 |
|
#1
10-05-2009, 12:10
|
||||
|
||||
Günahı ben mi yarattım
Sevgili arkadaşlar, Başta Hristiyanlık Kutsal Kitap olmak üzere, semavi dinlerde bulunan birçok çelişkinin bir özetidir bu şiir aslında. Ayrıca bu şiiri yazan kişi, bu çelişkileri görmesine rağmen, Tanrı'ya İsa Mesih'e inanmaktadır. Fakat yine de, objektif, gerçekçi bir bakış açısıyla yaklaşmıştır olaylara.. Semavi dinlerde, ilk günahı Adem ile Havva işlemiştir. Peki Tanrı bunları biliyordu, çünkü onları o yarattı. Ama şeytanın da bu insanları kandırmasına izin verdi. Adem ve Havva'nın hiç suçu yokken, cennetten kovdu. Peki burda bir adaletsizlik söz konusu değil mi? Madem benim günaha düşeceğimi biliyorsun, neden önlem almıyorsun? Beni cezalandırmak için bahane mi arıyorsun, yahut benimle oynamak hoşuna mı gidiyor? diyesi geliyor insanın. Benim günaha düşeceğimi bile bile, müdahalade bulunmayan bir Tanrı beni doğru yola iletmeyen bir Tanrı, beni hangi hakla cehenneme atabilir, yahut hangi hakla yargılayabilir.. İşte bunu düşünmüyor değilim.. Böyle bir Tanrı, böyle bir varlık olamaz.. Adaletsiz, insanlarla kukla gibi oynatan ve daha sonra da hiçbir şey bilmiyormuş gibi; ''Demek buyruklarımı çiğnediniz, o zaman size büyük bir ceza vereceğim'' diyebilen bir Tanrı'nın kime hayrı dokunabilir.. Siz ne dersiniz sevgili arkadaşlar, Görüşlerinizi alabilir miyim?
 Günah hakkında çok sert konuşmuşlar, Adama çok yüklenmişler, “Sen günahlısın, günahla dolusun” diye; Sonra adam durmuş! Derin, derin düşünmüş, “Yahu” demiş kendi kendine: “Günahı ben mi icat ettim? Ben mi yarattım? Ben mi var ettim? Benliğime, yaşamımın mekanizmasına ben mi yerleştirdim? Dahası: Günah bataklığı olan bu dünyaya gelmeyi, Ben mi amaçladım? Ben mi seçtim?... Hem de günahı tümüyle kaldırmaya gücüm yettiği halde, Ben mi günahı dünyadan kaldırmıyorum? Yok etmiyorum? Ben mi her an, günaha izin ve müsaade ediyorum?” Diyerek yakınmış adam, belalı kaderine... “Ben daha henüz ana rahminde şekil alırken, ‘Günahlı’ denilmeme CAN ATAN; Günahlı olmamı merakla, sevinçle ÖZLEYEN, Aklıselimden yoksun birileri devreye girmişken; Kurtulmak için günahlardan, Ne yapabilirdim ki? Ne gelebilirdi elimden?” “Daha anam rahminde yeni oluşmaya başlarken Beni damgalamışlarsa: ‘GÜNAHKARSIN’ diye (Mezmur. 51:5.) Bundan benim payım ne? Suçum ne? Bu haksızlık niye???” “Dedelerimin dedesinin, günahlarından bana ne??? (Çıkış. 