Ben sabah namazlarında uyanır camiye namaza giderdim (her zaman değil ama sık sık yaptığım bişeydi, her genç müslüman sabah namazına camiye gitmez). Hatta ölümü hatırlamak için sık sık mezarlıklara gidip bir tur atardım. Din ve dini hükümler dışına çıkmamak için.. gerisi sen düşün nasıl bir dindardım artık..
Ama inan gönlüm okadar rahattıki, maddi bir sıkıntıya girsem bile hiç önemsemezdim, hatta dine daha sıkı sarılırdım. Bazen diyorumda keşke bu siteyle hiç tanışmasaydım, saf bi inanır olarak ölüp gitseydim..
Bende 3-5 ay önce mubarek! bir gecede, arkadaşımın " bu site, bu mubarek gecede yayında, şunu kapatsana" demişti. Turan Dursun adını bile ilk defa o gece duymuştum. İçerisinde neler yazıldığına hiç bakmadan iki gün boyunca siteye saldırmıştım. Sonra kafama takıldı bu siteye gelip okumaya başladım, hatta üyeleri dine döndürmek için mesajlar yazıyordum. Hala o mesajlarım sitede duruyor zaten
Sonradan boşuna direnmenin bir anlamı olmadığını anladım, direndikçe daralıp şıkışıyordum. En sonunda yıllarca inandığım bir tabunun boş bir inanış olduğunu anladım.
Deist'im şuan, Ateist olmayı hiç düşünmedim. Yaratıcının olmamasına ihtimal vermek, korkunçluk verici. Kısaca öldükten sonra yine var olmak istiyorum, bu yüzden deist'im.
Ve bence varsa öbür bir dünya ve mukafat nefsimizden sorulur diye düşünüyorum. Fakat yaratıcıya inanmayan ama hayatı boyunca insan gibi yaşamış bir ateist'in bile cezalandırılacağını sanmıyorum. Diyorum ya varsa bir hesap günü nefsimizden sorulur diye. Saf bir şekilde dinine bağlı kalıp insan gibi yaşayıp, insan gibi davrananlarında cezalandırılacağını düşünmüyorum.
Çünkü yaratıcı şu kainatı yaratmışsa onun bizim, ona ibadet etmemize veya onun varlığına inanıp - inanmadığımızla bizi cezanlandırmaz. Tekrar ediyorum:
varsa bir hesap günü nefsimizden sorulur..