Yakınını kaybetmiş küçük bir çocuğa ne dersiniz?

[beelzbb]

tüm forumdaşlara soruyorum bu soruyu...

babasını trafik kazasında kaybeden 5 yaşındaki Mert annesine :
Anne babam nerde şimdi ölenler ne oluyor bizi duyabilirler mi? ne yaparlar?şeklinde sorması gereken azami soruları sormaktadır.

Buyurun cevaplayın...Siz olsanız küçük Mert'e ne cevap verirdiniz?

[thunderpoint]

Bir zamanlar gökyüzü vardı beel, yıldızlar vardı; önceki zamanlarda bunların olduğu öğretilmişti insanoğluna.
Şimdi ise yüzyıllardır zihinlere işlenen bir zahiri dünya...

Konuyu biraz açalım: Mert bu soruyu sana sorsaydı ve "babam oraya ne yapmaya gitti beel abi?" deseydi sen ne cevap verirdin? Başarılar...

Sevgiler...

Simdi sirf bu kucuk cocuga gercegi soylemek zorunda kaldik diye hayali bir aleme mi inanmak gerekli? Bulutlarin arasindan seni izliyor derdim belki, bu neyi degistirir, birgun gelip gercegi ogrenecektir, ya da hicbirzaman ogrenmek istemeyecektir ve hayali bir aleme inanacaktir.

[pervane]

Ben kendi adıma hiç bir çocuğa yüzyıllık yalanları söyleme tekrarına girmezdim.Ölümü bütün doğallığıyla karşımdakinin çocuk olduğunu unutmadan anlatırdım. Belkide ölüm gerçeğiyle çok geç tanıştırıldığı için insanoğlu korkularına yenik.

[ozgur_beyin]

Beel, kusura bakma * ama ,böyle duygu sömürüsüne dayalı ,palyatif argüman! , ne tanrının varlığına hizmet eder.
Nede çocuğa anlatılacak'' baban cenette oğlum '' repliği ona bir fayda sağlamaz.
*Ben ,dilerdim ki tanıdığım *(yazılarından)beel'in *yazıları, daha *dolu, bir mantıkla ayakları yere bassın ve daha doyurucu yazılar yazsın.
*Bu yazın, tam dini sitelerdeki, gönlü islamla dolu ama *beyni boş mukallit *üyelerin yazdığı, üç beş cümleyi
geçmeyen yazılara benzemiş. ''Dost acı söyler'' *ata sözü, böyle günler için gerekli ,diye düşünüyorum.


Mukallit= taklit eden

[Kont]

-Allah Baba yanına aldı evladım.

-Peki Allah niye beni 5 yaşında annesiz bıraktı?

[plalian]

eğer gerçekten bu dünyada yaşamak istiyorsan üzülme bu doğal bir döngüdür derim...

[Ghaarzhel]

Geçmiş Olsun.. *8)

[mhmd]

Sn. beelzbb,

Ölüm, gibi hayatımızdaki büyük gerçekleri, küçük yaştaki yavrularımıza anlatmamız, pek tabiidir ki oldukça zordur.
Velek ki; bizlerin dahi anlaması ve kabul etmesi de artık zor.

Ölümü bu kadar hayatımızdan uzaklaştırdığımızdan mıdır, sanal bir dünyanın peşinde bu kadar çok koştuğumuzdan mıdır, doğallıktan ve tabiattan koptuğumuzdan mıdır bilemem. Ama herkes için, ölümün çok uzak olduğunu söyleyebilirim.

Köyde yaşarken, ölüm bizden bu kadar uzak değildi.
Doğumlar kadar, büyümek kadar, hastalık kadar bir şeydi.
Oysa o dönemler sizin de bahsettiğiniz yaşlardaydık.
Ahırda ineğimiz ölürdü, kümeste tavuk, köyümüzün yaşlıları birer birer aramızdan ayrılırdı.
Kimse de özel olarak bize birşeyler anlatma ihtiyacı hissetmezdi.
Gördüğümüz, hüzündü, acıydı, ayrılıktı, özlemdi.
Ama her şeyden önce önüne geçemediğimiz bir gerçekti.
Belki de kabullenmemizin nedenlerinden biri de buydu. Bilemiyorum.

Bence; küçük yavrumuzdan önce, ölüm gerçeğini kendimizin kabullenip öğrenmesi.
Biz bunu öğrendiğimizde, öğretmeye gerek kalmayacağını düşünüyorum.

Hatalarımı, cehaletime bağışlayın

[NedimYilmaz]

Uykuya daldı, rahatladı şimdi, hadi sende uyu da rahatla şimdi..