20:5.) “Adalet mi bu? Dürüstlük mü bu? Kutsallık mı bu? Eşitlik mi bu? Sevgi mi bu...? Bu çelişkiler çelişkisi niye, niye, niye...?” “Akıllı, adil ve kutsal Peygamberler diyorlar ki: ‘Koruk yiyenin kendi dişleri kamaşacak; (Yer. 31:29.) Babaların günahlarını oğulları taşımayacak’ (Hez. 18:2.) Ana rahminde henüz yokken dişim , işim; Dedelerimin günahlarını yüklediler bana! Vay bu haksızlığa! Vay bana ! Vay bana!” “Daha dünyada insanın ünü, tünü yokken, Adem ve Havva bile yaratılmamışken, Daha henüz bitkiler yaratılırken; Her tür GÜNAHIN kökü, ÖZÜ olan “KÖTÜLÜK ağacını” ben mı yarattım? Dikkati çeksin diye, çekici, cazibeyle, güzel görüntüsüyle ben mi süsledim? İnsan oraya itilsin ve kötülük meyvesini yesin diye, ben mi yasakladım? Teşvik eden ‘YASAK’ psikolojisinin sonucunu bilemeyen ben mi idim? Koyduğu ‘yasağın’ sonucu, ‘GÜNAH’ olacağını önceden bilmeyen ben miydim? Verdiği ‘özgür seçimin’ sonucunun da GÜNAH olacağını bilemeyen ben mi idim? Tanrı korumazsa, güçlendirmezse eğer, ‘yasaklar, özgür seçenekler’ neye yarar? İnsan sırf kendi çabasıyla günah bataklığından nasıl kurtulur? “Övünen Rab ile övünsün” sözü boşuna mı durur? ‘Kerubi’ Korumalı ‘Aden bahçesi’ kapılarını, ardına dek ben mi açtım? “Şeytan kolayca içeri girsin ve aldatabilsin”diye? “Kerubi” korumalarını ben mi kaldırdım? Aldanınca insan, tekrar geri dönmesinler diye, “Kerubileri” ben mi tekrar kapıya koydum? Ellerinde, o zaman henüz, ne olduğu bilinmeyen, “alevli KILIÇLARYLA” Melekleri dikerek, ben mi fahiş “ZAMANLAMA hatası” yaptım? Tövbeye, pişmanlığa, özre, affa, yenilenmeğe, güçlenmeye ben mi fırsat vermedim?” Bunun yerine Gaddarca: “lanete, ölüme, def olun...” diye kükredim? (Bak. Yar. 2. 3. Bap) Neyi bekliyordu (bu tanrı !?) acaba, neyi amaçlıyordu? Bu iki masumu denemeye mi tabi tutuyordu? Tanrıya “denemek” yakışır mı? Deneyerek öğrenen varlık, hiç Tanrı olur mu? Yoksa onlara karışmayarak, müdahale etmeyerek, Bir korku filmi seyreder gibi seyrederek; ‘Özgür insanın’ “özgürlük” denemesini mi yapıyordu? İnsan özgürlüğü ve seçimi, Tanrı iradesini alt - üst mü ediyordu? Ne bekliyordu ( bu tanrı !?) acaba, neyi amaçlıyordu? Sevgili çocuklarına, neşe içinde, mutlu bir yuva mı kuruyordu? Ebediyen paylaşacakları, hayal olmayan bir cennet mi sunuyordu? Hangi baba ve anne doğacak çocukları için önceden hazırlık yapmaz? Ellerinden gelse eğer, onları sonsuzlarca neşe içinde mutlu yaşatmaz? Bu ne öfke şimdi, bu gazap, bu haykırış, bu bağırış? “Lanet olsun size, lanetlendiniz, kovuldunuz, ölümü hak ettiniz; Def olun çıkın bu mekandan, lanetimi kazandınız! Bakmam artık ağlamanıza, gözünüzün yaşına! Çile çekin, debelenin lanetli bir dünyada!” İyi de (tanrı, !?) sen sonu başlangıçtan bilmez miydin? Onların mutsuz, hüsran içinde olmalarını başlangıçtan mı seçtin? Niçin önlem almadın? Müdahale etmedin, masumlara yardım etmedin? Sen yardım etseydin eğer güçlendirseydin, onlar mutlak galip olmazlar mıydı? Sen yardım etseydin eğer, bunu kim ret edebilirdi ki? İnsanın reddi, Tanrı isteminden daha mı güçlü ? Sen yardım etmedinse, şimdi insan neden suçlu ? Kurtarmak için insanı mutlaka günaha mı sokmalıydın? Kurtulamayanları da cehenneme mi atmalıydın? Günaha düşürmek için, ilk insana