Bir Ateist, çocuğunu nasıl eğitmeli
Ben Agnostik'im, hanımım ise Müslüman (başı açık, modern, Atatürk'ü seven, ara ara Kuran meali okur, dönem dönem namaz kılar).
İki kızımız var, büyüğü 1.sınıfa gidiyor, küçüğü henüz 1 yaşına girdi.
Büyük kızım artık bu tür şeylerin farkına varmaya başlıyor iyice; yolda bana camiileri soruyor, ezan okunurken onu soruyor, vb.
Kaçamak cevaplarla geçiştiriyorum şu an...
Eşim benim Agnostik olduğumu biliyor, bana karışmıyor - ben de ona elbet.
Ancak çatıştığımız nokta şu: Eşim mutlaka çocuklarda Allah korkusu (ve beraberinde bir takım dini bilgiler elbet) olması gerektiğini, yoksa en basitinden buluğ çağında başımıza çok kötü işler gelebileceğini savunuyor.
Buluğ çağı konusunda haklı, her anne-babanın korkulu rüyasıdır herhalde buluğ çağı: Alkolü var, uyuşturucusu var, çeteleri var, kavgalar var, evden kaçmalar var, ölmeler var, öldürmeler var, vs. vs.
De; bunları önlemenin tek yolu Allah'la korkutmak mıdır? Ya da Allah'la korkutulan her çocuk, bunlardan kendini sakınabilmekte midir? Zannetmiyorum, o da geçersiz.
Kısaca ne yapacağımı şaşırmış vaziyetteyim bu konuda. Eşimi dinlersem, çocuklarım da tıpkı sıradan herkes gibi (tipik ülkem Müslüman'ı) yetişecek. Allah'a inanacak, Kuran'a, Hz.Muhammed'e, vb. bir sürü şeye inanacak?
Reşit olunca mı onları tanıştırayım Turan Dursun'la, İlhan Arsel'le, bu forumla, vb.?
Yok eşimi ikna ettim, çocuklarımızı "(İslam için) Kızım, öyle olduğunu söylüyor/inanıyor çok insan da, bugüne kadar ne Allah'ı gören var, ne bir mucizesini. Kuran dediğin akla yatmayan bir kitap bana göre - bir sürü çelişkilerle dolu; sen bunları şimdilik boşver - derslerine önem ver, bu konuları büyüyünce, aklın daha bir erince düşünürsün." şeklinde yetiştirdik.
E ya ergenlik çağında kötü bir olay yaşadık - eşim direk beni suçlayacaktır elbet; bu da çok kötü bir şey...
...
Vaziyet bundan ibaret - tam bir "İki arada bir derede" durumunda hissediyorum kendimi.
Görüş ve tavsiyelerinizi beklerim, teşekkür ederim.
1930'lar: Uçak ihraç ediyoruz, 2010'lar: Saman ithal ediyoruz...
|