İslamın ışığı yayılsın tüm Dünyaya...

[K.C.]

Müslümanken nasıl bir sonuç beklediğimi ben de tam olarak bilmeden İslamın Tüm dünyaya yayılacağı günlerin hayalini kurardım.

Kıyamet alametleri arasında sayılan "güneşin batıdan doğması" olayını da açıklamışlardı. ODTÜ'lü bazı prof'ların Amerikaya gidip oradaki insanların akın akın İslam'a girdiğini gördüklerinde "Güneş"in İslam ve "batıdan doğma"nın Batıda yayılması olarak yorumlandığını anlatırlardı bize sohbetlerdeki ablalar. (benim yarım yaşımda olsalar da cemaat içinde ablaydılar nihayetinde)

Kafamdaki İslam Kur'an'daki İslam'dan farklıydı tabii ki. Hak, hukuk, adalet üzerine kurulmuş, insanların Allah korkusuyla suç işlemekten kendi kendilerini men ettiği, hak yemediği, sosyal bir adaletin tüm dünyaya yayıldığı bir düzen tahayyul ediyordum. Ve bu düzenin İslam ışığının tüm dünyayı sarmasıyla gerçekleşeceğine inanıyor gibiydim.

Çok iyi yürekli dostlarım oldu, (aslında kötü yürekli dostum hiç olmadı) hepsi de benimle aynı görüşte değildi. Allah adını dilinden düşürmediği halde dinle hiç alakası olmayan 22 yıllık dostuma dahi sürekli İslami vaazlar verdiğimi hatırlıyorum. Ki düşünüyorum da bunu yapma sebebim onu daha adil, daha hak hukuk tanır v.s. hale getirmek değildi. O zaten öyleydi. Peki benim amacım neydi? Allah'ın saflarına bir kişiyi daha çekip kendi cennetteki yerimi hazırlamak, yahut birilerine yaranmak mıydı? Cennet özlemi olmadığı kesin.
Tuhaf bir psikolojiydi benimki. Yapıyordum, niye yaptığımı bilmeden, düşünmeden.

Hadi İslam aleminin duası kabul oldu diyelim. Bekledikleri nedir aslında? Tüm dünyanın İslam ışığına boğulmuş olmasıyla, dünya milletleri, insanları daha önce kendilerinde mevcut olmayan neyi kazanmış olacaklar?

[aparain]

Kafamdaki İslam Kur'an'daki İslam'dan farklıydı tabii ki.

Sevgili K.C.;

Hakikaten yukarıdaki cümle benim de sıklıkla kendime söylediğim bir hususu belirtiyor.Bazen kendime şunu söylüyorum:

""-Belki de Kuranı okumasaydım, halen ortalama bir inanan olarak yaşamaya, haftada bir kez camiye gitmeye ya da ne bileyim Bayramlarda kurban kesmeye falan gidecektim.Durumum elverir de biraz düzlüğe çıkarsam, ilerde belki hacca bile gidip kafamı ne idüğü belirsiz kara bir taşın içine sokacak, kabenin etrafında 7 kez tur atarken kendimden geçecektim.""

Bence,bugünün islamcılarının yansıtmaya çalıştığı anlayış ile, kuranda yer alan anlayış birbirinden oldukça farklı.Yani, islamın temelinden mevlanayı, yunusu, hacı bektaşı veli yi çektiğinizde geriye, kuranda öfkeyle cehenneme odun arayan bir tanrıdan başkası kalmıyor bence.Ancak ilginçtir ki insan psikolojisi, varlıkları oldukları gibi değil, olmasını istediği gibi algılamakta oldukça muktedir.

sevgiler

[milomanara]

Tüm dünya milletlerinin zaten böyle bir isteği olduğunu sanmam ama müslümanlar neler kazanmazlar ki, pembe pembe hayaller kuruyorlardır. İsrail buharlaşmış, eski yahudiler camide, bunlar da kıdemli müslüman tabi. Sonra her milletten bir hatun kara listedeki tüm yazar, sanatçı bilim adamları şeriata göre yargılanıp dünyevi hayatta da cezalarını çekebilecek, pedofili legal olacak, kısacası aç tavuğun buğday ambarı gerçek olacak.

Sayın K.C., samimiyetle, belki islamda gözümden kaçan iyi bir şeyler vardır, belki birileri bunları yazar beklentisi içinde misiniz? Tüm dünyanın islam "ışığına" boğulması tanımıda bana göre yanlış, bu yüzyılda islam hiç bir şeyi aydınlatamaz tam tersine karartır. İslam karanlığına boğulmakda kimseye fayda sağlamaz kanısındayım. Tassavuf felsefecilerinide imamlarla karşılaştıramayız, eşcinsel mevlana ne derece gazali ile karşılaştırılabilir ki?

