|
ya da; cogu ateist gibi; ateizmi, toplumsal bir olgu olarak algilayacak ve ateist savasimini antiteist olarak vererek; her yerde ve her kosulda; teistlerle, bir ikna olma-etme tartismasina gireceksin.
|
Aslında benim bu sınıfa giriyor olmam, ateizm ya da diğer teizm dışı öğretilerin toplumsal olduğunu düşünmem değil tam aksine teizmi toplumsal görmemdir. Toplumsal olduğu için ucu bize dokunuyor.
Bu noktada benim için inanç ve din ayrılıyor.
Konuyu fazla kişiselleştirmek istemedim kusuruma bakmayın. Felsefeci benim üzerime vazife olmamakla birlikte, ben de seni zaman zaman derin yalnızlıkların beklediğinden haberdar ediyorum.
Bu yalnızlıkların sebebi sadece diğer insanların bir dine sahip olmaları ve senin olmaman olmayacak. Din bir yaşam rehberi kabul edildiği için sekülerleşemeyen insanlar, ürettikleri fikirlerin boşluklarını da din ile doldurabilecekler. Ve din ile uyuşmayan; siyasi,etik,ekonomik düşüncelerinle ve hatta hayatın anlamı ile ilgili düşüncelerinle, hatta ve hatta seni mutlu eden şeylerle yalnız kalabileceksin. Bir tanrının yokluğu da insanları ölüm karşısında tesellisiz bırakıyor. Ateist olarak yaşamak dindar olmaktan çok daha zor zanaattir. Tabii ki daha keyifli.

Umarım hep mutlu olursun, bir dost tanrıdan daha kıymetlidir, hep aklında olsun bizler ihtiyacın olduğunda buradayız. Kal sağlıcakla.