Sorularınızı cevaplamak şeklinde konuyu açmak istedim

[Erdem Alaca]

-Kendinizi dinsel inançlardan ne zaman ve nasıl kurtardınız?
-------------------------------------------------------------
Aşama aşama oldu bende genç yaşlarımdan itibaren, ama kat-i olarak kutsal kitapların göklerden gelemeyecek olduğuna hükmetmem çok yakın, 2013 içersinde.

-Nasıl oldu da dininizi nasıl sorgulamaya başladınız? Yoksa ateist bir anne ve babanın çocuğuydunuz ve böyle bir sorgulama ihtiyacı hissetmediniz mi?
--------------------------------------------------------------------
Yo, annem ve babam tipik Müslüman'dır, yani ne Allah'ı ne Hz.Muhammed'i inkar ederler; ama bununla birlikte ne namaz kılar, ne oruç tutarlar, ne de Hac'ca gitmişlerdir. Yani dinden çok, bir gelenek-görenek tarzı. Bende dini kullanan partiler sayesinde sorgulama başladı diyebilirim, Müslüman'lık iddiasıyla temiz ve dürüst siyaset yapacağı intibaını halka aşılamaya çalışanlara baktım ki, yolsuzlukların ucu bucağı belli değil, kayıp trilyon, deniz feneri, yolsuzluk dosyaları, vb. Müslüman bir kişi çalar mıydı, kul hakkı yermiydi hiç?

-Bu süreç içinde neler yaşadınız, neler düşündünüz ve hissettiniz?
----------------------------------------------------------------------
Din denen olgunun toplumların afyonu olduğu sözünü iyice hazmettim. İlk zamanlar tesettürlü hanımlara ve sakallı hacı-hocalara kinle bakıyordum; bunlar bitirecek memleketimi diye. Sonra bu huyumdan vazgeçme yoluna girdim, yanlış olduğunu düşündüm. Bana göre memleketimi ve kaynaklarını ele geçirmek isteyen sömürgeci güçlerin istediği tam olarak da buydu. Türk-Kürt, İnanan-Dinsiz/Ateist, Türbanlı-Açık Saçlı/hafifmeşrep, Tarikatçı Daha İyi Müslüman/Tarikat Mensubu Olmayan biraz zayıf Müslüman, Namaz Kılan-Kılmayan, vb. şekilde insanları kutuplaştırarak, birlik-beraberliğimizi iyice parçalayıp, bölünmeyi daha da kolaylaştırabilmek yolunu uygulamaktaydı emperyalistler. Buna daha fazla alet olmak istemedim. Şimdi bir türbanlı hanım benden bir şey sorsa yolda, bir yardım istese; açık bir hanıma davranacağımdan en az iki misli daha yardımsever davranıyorum - yeter ki daha fazla kutuplaşmayalım düşüncesiyle.

-Ailenizle, arkadaşlarınızla ve çevrenizle sürtüşme yaşadınız mı?
Annem çok kızdı bana 40 küsur yaşımdan sonra. Bu forumda okumuştum galiba, "Anne dedim, dünyada gelmiş geçmiş onbin dinden sözediliyor, hangi birine inanacağız?" diye. Ama o da "Her insan (Hristiyan, Musevi, Budist, vs) bir şeye inanıyor sonuçta - kötü şeyler doğurur bu boşluk insanda" diye cevap verdi. Arkadaşlarıma pek söylemedim, eşim de anlayışlı ve saygılı bir insandır, tek istediği bu tür düşüncelerimi çocuklara aşılamam oldu - Allah korkusu olmalı bir insanda diye düşünüyor, ben de "Tamam" dedim, dedim ama okula gitmeye başladıklarında onları zehirlenmekten nasıl koruyacağım? Bunu da bilahare forumda konu olarak açıp tavsiyeler isteyeceğim arkadaşlardan.

-Değişimden öncesi ve sonrasını karşılaştırdığınızda hayata bakış açınız değişti mi?
Pek değişmedi, belki de bende aşama aşama uzun zamanda oldu değişim, bundan pek farkedemedim.

-Ateist mi, deist mi, agnostik mi, panteist mi oldunuz?
Agnostik (bilinmeyenci) diye tarif edebilirim herhalde kendimi. Yani bir yaratıcının olup olmadığı düşüncesi hep beynimin bir köşesinde, insan vücudunun mükemmel bir mekanizma olması, beni "Acaba bir yaratıcı var mıdır?" düşüncesine itiyor hep.

-Ateist olduysanız tanrısız bir evrende kendinizi yalnız hissediyor musunuz?
Tam Ateist olmamama rağmen, dinden çıkmam evet, bir boşluk hissediyorum. İnanırken namaz kılmaz, oruç tutmazdım, vs. ama; her gece uykuya dalarken Allah'a dua eder, bundan büyük bir manevi huzur duyardım. Açıkçası bunun yerine koyabilecek bir şey arıyorum şu an. Ama bu demek değil ki kutsal kitaplar hakkında ikilemdeyim, kat-i surette kabul etmiyorum onları.

-Ölüm gerçekliği karşısında ne hissediyor, düşünüyorsunuz?
Galiba gene bu forumdaydı, bir arkadaş çok güzel söylemişti: "Ölünce ne olacağız? Doğmadan önce neysek o olacağız - hiçlik" -- eğer bir yaratıcı yoksa bu benim içinde böyle, hiç olacağım. Ama bir yaratıcı olabilirse, inanın bir fikir yürütemiyorum.

-Dinsel inançlardan özgürleşmek sizin hayat felsefeniz için yeterli midir?
Değildir, daha iyi, daha az sinirlenen, daha mantıklı, daha doğru kararlar verebilen bir insan olabilmek isterdim.