3 Aralık Dünya Özürlüler Günü

[degisim]

3 ARALIK DÜNYA ÖZÜRLÜLER GÜNÜ

7,5 MİLYON ÖZÜRLÜ YURTTAŞIMIZ İNSANCA YAŞAMAK İSTİYOR...

Bugün 3 Aralık Dünya Özürlüler Günü. Bugün yine her yıl olduğu gibi tumturaklı laflarla devlet büyükleri nutuklar çekecekler göstermelik pankartlar yaşadığımız kentin bir çok yerini kaplayacak. Yani aynı geçen sene olduğu gibi, yani yine değişen pek bir şey olmayacak. Yine özürlü yurttaşlarımız günlük yaşamda çektiği sıkıntıları çekecekler; kaldırımlar yüksek olduğu için yürümekte zorlanacak, uygun mekanlar ve araçlar olmadığı için sinemaya tiyatroya gidemeyecekler iş bulamadıkları için kendilerini ailelerine yük hissetmeye devam edecekler. Bizler ise muhtemelen, özürlü bir yurttaşımızı sıkıntılı bir durumda gördüğümüzde kimimiz hiç ilgilenmeyecek, kimimiz ise acıma duygusuyla karışık bir eziklikle yardım etmeye çalışacağız. Oysa özürlü yurttaşlarımızın bizden istediği onlara acımamız değil, sadece insan gibi yaşamak, okumak ve bizler gibi yaşamın tüm nimetlerinden faydalanmak istiyorlar.

Her durumda acı düştüğü yeri yakıyor, aile bireylerinden biri özürlü olanlar, özürlülerin günlük yaşamda çektiği sıkıntıları kendileri de yaşıyor, hissediyor, duyumsuyor... Ve bu durumun değiştirilmesi için örgütlenerek mücadele ediyor. Doğru olan tavır budur... Kimi aileler ise, özürlü bireylerini adeta toplumun gözünden kaçırıyor, sorunlarını gizliyor. İster ailelerin utancıyla, isterse yerel ve merkezi hükümetin özürlülere karşı duyarsız tavırlarıyla evlerine hapsolan özürlü yurttaşlarımız toplumun dikkatini çekmese de, varolan rakamlar gerçekleri bir kez daha gözlerimizin önüne seriyor

Dünya nüfusunun yüzde 10`u, Türkiye nüfusunun ise yüzde 12`si özürlü, yani ülkemizde yaklaşık olarak çeşitli özürleri olan yaklaşık 7.5 milyon yurttaşımız var. 7.5 milyon özürlü yurttaşımızın 2 milyon 230 bininin konuşma, bir milyon 274 bin 900`ünün eğitilebilir zeka geriliği, 127 bininin görme özürlü, 382 bininin işitme özürlü, 892 bininin ortopedik özürlü, 637 bininin sürekli hastalığı var. 1,5 milyon özürlü çocuğumuzdan da yalnızca 45 bini özel eğitim imkanlarından yararlanabiliyor.

Yani sözün özü, hükümetin ilgisizliği, özürlü yurttaşlarımızın yeterince örgütlü olmaması yada toplumun duyarsızlığı gibi nedenlerle özürlü yurttaşlarımızın sorunları tüm büyük laflara ve vaatlere karşın her yıl biraz daha artarak devam ediyor.

Katlanarak devam eden sorunları çözebilmenin temel yolu, toplumun tüm kurumlarının ve tüm kesimlerinin ortak çabası ile mümkün olabilecektir. Yani, özürlü bireylere götürülecek nitelikli, nicelikli ve öncelikli hizmetlerin yeterince sağlanabilmesi; devlet, üniversiteler ve demokratik kitle örgütlerinin ortak seferberliğiyle mümkün olacaktır.

Bunun için; özürlülerin durumuna uygun mesleki eğitim programları geliştirilerek onların insanca yaşabilecekleri bir ortamın ekonomik altyapısı hazırlanmalıdır.

Özürlülerin günlük yaşamda karşılaştığı sorunların çözümü için kent planlamaları özürlüler de düşünülerek tasarlanmalıdır. Tüm bina, yapı ve konutlarda özürlülerin erişimini sağlayacak tedbirlerin alınması amacıyla bir yasa hazırlanmalı ve gerekli düzenlemeleri yapmayanlara ruhsat verilmemelidir.

