volkantr´isimli üyeden Alıntı
Ben tanrı olsaydım yarattığım kainatta herkes gerçek olmazdı.Figuranlar ve gerçekten varolanlar olurdu..
Hayvalanların dünyasına bakalım.Bir aslan zavallı geyiği canlı canlı nasıl parçalıyor.Bu da adaletsiz değil mi?
Bu gibi durumlarda şöyle düşünün...
Kainat da iki türlü varlık vardır.Gerçek olanlar ve figuranlar..
Kimin gerçek kimin figuran olduğunu kimin gerçekten varolmadiğini kimse bilemez...
Nasıl ki o parçalanan geyik sadece bir görüntü ise o bebek de aynı şekilde görüntüdür...
|
Eskiden bende zaman, zaman böyle şeyler düşünürdüm, bazı insanların sadece belli bir amaç için yaratıldığını, bazılarının ise gerçekten test edildiğini düşünürdüm.
Hatta dahada ileri gidip dünyadaki her canlının sanal, sadece kendimin gerçek olduğunu düşünürdüm.
Bazen, bazı insanların sırf yaptıklarımıza şahitlik etmeleri için yaratıldığını onların, görevleri bittiğinde yok olacaklarınıda düşünmeyi ihmal etmezdim.
Birde etrafımızdaki herşeyin biz baktığımız zaman oluştuğunu, sonra evimize girdiğimizde herşeyin tekrar yok olduğunu bile hayal etmişimdir
Demekki sadece ben değilmişim bu tür hayaller kuran.
Ama bu tür şeyler sadece hayal kurmaktan öteye geçmiyor. Gerçek olan şu ki, kainatdaki herşey değişimle var olup sürekli boyut değiştiriyor olması.
Madde her zaman heryerde birbiriyle çarpışarak ve temas ederek başka bir şeye dönüşüyor. Biz canlılar, sinir sistemleri olan maddeleriz.
Bizler birbirimize çarparak yada bir şekilde birbirimize zarar verdiğimizde, sinir sistemlerimizin harekete geçip uyarılmamız, diğer cansız maddelerden farkımızının, farkındalık ve düşünme kapesitemizin olmasını açıklıyor.