Din Korkudur

[vgm.1]

Dinler ve inançlar korkudan doğar ve beslenir. Korku kalkınca dinde yok olur.
Cesur insan korkularının üstüne gidebilendir. Korkak insan kabullenendir.

[sargon]

Ben bu düşünceye katılmıyorum. Çok aşırı ve hatta abartılı genellemeler bence. Hangi düzlemde ele alırsak alalım bizi bu sonuca götürebilecek çıkarımlar yapmamız çok zor. Örneğin tarihsel düzlemde düşünelim. Yahudiliğin ortaya çıkışı, yaşadığı evrimler korkuya indeksenebilir mi? İslamiyet ve Hıristiyanlık için de aynı şekilde düşünülebilir. Uzakdoğu dinleri için de böyle bir genelleme yapmak zor.

Korku, saldırganlığanlığa neden olur. Her dinin, her inancın, hatta ideolojilerin veya siyasi akımların da dönem dönem böyle hissetmeleri doğaldır. Sürecini tamamlayan yada tehlikelerle karşı karşıya olduğuna inanan bir akım korkar ve saldırganlığa yönelir. Bugün İslam dünyası batı dünyasının karşısında bir korku yaşıyor ve saldırganlık da artıyor. Ancak her dönem böyle değildi. Arap yayılması korkuyla gerçekleşmedi.

Dinsel inançların içeriği düzleminden ele alırsak da benzer şeyler düşünebiliriz. Yunan mitolojisi o zamanın diniydi ve aristokrattı Karşısına çıkan Orpheus dini ise halkın dinsel inanışlarına yakındı. Her ikisinde de ölümden sonra bir yaşam vardı ama halk dini ezilenlerin ölümden sonra dahi olsa eşit olma düşüncesini taşıyordu. Yani korkudan çok eşitlik özlemini yansıtıyordu.

Cehenneme girmekten korkma, yada ceza korkusu gibi şeyler dinler tarihine oldukça geç dönemlerde girmiş şeyler. Ayrıca her dinde böyle kavramlar yok. Uzakdoğu dinlerinde cehennem yoktur örneğin. Yahudi dininde de böyle bir kavram yoktu. Kıyamet ise korkuyu değil bozulmayı, yıkılışı anlatan bir şeydi.

Animizm açısından bakıldığında doğal afetlerden duyulan korkudan kaynaklı tanrısal bir dünya yarattığı söylenir ama olay bence bu kadar basit değil. İlkel insan doğa olaylarından sadece korku mu duyardı acaba? Ben bu düşüncede biraz aşağılama havası seziyorum. Bilmediği bir şey karşısında insan her zaman korku duymaz. Bu düşünce tarzı sanki bilinmeyenden korku duymayı otomatik bir psikolojik refleks gibi ele alır. Bugünün çağdaş insanı üzerinden bir analoji yapalım. *Bugün de bilmediğimiz birçok şey oluyor. Bunlardan korku duyan da var. Hatta müthiş bir korku edebiyatı yapanlar oluyor. Dünyaya uzaydan yaratıklar gelip istila eder, hepimizi esir eder vb. vb. Ama tersinden bilinmeyene duyulan başka bir ilgi de var. Bazı bilim kurgu denemelerinde uzaydan gelenler bize kendi çarpık dünyamızı gösterir aslında. Saldırgan olan başkaları değil bizizdir. İlkel insanın bilinmeyenden korku duyup dinleri ürettiği düşüncesi aslında bilinmeyenden, diğerinden korkmanın bir ifadesi ve bence daha çok bugünün sosyal dokusundan fırlamış bir insan karakterinin özelliklerini daha çok yansıtıyor.

Korkuyu dinlerle bağlantılandırmak bu açıdan bakıldığında insanlık tarihini biraz aşağılamak, değersizleştirmek anlamı da taşıyor. Yüzlerce, binlerce yıl insanların hayatlarında en önemli şeylerden biri olmuş, toplumları yönlendirmiş bir olgu din. Ve bu olgunun korkudan oluştuğunu söylemek aslında insanlık tarihinin korkudan oluştuğunu söylemekle eş anlamlı bir şey. Bu değerlendirme o kadar büyük bir genellemedir ki, insanlık tarihini yöneten temel sürecin korku olduğu düşüncesine kadar götürür bizi.

Bu düşüncenin bizi götüreceği bir başka yer ise tarihi evrimlendiren temel gücün de korkuyu yenen cesur insanlar olduğu şeklindeki bir düşünce olacaktır ki bence bu düşünce göründüğünün tersine oldukça pasifize edicidir. Kahramanlara ve kahramanlıklara yaslanan bir gelişme süreci düşüncesi genellikle militarist ve totaliter rejimlerde görülür. Yüce lider Kim İl Sung güneş gibi doğmasaydı Kore halkı ne olurdu? Örnekler çokça uzatılabilir. Korku-cesaret ekseninde bir düşünce çizgisinden en fazla faşizm çıkabildiğini tarih bize gösteriyor.

Bence dinler ve inançlar korkudan doğmaz. Yüzlerce farklı duygudan doğar. İnsana ait olan herşeyden doğar. İnsan doğasının bütün özelliklerini içerir. Zaten böyle olmasaydı başarılı olma şansı da olmazdı.