niçin tuzaklar kurdun? Günahsız, kutsallık anlaşılmaz ise de, Senin başka alternatifin yok mu? Günahın iğrençliğini tatmadan, batmadan kutsallık yok mu? Bu mu idi amacın? İnsanı yaratmakta günah, hüzün keder! Olmaz olsaydı bu gibi belalı yaratılma ve kader! Sen, acıyı yemeden de tattırabilirdin tatlıyı, Alternatifin çoktur, galip edersin atlıyı! Ancak ne var ki, ne yazık ki, NASIRLAŞMIŞ VİCDANLAR, Yukarıdaki acil gerçekleri anlayamazlar! Kutsal Kitabı bu “kara lekelerden” arındıramazlar! Kutsal Kitaba zamanla sokulan, bu mitolojilerden paklamazlar! Her okudukça bu kara lekeleri, efsaneleri “by pas” ederler, derine inmezler. Saf, gerçek esin, Tanrı sözlerini, İnsansal safsatalarla, efsanelerle, mitolojilerle eşit tutarlar! Konu prozac tarafından (10-05-2009 Saat 15:16 ) değiştirilmiştir. 
|
|
#3
11-05-2009, 18:36
|
||||
|
||||
İnsan mı suçlu...  Beni güldürme lütfen.. ''İnsan suçlu, itaat etmedi'' Kes at.. Kafanız bu kadar çalışıyor maalesef.. Peki paolo, Bu dünyaya ben kendi isteğimle mi geldim, günah (varsa o da) denen kavramı ben mi oluşturdum? Kutsal Kitaplarda anlatılanlara göre, İnsan Tanrıya itaat etmedi, şeytana uydu günah işledi ve bunun sonucunda da cezalandırıldı.. Böyle birşey mümkün mü? Eğer Tanrı diye bir varlık çıksa karşıma ona şu soruları sorardım..1- Adem ve Havva başta olmak üzere; günah işliyor.. Sonucunda ise; senin yolundan sapıyorlar. Peki sen onların ilerde günah işleyeceğini bilmiyor muydun? 2- Kitaplarında herşeyi bilen biri olarak görünüyorsun. Herşeyi biliyorsan eğer neden şeytana izin verdin, neden bu insanların senin yolundan ayrılmasına göz yumdun? Ya da kendi yoluna neden getirmedin? 3-Bu insanların günah işlemelerine karşılık, onları cehennemle atacağını söylüyorsun. Şeytanı, insanların üzerine neden saldın? Peki sen neden şeytana müdahale etmedin? hadi etmedin diyelim, bu insanların ilerde günah işleyeceklerini bile bile neden bu insanları yarattın? Onları cehenneme atmak ve bunun sonucunda da kendi egonu tatmin etmek için mi? 4- Hiçbir şey bilmeyen, ve bu dünyaya kendi rızası ve isteğiyle gelmeyen bir insanın dünyada yaptığı şeylere karşı onu hangi yargılayacak, cezalandıracaksın? İşin özü; Böyle acımasız, hodbin, kendi egosunu tatmin eden, insanlarla kukla gibi oynayan bir Tanrı'ya açıkçası inanmıyorum.. Öyle bir Tanrı varsa, al senin olsun.. Tepe tepe kullan..
|
|
#4
11-05-2009, 20:44
|
||||
|
||||
|
Olaylara at gözlüğüyle baktığın belli.. Beni yaratan ve tasarlayan bir Tanrı, bana seçme özgürlüğü verse ne olacak ki? Benim kötü yola gireceğimi biliyorsa, bu özgürlüğü de bile bile veriyorsa o zaman o Tanrının iyi niyeti yoktur derim ben.. Çünkü o verilen özgür irade, tamamen formaliteden ibarettir. Çünkü sonuç bellidir.. Yaratılışın içindeki mitolojik saçmalıkları da okudum. Merak etme..