Ayrıca hazırlanacak yasa ile özürlü yurttaşlarımızı dört duvar arasına hapseden özürlüyü düşünmeyen dünya görüşü değiştirilmelidir. Bu amaçla, şehiriçi ve şehirlerarası taşımacılıkta kullanılan araçların, tesislerin, altyapı ve sistemlerin özürlülerin kullanımına uygun hale getirilmesi zorunlu hale getirilmelidir.

Unutmayalım ki, sağlıklı bir toplum, kendi özürlülerine sahip çıkan, onların üretime katılmasını sağlayan koruyucu olanakları yaratan bir toplumdur.

Özürlülerimiz çok fazla bir şey istemiyorlar... Okumak için okul, yaşamak için iş...

Sizce bu talepler çok mu?...

(Alıntıdır.)

Kendi adıma özürlü vatandaşlarımızdan,onların bu toplum içerisinde yaşamlarını sürdürebilmelerine bir katkıda bulunamadığım için özür diliyorum.


Saygılar..

[commandante]

bugünlerde çok düşünsel engellilerin talepleri dikkate alındığından onların taleplerinin dikkate alınmayacağını sanıyorum

sevgili degişim,
Bence özürlü insanlara yardım edemediyin için üzülmemelisin,onları sırtlarında taşımak müslüman kardeşlerimize farz,öyleya *onlar iyi biz kötü,,onlar insan biz deyil,onlar doğru biz sapık * toplumda göğüslerini gere gere gezerler ya,,bırakda önce onlar utansın,işin garip tarafı ney biliyormusun?burada avrupada özürlü insanların altında araba ensonmodel tekerlekli sandalye ,artısıda var *bu arabalarla nereye giderlerse gitsinler *yerleri ayrı onlera özel,,
müslüman ülkelere bakdığımızda yani allahın ülkelerine *nedense özürlüler yerlerde sürünür
bırakda önce allahcılar utansın sonra biz utanalım *şahsen ben utanmıyorum bulunduğum toplumda *çalışıyorum *vergimi veriyorum o vergiden *özürlülerede bakılıyor *hatta özürlü olmayanlarada bakılıyor..saygılar sevgiler

pardon *pardon pardon degişim * onlar zekat veriyorlardı *unutmuşum,
nereye *veriyorlarsa,,,,,,elli yaşına yaklaşdım * namerdim ne alanı duydum *ne *vereni duydum
* ne alanı *gördüm *nede *vereni gördüm..acaba *nereye veriyorlar *çok çok merak ediyorum

[degisim]

Sevgili scarface;

Bu toplumda yaşayan bir fert olarak, birilerinin sırtına yüklemek yerine bu tip sorunları,hele de
varlığından söz edilen ama varolup olmadığı bile belli olmayan güce tapan insanlara bunu bırakmak benim için çok zor bir durum.Bu İnsan olduğumu unutmak, inandığım ilkeleri hiçe saymak gibi bir anlam taşır.Ki o varlık değilmi beni maymuna benzeten?

Yaftalarımızı çıkarınca 'İnsan' var sadece özümüzde.Onlardan niye bekleyeyim? Öncelikle ben, üstüme düşen görevi yerine getirmeliyim.

Onlara niçin yardımda bulunamadığımı zaten burada açıklamama sanırım gerek yok.Herkesin böyle birgünü hatırlaması ve gelecek için adımlar atarken düşünmelerini sağlamakta bir nevi yardım olabilir mantığıyla açtım bu başlığı.En azından bu tip günlere duyarsız olmayalım.

Ben bu ülkede yaşamaktan utanmıyorum.Sadece her soruna duyarsız bir toplum oluşumuz yüzünden utanıyorum.

Sevgiler..