[ozgur_beyin]

sevgili K.C. kardeşim. senin benzer duygularını küçükken bende seçimde yaşadım
seçimlerde yapılan propaganda, beni o kadar etkilerdi ki ,seçim sabahını iple çekerdim.
seçimin bittiği günün sabahı , büyük değişiklikler olacağını düşünür ve beklerdim
ammaaa heyhat ''beklentilerim'' sukut-u hayale uğradı. çünkü değişen hiçbir şey olmadı.
kıçının üstüne zorla oturtulmuş, babunlara benzedim.
tabi bir daha festivallerin!! sonunun , bahar olacağını düşünmedim

[K.C.]

milomanara´isimli üyeden Alıntı

Sayın K.C., samimiyetle, belki islamda gözümden kaçan iyi bir şeyler vardır, belki birileri bunları yazar beklentisi içinde misiniz?

Hayır,
Bunun neden yapıldığını anlamaya çalışıyorum.

*İslamı tüm dünyaya yaymaya çalışanların,
*tek tük İslamiyete geçen Hıristiyanların sayısını "akın akın" olarak tercüme edip "işte budur, ben doğru yoldayım, onlar bile benim dinime geçtikten sonra benim inancım muhakkak haktır" diye bilinç altında kendi imanlarını sağlamlaştırma güdüsüyle sevinenlerin,
*kendi dinlerinden olmayanların elinden "cünüptür" diye yemek bile yemeyip, o kişinin beynindeki ufak bir değişim sonucu o kişiye bakış açısı değişenlerin,
*dinlerini diğerlerine kabul ettirebilmek için CİHAT ilan edenlerin,
*en hak din benimkidir, sen de batıldan uzaklaş hakka gel diye gece gündüz tv'lerde, radyolarda, toplantılarda, konferanslarda, sohbetlerde vaaz verenlerin,
v.s.
bu çabalarını anlamaya çalışıyorum.

ulaşmak istedikleri nihayi amaç nedir?

"ben İslam olduğum için kurtulacağım, seni de kurtarmak istiyorum, senin cehennemde yanmana gönlüm elvermez." türündeki bir düşünceyse eğer amaçları, din değiştirmeden önce düşman gördüğümüz kişileri kabul ettiğimiz dine geçtiklerinde niye dost görmeye başladığımızı açıklayamaz bu savunma..

kısssaca,
Ne olacak yani, tüm dünyayı tam istedikleri gibi İSLAM YAPSALAR NE OLACAK? NASIL BİR BEKLENTİLERİ VAR?

[meaculpa]

K.C.´isimli üyeden Alıntı

Peki benim amacım neydi?

Güzel özeleştiriler gördüm yazında sevgili K.C. Özellikle kendini irdelemek noktasında bir çok inanırın yada bir zamanlar inanır olanların yaralarına temas buyurdun.

Aynı düzen üzerinden hemen hemen hepimiz biraz yaşatıldık diyebiliyorum kendi tecrübelerimden. Hepimizin bir yanı tebligatlarla süslendirildi çünkü vaad edilen cennet hayallerinin yanında bir de toplum içinde ki statülerimizin seviyeleri önemli idi.

Dini bir misyon taşıdıgını idda eden, din adına işler ortaya koydugunu ileri süren herkes türkiye koşullarında tutunmaya müsait bir oluşum içerisine girmektedir. Çünkü halk bu bilinçle sömürülmüş, var olan sorgulama yetileri de elinden uyuşturularak alınıp, direkt bu verilerle empoze edilmiştir.

Din adına her icraat yapana tapınma yada arkasından gitmek gibi bir dürtüye gark olmuş vaziyetteyiz. Durum ve konumu belirleyen eger yapılanmadaki dinsel sömürüler ise, nitekim en güçlü tespit budur; işte o zaman bilinçli yada bilinçsiz olaraktan bizde potansiyel birer tebliğci oluveriyoruz.

Statüler yada toplumda tutunabilmek, sürüye ait olabilmek için faal kıldıgımız bu davranış şeklimizin de nedenselliği irdelenebilir.

İnsanoglunu yönlendiren en temel malzeme korkularıdır. Korkularımız bizim mantıgımızı ve arzularımızı oluşturan derkenarlardır. Korkularımız ile var olmaya çalışırken çatışkılar yaşamamak ise mümkün değildir. Çatışmaların ve çelişkilerin bir arada bulundugu bünye bir sonra hasta düşmeye yüz tutacak yada korkularını aşmak durumuna yönelmek zorunda kalacaktır.

Çoğu zaman korkularımızı aşmak için bir başkasına ihtiyac duyarız. Yada bir başkası üzerinden aşmaya çalışırız. İşte tam da bu noktada senin sordugun sorunun yanıtını kendimce cevaplamaya çalışıyorum.