Konu prozac tarafından (13-05-2009 Saat 00:37 ) değiştirilmiştir.
|
|
#5
11-05-2009, 21:12
|
|||
|
|||
|
ÇARMIHLA bildiri mahvonlarla için saçmalık ama biz kurtulmakta olanlar için RABBİN gücüdür.Amin!Kimin saçmaladığı belli ya neyse.İşte karanlıkta kalırsın.Hiçbir zaman rahata ışığa kavuşamazsın.Özgürlük ve akıl olmasa insan olmanın ne anlamı olurdu acep?Robot olurduk.Kim robot olmayı ister?Kelamdaki olayların hiçbirisi ne saçmalık nede mitolojidir.Bunları idda edenlerde bahsettikleri var))))))))
|
|
#6
11-05-2009, 21:18
|
||||
|
||||
Özgür irademle, cehenneme gitmektense Robot olur cehenneme girmem daha iyi.. Kişiye özgür irade vererek, onun iyiyi seçeceğini bekleyen bir Tanrı, Tanrı olamaz.. Bunu yapmak formaliteden ibarettir diyorum sana.. Ama sen hiç mantığını çalıştırmıyorsun. Gerçi olmayan birşey de çalışmaz.. Tanrı, kendi çocuğuna özgür irade vererek, kendi başına bırakıyorsa ve sonucunda ise, kişi günah işleyerek cehenneme gidiyorsa, burda Tanrı'nın sevgisi değil, sevgisizliği ve hodbinliği, bencilliği vardır.. Bunu da unutma.
|
|
#7
11-05-2009, 22:35
|
||||
|
||||
 Sevgiler
|
|
#8
11-05-2009, 22:40
|
|||
|
|||
|
şeytanı yaratan rab onun hareketleri üzerinde nasıl bir kontrol erkine
sahipti sayın paolo beni aydınlatırmısınız Konu prozac tarafından (13-05-2009 Saat 00:38 ) değiştirilmiştir.
|
|
#9
11-05-2009, 22:43
|
||||
|
||||
Eyvallah sevgili dostum.. Bu sözlerinle beni mahcup ediyorsun.. Çok teşekkür ederim.
|
|
#10
11-05-2009, 23:11
|
||||
|
||||
|
Eğer Tanrı herşeyi biliyorsa kişinin cennet yada cehenneme de gideceğini bilir. Bu durumda mevcut "sınav" olarak adlandırılan hayat saçmalık olur. Sonuç belli ne de olsa(!)
Sonuç belliyse niye sonucu belli olan bir sınavdayız peki(?) Sınavı yapan manyak mı? Yoksa bildiği sonucu görüp egosunu mu okşayacak? Yoksa sınavı yapan öğretmen değil de siz "bana sınav yapan bir öğretmenim olsun" mu dediniz(?) Ne çok seviyor yaşamayı insanoğlu. Ölsek bile ahiret hayatı var dimi? breh breh... insanın hayal gücü sınırsız olunca kandırması da kolay oluyor. Paolo haklısınız aslında... şiirdeki/ilk yazıdaki suçlu insanlardır. Çünkü insanlar o kitapları da kendileri yazdıkları gibi sınavıda insanlar yarattı. Hatta konunun adına cevap vermek gerekirse evet günahı da sen yarattın. İnsan öyleki bir valık ki çocuk kitaplarını bile kutsallaştırabilir. Kitabın yeni baskısı çıkıp beğenilirse eskisine mitoloji de denilebilir.
|
 |
| Önerilen Siteler |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
Normal
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 03:35 .