Muhammed dağ başında ve böyle bir karanlık mağarada uzun zaman içeren, bazen 1 aylık sürelerle inzivaya çekilirmiş..Doğal olarak kimselerle görüşmeden,sessiz,karanlık bir ortama uzun süre maaruz kalanlarda görülenlerde olduğu gibi hallüsinasyonlar görmeye başlamıştır..Böyle bir ortamda ruh sağlığının normal kalması zaten düşünülemez..
Zaten kendisi de bunu ele vermiş..Aşşağıda ki hadiste mesela taşların ona selam verdiğini zannetmekte;
***“Ben Mekke’de bir taş bilirim ki peygamber olarak gönderilmeden evvel bana selâm verirdi. Onu(n yerini)şimdi de biliyorum.” buyurmuşlardır. (Müs*lim, Fedâil, 2) (bu hadisi vahiy dönemleri için zikretmekte)
Bir örnek daha..Doğal olarak ışıklar görüp sesler işitiyor;
***Fahr-i Kâinât -aleyhi efdalü’s-salevât- Efendimiz halvette iken ışıklar görür, sesler işitirdi. Bunların cin ve kehânetle alâkalı şeyler olduğunu zannederek korkardı. Hazret-i Hatîce’ye:
“–Ey Hatîce! Kâhin olacağım diye korkuyorum. Vallâhi, şu putlardan ve kâhinlerden nefret ettiğim kadar hiçbir şeyden nefret etmem!” der, o da:
“–Ey amcamın oğlu!108 Öyle söyleme! Allâh Sen’i hiçbir zaman kâhin yapmaz…” diyerek tesellî ederdi. (İbn-i Sa’d, I, 195)