Ben de kendimden örnek vereyim o halde sevgili believer.
Siteyle tanışmadan önce müslümandım, arada sırada olsa da namaz kılardım. İçerisinde Allah, kitap, yaradan sözcüklerinin geçtiği şarkılara içten içe sempati duyardım. Ama yine de ortalama bir müslümandım. Bir tartışma olduğu zaman dinimi sonuna kadar savunurdum.
Aslında reformisttim. Zaten sosyaldemokrat bir görüşüm vardı. Dindeki yobazlıkların insanların yanlış anlamalarından kaynaklandığını düşünürdüm.
Böyle düşünmek zorunda mıydım bilmiyorum ? Çünkü yakın çevremdeki arkadaşlarım arasında akıllı-zeki ciddi manada bir nurcu çevre vardı. Dinlerin yüzlerce yılda gerçekleştirmiş oldukları felsefi savunmalarıyla beni büyük oranda ikna edebiliyorlardı. Zaten geçen seneye kadar da nurcuların dersanelerindeydim. Hatta geçen sene bir sene boyunca yurtlarında kaldım. Çok şükür ÖSS de bitti ben de hidayete erdim
İşte yine o bahsettiğim dindar arkadaşlarımdan biri (bu seferki süleymancıydı) geçen sene benim dini çağdaş yorumlama çabalarıma karşı
"Din bir dogmadır. Niye yorumlamaya çalışıyorsun ki ?" dedi. Dini kurtarma çabalarımı da artık zorlaya zorlaya yaptığımı keşfettiğim bir dönemde bana yönelik böyle bir eleştiri olması bakış açımı gözden geçirmeme itti beni.
Ve nihayet buhranlı dönemler başladı. Geçen sonbaharda bu siteyi keşfettim ve buhranlı dönemim daha da içinden çıkılmaz bir hal aldı.
Turan Dursun makalelerini iyice inceleyip hazmettikçe kendimi Deist hissetmeye başladım. Bu süreç birkaç ay sürdü. Sürekli sorgulama ile internetten yazılar okuya okuya, mantık geliştire geliştire de nihai halimi aldım. Artık bir ateisttim. İşte o gün Turan Dursun sitesi forumuna da ilk ileti attığım gündü.
Saygılar