, karşılıklı araştırmak ve ön yargıları yok edip hoşgörüyü, farklı inançlara saygıyı topluma yerleştirebilmektir.
Özellikle ülkemizde bu ifade özgürlüğünün olmadığını hepimiz biliyoruz. Farklı inançtaki ya da inançsız bir insana toplumun hoşgörüsüz yaklaşımı ortadadır. Toplumun hoşgörüsüzlüğünün ötesinde asıl radikal dincilerin yaşam hakkı tanımama ilkelliği ifade özgürlüğünü ortadan kaldırmaktadır. Can güvenliği endişesiyle, işini, kariyerini, çevresiniş kaybetme kaygısıyla, toplumdan dışlanma ve kötü tanınma korkusuyla insanlar gerçek düşüncelerini gizlemek zorunda kalmaktadır.
Bırakın gerçek yaşamı, sanal alemde dahi farklı inançların ifadelerine birçok sitede yer verilmemekte ve ifadeler ya sansürlenmekte ya da ifade sahipleri banlanmaktadır.

TD sitesi ve benzerleri en başta dinlerden özgür insanlara inanç ve düşüncelerini ifade etme ortamı sağlama amacıyla vardır. Tabi ki bilinçlendirme, aydınlandırma amaçları da içerir ama hiç kimse bir ya da birkaç internet sitesiyle toplumun inançlarını değiştirmeye soyunmaz. Sadece geleceğe yönelik umutlar taşır. Bu umutlar karşılıklıdır. İslamcılar, birgün İslamın nurunun tüm insanları kaplayacağını düşünür. Dinlerden özgür olanlar da dinlerin egemenliğinin ortadan kalkacağına ve insanların tabulardan, iman zincirlerinden kurtulacağına inanır. Ama forum tartışmalarında kimse karşısındaki muhataplarını kendi çizgisine çekmeye çalışmaz. Sadece kendi görüşlerini yazar. Katılan katılır, katılmayan karşı görüşünü ifade eder. Aslolan da bu özgür ortamdır. keşke bu ortam kahvelerde, medyada, arkadaş ortamlarında, aile toplantılarında da mümkün olsa ve hiç kimse inancından dolayı karşındakine kötü yaklaşmasa..

[bayraktaro1]

Sevgili PANTE'nin görüşlerine tamamıyla katılıyorum.

Yukarıdaki arkadaşlarıma sesleniyorum. Değişim de olabilmektedir. Ama değiştirme diye birşey asla olamaz. Değişim insan kendi içinde yaşar. Bir filmde seyretmiştim. "Hayal Kırıklıkları insanı güçlendirir diye."

İnsan yavaş da olsa değişiyor. Küçükken camiye koşmaktan mutluluk duyardım. Tanrı ile bütünleştiğimi zannederdim. Müslüman insanların suratında Nur varmış sanırdım. Gittikçe azaldı ve Cami benim için sıradan bir yer oldu. Şimdi ise gereksiz buluyorum.

Allah'a aşıktım. Şimdi ise isminden hiçbirşey hissetmiyorum.

Önceleri, kitap okumanın sıkıcı olduğunu düşünür ve okumazdım. Şimdi en büyük eğlencem kitap oldu.

Önceleri, inançlarımdan farklı düşüncelerin beni sapık yollara iteceğine inanırdım. Şimdi ise, her düşünceye açığım.

Önceleri, yokluk diye birşey olamaz derdim. Şimdi yaşamın özü yokluk diyorum.

Önceleri, yaratan olmadan varlık olmaz derdim. Şimdi ise neden olmasın diyorum.

Önceleri, ibadet yapmayınca yanacağım diye düşünürdüm. Şimdi ne kadar boş olduğunu düşünüyorum.

Önceleri, bol bol dua ederdim. ŞİMDİ İSE GERÇEK GÜCÜ KEMDİMDE BULDUM.

İnsan yavaş da olsa değişiyor. Sen inan yeter ve mücadele et.