Yazalım yörelerimizin Halk edebiyatı kitaplarında olmayan deyişlerini.
Bir dede Adana'da yaşıyor. Kızı torununu getirmiş. Karnı tok, altı kuru vs. ama sürekli ağlıyor. Susturmaya uğraşıyorlar. Torunu sürekli ağlayan dedenin söylediği söz: " Yahu oğlum ne ağlıyon yavrum ne? Cıbn el akra teyvennısno keşşef raso feyzanno. Valla yav." (Keli getirdik (bizi) güldürsün (diye) kafasını görünce (gülmedik) korktuk.)
Çok yoksul bir doktor arkadaşımızın, uçuk kaçık para kazanma fikirlerine mübarek babasının verdiği cevap;
-Ula oğlim, atmaya aşığin yoğ, ereken yer süpürir.
Bir işi düzelteyim derken daha da kötüleşmesine sebep olmak için kullanılan bir deyim: "Ali Fakı'ya yazdırdık daha beter azdırdık." (Adana dışında bu deyimi duymadım halk edebiyatı kitaplarında da yok. İhtimal bu da yerel.)
varmısın yokmusun yarısmasında bulunanların 50 centle kopmalarına kızan yaşlı bir komşum ;
'' bumuymuş fifti - bunun suradını gören davık gırk gün yımırtlamaz ''
Sen Tanrılığını bil..Ben de İnsanlığımı...
-----------------------------------------------------