[aydoe]

Devlet insan için var olmalı vatandaşına sahip çıkabilmeli,sosyal devlet olmalı
Ne yazık ki devletimiz sağlam vatandaşına bakmaktan aciz özürlüye ne yapsın
Yollarımız kaldırımlarımız engellerle dolu sağlam insan dikkat etmekte ve zorlanmakta yürürken,
sağlık ve eğitim yetersiz
ilköğretim de sınıflar 50 kişi derslik sayısı yetersiz biz yıllardır geri kafalar yüzünden
çoğalmaktayız nüfusu artan hiç kalkınmış ülke yok,
Avrupa da abd de kanada da bu özürlü insanlara bakıyorlar evlerinden alıp gidecekleri yere
götürüyorlar devlet onlara bakanlara para ödüyor
para var da ödüyor ,bizim devlet borç faizini zor ödüyor
Bizler bireysel olarak özürlüler için elimizden gelen her şeyi yapmalıyız
Dünya da%10 da bizim ülkemizde neden %12 özürlü mevcut , bu bizim tespitimizse eksiktir
oran daha yüksektir, buda düşündürücü

[mhmd]

"Engellilere kesinlikle acımayın!" diye bir başlık atmış, sevdiğim bir yazarımız. Yazısının tamamını okumak isteyenler; http://www.haber7.com/artikel.php?artikel_id=140485 ziyaret edebilir.

Bilmiyorum belki de yanlış düşünüyoruz.
İlan edilen tüm günlere karşıyız derken kuru, bir terslik amacı taşımaz duygularımız.
Başta anneler gününe, babalar gününe, sevgililer gününe, öğretmenler gününe....
Sn. bayraktaro'nun başlığındaki iki yüzlülük ve kendi kendine yüzleşememenin toplumsal tezahürü gibi görünür bize tüm bu günler.
Resmi dairelerde, o güne mahsusen yapılan törenler,
Sokaklarda ve panolarda boy boy ilanlar,
Günün özelliğine uygun, mutlaka ama mutlaka harcama kültünün gereği bir armağan,
Şa şalı sözler, alkışlar, göz yaşları...
Günün anlam ve önemine binaen göstermelik eylemler.
Bir günlüğüne.
Tek bir günlüğüne.
Sonra...
Başka bir güne merhaba.
Bilemiyorum.

Oysa ki;
Toplumsal yaşamın tüm iletişimini kurmalı, tüm bağları sıkılamalı her daim.
Sabah kalktığımızda eşimize, çocuğumuza sevgi dolu sözcükler kullanmalı, anne ve babamızı, kendi çocuklarımızın sevgisini duyarken özleyip aramalıyız. Kapıya çıkarken karşılaştığımız komuşumuzla mutlaka hal hatır sormalı, ciddi ciddi dertlerini dinlemeli, elimizdeki tüm imkanları sunmalıyız. Mahallemizden geçerken tüm esnaf ve insanları sevgi, saygı ve güleryüzle selamlamalır iyi niyetlerimizi sunmalıyız. Otobüse binerken mutlaka yaşlılara, sakatlara ve hastalara itimam göstermeli ve onlara yer vermeliyiz.Bunu yaparken acıma duygusu ile değil, toplum içindeki varlıklarına özen ve katkıları için yapmalıyız......
.
.
Akşam yastığa kafamızı koyduğumuzda, vicdanen o kadar rahat olmalıyız ki, hiçbir şeyin gününe ihtiyacımız kalmasın.
Kendi kendimizle yüzleşmeye hazır mıyız?
Kendimize karşı dürüstçe davranıyor muyuz?
Yoksa, 3 Aralık Özürlüler gününü yad ettikten sonra, 4 Aralıkta, görme engelli bir yayaya çarparak geçiyor muyuz?

Sn. degisim,
Hatırlatmanıza teşekküler, iyi niyetiniz ve güzelliğinizden şüphemiz yoktur.
Belki de bildiğiniz, düşündüğünüz şeylerdir bunlar, bizler sadece yazıya döktük o kadar.

Hatalarımı, cehaletime bağışlayın

sevgili degisim,,insan ne *isterse o olur,bizim engelliler yerlerde sürünüyorsa *demektirki *türkiye öyle istiyor,bunun başka açıklaması yok,,engellilerin herbiri *engelli olmıyanların yüzüne tükürse haklı,,,hemde çok çok haklı