Senin amacın; İçinde var olan korkuların olsuturdugu, çelişki ve çatışmaların yarattıgı kaos ortamından kurtulma çabası idi ve bu nedenlede korkularını aşmak için bir başkasının yaşamına yönelmeyi sectin. Çünkü onu işlerken aynı zamanda kendinle yüzleşmek zorunda kalacaktın.
Kendine itiraf edemedigin inkarları o insan üzerinden aşmaya çalışmak ve inandıklarının sağlamasını yapabilmek ve de dogrulatıp bir tatmin ortamı yaratabilmek için var ettin işte tüm bu neden dediklerini.

Ve nihai hisaplaşma... devamında ise şimdi ki konumun... Aşılan korkuların seni getirdigi konum.

[KızıL]

bu dünya onlar için bir sınav! amaşları sınavda en iyi notu alabilmek....
konferaslar, toplantılar, yemekler v.s bu not için ayrıca birde gelir kaynağı tabiki...
cemaatler arası güç kavgası!!
aslında altında ne ararsan var... bende kuran ı okumasaydım belki hala inanan birisi olacaktım.. ama kuran ile muhammet ile dünyanın hakimi olunamaz.. daha güçlü kanıtlar lazım.. cihadlar boşuna,
korkuyorlar aslında, korkutuluyorlar.... sizlerini birilerine dinlettirme büyük insan! olma çabaları var... o yüzden tek tükler hep akın akın oldu onlar için... ya müslümanlıktan vazgeçenler?? müslüman olanlar akın akınsa diğerleri nasıl acaba? tüm dünyaya islamiyeti yaysalar istedikleri şeyler kral gibi padişah gibi yaşam cariyeler ,zenginlikler saraylar..

[milomanara]

Maalesef onların(burada bizlerle nezihçe tartışma erdemini gösteren inançlı arkadaşları tenzih ederim) tek kriteri müslüman olmak. İyi bir insanmışsınız, haksızlık etmemeye çalışıyormuşsunuz, onların umrunda değil. Varsa yoksa müslüman olup olmadığımız. Bizler bazı asgari değerlere sahip insanlarla dost olabiliriz, dinleri, renkleri, ırkları mühim değildir. Ama onlar her zaman diken üstündeler. Bunun nedeni islamın müslüman olmayanlara bakışıdır. Kuranda ve hadislerde düşman olarak hedef gösterildiğimizden olsa gerek. Bir insan nasıl düşman addettiği insanlarla birlikte yaşayabilir ki? O yüzden şimdi ılımlı, siyasal gücü ellerine aldıklarında da zorla bir müslümanlaştırma çalışması olacaktır. Kızların bacaklarına kezzap atarak başladılar.

[qw19]

Arkadaşlar bu bir rüzgardı, din ve sağ tüm dünyada yükselen değerdi, özellikle gençlik (Türkiye'dekiler) kapıldım gidiyorum, bahtımın rüzgarına oldu. İnsan yaşamını bir şeylere adamaya bayılıyor kaybedecek/kazanacak bir şeyleri olsun istiyor bunu da ulvi amaçlarla süslediği zaman doyuma ulaşıyor.

Sadece dindarlık için değil söylediklerim ülkücülük, solculuk içinde geçerli. Biraz acımasız olacak ama konjöktürdür insanın entellektüel faaliyetlerini belirleyen. Bir süredir toplumun dinamiğini islamcı gençler harekete geçirmekteler, bu ara sorgulama ve duraklama dönemine girdiler, birkaç sene sonrada vazgeçme dönemine girecekler.

Bu kehanet falan değil, İslam'ın toplumsal sorunları çözemediğinin, aksine yeni sorunlar yarattığının, demokrasinin İslam'la bağdaşmayacağının farkına varıyorlar bu da giderek ivme kazanacaktır.

Selamlar.

[milomanara]

vgm´isimli üyeden Alıntı

Arkadaşlar bu bir rüzgardı, din ve sağ tüm dünyada yükselen değerdi, özellikle gençlik (Türkiye'dekiler) kapıldım gidiyorum, bahtımın rüzgarına oldu. İnsan yaşamını bir şeylere adamaya bayılıyor kaybedecek/kazanacak bir şeyleri olsun istiyor bunu da ulvi amaçlarla süslediği zaman doyuma ulaşıyor.

Sayın vgm, harika bir tespit. İnsan hayatından değerli bir şey olabilir mi? İnsanlar neden kendilerini patlatmadan önce, henüz yemedikleri yemekler, içmedikleri içkiler, görmedikleri yerler, öpmedikleri dudaklar olduğunu düşünmezler ki?

Sevgiler,