Bazı konularda yazdığım mesajların ardından Frodo'nun çağrısı geldi, ben de çağrıyı kabul ederek kendimi tanıtmam gerektiğine karar verdim. Çocukluğumda başıma gelen bazı acı olaylar nedeniyle, çok erken yaşlarda Tanrı ve onun adaletini sorgulamaya başlamıştım. Tanrı'nın bana tarif edilen şey olmadığını kavramam fazla zaman almadı. Tanrı bambaşka birşey olmalıydı. Zamanla Tanrının insan beyninin yarattığı bir kavram olduğuna karar verdim. Yine de bütün kutsal kitapları okudum. Okudukça ne denli doğru bir karar verdiğimi anladım. Sonra Turan Dursun'un yazılarıyla tanıştım. Ardından İlhan Arsel'inkiler geldi. Turan Dursun vurulduğu zaman öz babamı kaybetmiş kadar acıyla doldu içim. İnternette bu siteye rastlayınca sanki ona yeniden kavuşmuşum gibi hissettim. Forumlara girdiğim zaman birçok arkadaşın yazılarını hayranlıkla okudum, okuyorum. Fala meraklı bir yakınımın baktırdığı bir falda, benim 59 yaşında bir yangında ölümden kıl payı kurtulduktan sonra kendimi dine verip Allaha adayacağımı öğrendim. Şurada kala kala 5 (beş) yılım kalmış! Beş yıl daha ateizmin keyfini doya doya yaşamak için fırsat buldukça bu siteye takılacağım izninizle... Sonrasında nasıl olsa hidayete ereceğim ya... Allah da çok affedicidir ya... Beni affetmeyecek de kendi adını kullanıp insanların sırtından malı götürenleri, kendileri gibi düşünmeyenleri öldürenleri mi affedecek? Öyle yaparsa ayıp eder doğrusu. Arkadaşlarıma kutsal kitaplardaki saçmalıkları anlattığım zaman bir yandan bana hak veriyorlar, ama öte yandan inanç insana gereklidir diyorlar. Ateist olmak zor iş vesselam. Vaz mı geçsem acaba?