Isa-Pagan Teorisini Tekrar Degerlendirmek

[spartacus]

İsa açısından olumsuz bir ayrıcalık oluşturmak objektif olmaz. Yani, kurtarıcı olarak görülen kişilerden birisi olmadığını söylemek haksızlık olur, zira aksi yönde somut bir veriye sahip değiliz. (ancak yaşadığı dönem, olayların mitolojik tarihi -ki muhtemel- yanlış olabilir, belkide ilgili mitoloji ve temek kaynak-bileşenleri, 300-500 yıl evvelden serpilip gelmektedir)

Orada bağlayıcı olan efsaneler ve bu tür efsanelerin süregiderliğidir, yani süregiden efsane ve mitler, kurumsallaşırken, kişiler, gelip, geçer, ancak efsaneler, mitler, mitolojiler gelişerek, dönüşerek devam eder. Orada ağırlıklı değinilen kişiler değil, efsane ve mitolojiler. Hani nasıl ki kurumlar kalıcı(elbette özgül koşullarında), kişiler geçici ise.

Yani demek istediğim İsa'nın da üzerinde, yani onu aşan bir mitoloji kurumu var. İsa, Romaya ve işgale karşı önderlik eden, zaten süregiden kurtuluş savaşı denemelerinde, bulunduğu lokal alanda kurtuluş savaşını örgütleyen veya örgütleme sürecinde iken -henüz kalkışmaya girilmemişken- yakalanıp, idam edilen bir lider olabilir. İlgili bölgede ise halk kendisinin örgütçülüğü, ikna yetenekleri, kitleleri sevk etme konusundaki yetenekleri ve süreçle birlikte, mesih ilan etmiş olabilir... Babil'de binlerce peygamberden söz edilir, ilgili coğrafyada da bir çok mesih(halkın kurtarıcı ilan ettiği) kahraman gelip geçmiş olabilir (zaten Roma'nın da bir dönem Jesus olarak söz ettiği birisi var, ancak o İsa olarak sözü edilen kişi İsa değil, ölene kadar Musevi ve Yahudi)...

Yani demek istediğim biyolojik bir yapı, yani insan olarak İsa-lar başka, mitolojik yapı, kahraman olarak hikayedeki başka, Tanrı'nın oğlu, Tanrı olması, babasız doğum vb, hikayenin temelini, karakterini belirliyor -ki bu bir insan olamaz, ama dini bir yapı oluşturacaksa, birilerine atıfta bulunma veya peygamber yapma veya da birilerinin zaten kendisini peygamber ilan etme zorunluluğu hasıl olur. Birincisi(insan) somut, ikincisi ise(mitolojik karakter) soyut, figür, betimleme halini almaktadır ki, bunun sebebi de din, mitoloji anlayışının muhtevası, yapı ve biçimiyle ilgili olabilir.

O sebeple mitolojik metinlerden çıkartılabiliyorsa -ki çok zor, muhtemel tarihler yanlış olur- ilgili dönemler, olaylar çıkartılıp, eldeki veriler, tarihle kıyaslanabilir, bunun dışında mitolojik bir karakterin, mitolojik -ancak masallarda olabilir türden- bir olayı ispatlamak mümkün değildir, çünkü metafiziktir, ya inanılır ya da inanılmaz ve ne inanana inandığı, ne de inanmayana inanmadığı için hesap sorulamaz, kimse bu hakkı kendisinde arayamaz. Ancak teist hakimiyetin karakterinde inancın siyasi istismarı, maddi-manevi sömürü, inanç istismarı ve üzerinden müritleştiren ve tartışılamaz hakimiyet, madem inandın o halde böyle olacak böyle davranacak, böyle yaşayacak, dediğimizi veya bunu yapacaksın, afaroz edilirsin yönlü güdüleme-gütme, tehdit-şantaj ve sevk, bir nevi koyunlaştırma, köleleştirme(*), siyasi egemenlik, iktidarın öznesi veya gereksinimi, biçimi haline gelme, menfaat v.b esas basar. Ve elbette despot bir kurumsallaşma mevcuttur ki, toplumsal aydınlanma ve bilinçlenme süreçleri olmadan, geride bıraktığı acılar aşılmadan da aşılamaz.

* İsevilik açısından, buna Yehova Şahitleri örnek verilebilir...