[suzi]

kavimlerin ilk yasalarının konusu halkı egemenlikleri altına almak olmuştur.Buamaca ulaşmak için en kolay çözüm,onları korkutmak va muhakemeyi yasaklamak oldu.Bu yasa koyucular,kavimleri dolambaçlı yollardan götürdüler , ta ki kılavuzlarının amaçlarını anlamasınlar;bastıkları ve geçtikleri yerleri görmesinler diye onları semaya baktırdılar.Yol üzerinde onları masallarla eğlendirdiler.Sözün kısası,çocukları uyutmak ya da susturmak için ninniler söyleyen ve tehditlerde bulunan sütannelerinin yöntemini kullandılar. diyor Jean Meslier

Saygıdeğer Yönetim Kurulu Üyeleri,

Sevgili Sargon'un üstteki yazısına çok öncelerden ısmarladığım ama bir türlü teslim edilemeyen ALKIŞ efektimden 3 adet acilen postalayınız. * * *

Benim Peker'e de buradan ,Meşe Odunu yolluyorum *:twisted: *:twisted: *:twisted:


Selamlar

[thunderpoint]

Peker";p=&quot´isimli üyeden Alıntı

Dinler ve inançlar korkudan doğar ve beslenir. Korku kalkınca dinde yok olur.
Cesur insan korkularının üstüne gidebilendir. Korkak insan kabullenendir.

Sevgili peker,

Bence zihnindekileri doğru dökememişsin buraya.. Kişisel inancın devamının sağlanmasında 'korku' empoze edilir ve/veya kullanılır.. İnancın beslenmesi içerisindeki yeri de malumdur.

Bu sebeple de sargon haklıdır...

İfade daha tespit edici biçime getirilip konu tartışılabilir kanısındayım...

[aydoe]

Din korkudur.

Bence bu başlık Peker tarafından bilinçli olarak açılmış ve amacı olan bir başlık.
Bir kışkırtma var başlıkta.Kışkırtılmak ve tartışmaya çekilmek istenen dincilerdir.
Ama inançlılardan önce sitemizin kıdemlileri atlamışlar.
Sevgili Okinono'da alkışa durmuş.
Alemin dinini biz mi savunacağız.Çıksın kahraman inançlılar,ne kadar korkusuz ve cesur olduklarını göstersinler.İnanaçlarını savunsunlar.
Allah benim azabımdan korkun sizi yakarım diyor.Korkuyla inancı sürdürüyor.

Korku vardır,doğuş sebeplerinden de biridir.Halen inancında şüpheye düşmüş bir sürü insan ,ya varsa korkusuyla ,tanrıyı tümüyle reddedememektedir.
Saygılar

kurana bakarsak pekerin söylediğinin makul olduğunu görebiliriz. arkadaş izah edememiş. kuranda *insanları sürekli korkuya sürükleyen bir yaklaşım söz konusudur. yalnız dini kesin olarak korkuya bağlamak yanlıştır. ayrıca dünyanın en korkak insanları aslında en cesur olarak görülen insanlardır. sargonun da söylediği gibi korku saldırganlığı getirir.
dinler neden ortaya çıkmıştır sorusunun cevabına gelince; bu konuyu chat bölümünde tartışmıştık. korku, çıkar, yabancılaşma gibi kavramları ortaya atmıştık. ilkellik de bunların arasındaydı. bilinçsizliği de ekleyebiliriz bu duruma.

[vgm.1]

Sağol ayode cum, doğru söze ne denir.

* *İndirgeme karmaşıktan, basite doğru yapılır. Basitten karmaşığa doğru değil. Bilimin amacı da bu değilmidir zaten: Tekilleştirmek.

* *Evreni tek bileşenine indirgemek, madde quarklardan yada stringlerden oluşuyor demek genelleme değildir de nedir. Binlerce, hatta milyarlarca parametrenin olduğu bir sistemi ne kadar analiz edebilirsiniz, ne kadar tartışabilirsiniz ne kadarını anlayabilirsiniz. Bilim evrensel formüllerin ve genellemelerin peşindedir. Evrensel kütle çekim kanunu bunun en açık örneğidir. Hareketin yasaları. Ki evren evrensel yasalara uymaktadır. Bu indirgemedir. Mesele indirgemenin yanlışlığı değil, onun doğru olup olmamasıdır. Tartışılması gereken de budur.

* *Dini yöneten nedir? Korku dan başka ne olabilir, budizm farklımıdır sanki. Ha keza sevgi dini olduğunu söyleyen binlercesi.

* *Selamlar.

[vgm.1]

Arkadaşlar başlıkla, açıklamayı da birbirine karıştırmayalım. Sayfalar dolusu yazarak açıklardım ama bu tebliğ olurdu, bu nedenle bırakın benim neyi açıklayıp açıklayamadığımı, farkınızı ortaya koyun.

*Selamlar.

Sırf düşüncesi size yakın diye bir kişinin fikirlerine şefkat göstererek yaptığınız destek, sizi adil davranmaktan ayrı düşürür.

Şefkat sizi adalet duygusundan mahrum etmesin Sevgili dostum Aydoe.

Bireyler inançlı ve inançsız olmak üzere tasnif edilmeden önce, Adil ve Hamasi olarak ikiye ayrılır.

Bu nedenle nazarımda inanç adiliyetin ardından gelir. Sizinde öyle olduğunuzu çok iyi biliyorum.

Keza Sevgili Peker'de öyle.

Thunderpoint'in Peker'in ifade tarzına yapmış olduğu dikteyi çok iyi incelemek gerekir bence.

Bizler doğruyu alkışlamayı ve yanlışa karşı mücadele etmeyi asla şakşakcılık olarak görmeyiz, aksine bu insanlığımızın olmazsa olmaz bir şartıdır.

Selamlar