Dinlerin Şeytan Komplosu Olma İhtimali

[Kozmik Perspektif]

Evrenin Süper Gücü ve Ezeli Ateist olan Şeytan aslında kozmik bir şakacıydı. Ancak ne var ki espri anlayışı kötü.

Şeytan insanları ateist olarak dünyaya getirmesine rağmen birçoğuna dini dikte ettirmek için sinsi bir plan yaptı. İnsanoğlunun imajinasyon, rüya ve halüsinasyon gibi beyinsel aksiyonlarını ve yaşamı anlamlandırma içgüdüsünü sömürerek onları cadılara, cinlere ve ruhlara inandırdı. İnsanoğluna mütevazi olması gerektiğini öğütlemesine rağmen "Her şeyin insan için yaratıldığı" şeklindeki antroposantrik sanrıya inanmamızı istedi. Irkçılığı lanetleyen sözler söylemesine rağmen müminleri üstün, kafirleri aşağı görmemizi istedi. İnsanlığı yüzyıllarca Musa, İsa ve Muhammed gibi efsanevi karakterlerle aldattı. Dolayısıyla dinsel kurumlar ironiler, paradokslar ve aykırılıklar ile harmanlanmış birer Şeytan organizasyonuydu. Fakat O bu açığı "Hikmet-i İlahiye, Koşulsuz Teslimiyet, İmtihan Sırrı ve İlahî Sırlar" edebiyatıyla ustalıkla kamufle etmiştir. Dolayısıyla onun doktrini şüpheci olmayan insanları kafeslemek için ideal bir düzenektir.

Şeytan kanıtlanamaz iddialarda bulunduğu için sınav argümanını kullandı. İnsanların sınavda olduğunu bu yüzden iddialarını kesin olarak kanıtlamasının caiz olmayacağını söyledi. Bilimsel gelişmelerin temeli olan şüpheciliği ise "Şeytan Vesvesesi" olarak etiketledi. Böylece kendisine tabi olanların aklını zincirledi. Bu durum kölelikten daha kötü. Zira köleler boyunlarındaki zincirlerin farkındadır. Ancak ruhunu Şeytan'a (yani Allah'a, Yahve'ye, İsa'ya vs.) satanlar bunun farkında olamazlar ve kendilerini inançları nedeniyle diğerlerinden üstün görürler. Kendinden olmayanlara, bilhassa özgür düşünürlere kurtarılması gereken zavallılar olarak bakarlar. Şeytan "Kuran" ismini verdiği kitabında içkiyi yasaklamıştır ama onun yerine insanlığa içmeden sarhoş olmanın etkili bir yolunu armağan etmiştir.

Şeytan kurduğu sistemde bir yandan insanlara aklını kullanmasını tavsiye ederken diğer yandan öne sürdüğü kanıtsız iddialara körlemesine inanılmasını bekliyordu. Aksi takdirde insanları cehennemde ızgara köfte yapmakla tehdit ediyordu. Ergenlik sonrası dönemde insanların kolay kolay dine inanmayacaklarını bildiği için dindarlara körpe beyinlerin ırzına geçmelerini telkin etti. Gönderdiği öğretiler dinî ironilerin ve çelişkilerin güçlü bir karışımı idi. Apaçık/net anlamlar içerdiğine özellikle vurgu yapmasına rağmen kitabını her okuyan inanırın farklı yorumlayabileceği bir dille yazdı. Hadis denilen dedikodu külliyatını da dine ekleyerek işi daha da karmaşıklaştırdı. Böylece en basit konularda bile anlaşamayan dinî gruplar türedi. Sonuçta din pekçok insanın hayatının mahvolmasına neden olan bir terör aygıtına dönüştü.

Nasıl fantezi ama?

Şimdi inançlılara soruyorum: Eğer somut veriler yerine metafizik iddialara göre akıl yürüteceksek böyle bir senaryo neden gerçek olmasın? Şeytan insanlara kötü bir şaka yapmak için değişik çağlarda değişik dinleri insanlara kakalıyor ve sonra da bacak bacak üstüne atıp eserini seyrediyor olamaz mı? Belki de şimdi bize kıskıs gülüyordur dinleri tanrısal sanıp ciddiye aldığımız için.