İsa Tanrı mıdır ?

[anthemoessa]

Isa`nin, Incil`e gore, Tanri oldugu derinlemesine baktigimizda, kesindir. Ancak teolojiyi tam olarak anlayamayan ya da anlasalar bile kendi gorusleri dogrultusunda anlamazliktan gelen Yehova Sahitligi gibi tarikatlar malesef carpitmalariyla unludur.

Ben eskiden hristiyan iken, cok uzun zaman bu iddialarla ugrasmistim, hem Turkce forumlarda hem de ingilizce forumlarda...

Eger ingilizce biliyorsaniz, Yehova sahitlerinin butun iddialarini en genis ve teknik sekliyle ele alan (ve curuten) asagidaki siteyi tavsiye edebilirim... Bu konuda nette bulabildigim en genis, teknik ve derli toplu kaynak budur:

http://forananswer.org/ABC_Index.htm


Bunun disinda ben de Isa`nin Tanriligi ve uclu birlik konusunu asagidaki ayet cercevesinde yorumlamak istiyorum:

Flp 2:6 Mesih, Tanrı özüne sahip olduğu halde, Tanrı'ya eşitliği sımsıkı sarılacak bir hak saymadı.

Flp 2:7-8 Ama yüceliğinden soyunarak kul özünü aldı ve insan benzeyişinde doğdu. İnsan biçimine bürünmüş olarak ölüme, çarmıh üzerinde ölüme bile boyun eğip kendini alçalttı.

(Ayette Mesih`in Tanri ozune sahip oldugu ve Tanri`ya esit oldugu acikca belirtilmektedir. Ancak kul ozu alan Tanri`nin sozunun, kendisini bu sekilde saymadigini (kul ozu aldigi icin) soylenmektedir. (Tanri`ya esit degil denmemektedir, Tanri`ya esit oldugu soylenmektedir ama sonrasinda kul ozu alan Logos`un kendisini bu konumda gormedigi yani "yuceliginden soyundugu" soylenmektedir. Bu nedenle de kul ozu de aldigi icin, ornek bir kulun yapmasi gerektigi gibi babasina dua eder.)

Hristiyanlara göre üçlübirlik, kendini Baba, oğul ve Kutsal Ruh benliklerinde açıklayan tek Tanrı'dır, hristiyanlara göre, Tanrı kendini 3 farklı bilinç merkezinde açıklar, bunlar Tanrı'nın "kişilik"leridir, "bilinç merkezleri"dir, "Baba", enerjideki güce, oğul enerjinin ışığa dönüşmüş haline, Kutsal ruh da yayılan ısıya benzetilir.

Uclu birlige, Tanri`nin 3 farkli boyutta tezahur etmesi gozuyle de bakabiliriz.

Ilgili ayetteki "ululugunu bir kenara birakan" sey tam olarak nedir? Mesih... Bu ayette baslangictaki ululugunu bir kenara birakan sey, bedene burunmus Isa Mesih degildir, logostur yani Tanri`nin ezeli sozudur bu soz uclu birlikteki "ogul"dur ve bedenle ilgisi yoktur, Tanri`nin tezahur etme bicimlerinden biridir. Bu "ogul" denilen ve Tanri olan Tanri sozunun, tarihte bir zamanda bedene burunmesiyle olusan yeni varliga "Isa Mesih" denir.

Tanri sozunun bedene yuklenmesinin amaci, zaten kefaret olabilmektir. Isa Mesih`in kusursuz olmasi da zorunluluktandir cunku ancak kusursuz bir kurbanin kefareti sonsuz degerde olabilir. Insan da dogasi geregi kusursuz olamayacagina gore, Tanri, Isa Mesih gibi hem kul hem de Tanri ozunu icinde barindiran bir varlik yollamistir adeta, boyle bir formul bulmustur. Boyle bir formul de yaninda “alcalma” yi getirmistir.

Simdi konumuza gelelim:

Neden Isa Mesih gibi diger insanlardan farkli ve kusursuz olan bir varliga tecelli eden Tanri sozu icin “ululugunu bir kenara birakti” gibi bir ifade kullanilmistir? Cunku Isa Mesih, kusursuz bir varlik olsa bile “kul ozu” de almistir… Kul olmak demek, ululugunu bir kenara birakmak demektir. Isa Mesih`in icinde birbirine karismayan iki benlik vardir buna birbirlerine karismadigi icin, “hipostatik birlesme” demisler. (bu iki benlik nedeniyle, Isa Tanri oldugu halde, kusursuz, "ornek" bir kulun yapmasi gerektigi gibi, Babasina dua etmistir)

Yani Isa Mesih kusursuz bir insan bile olsa (ki Isa`dan baska boyle biri yoktur) sonucta kul ozunu de ana benliginde barindirdigi icin “ululugunu birakmis” olur. Sadece Tanri durumunda olan soz mu daha ulu konumdadir yoksa Hem Tanri hem de kul olan soz mu?

Bu acidan bakinca Tanri sozu`nun dustugu bu durum, yani kefaret olabilmek icin kul ozu almasi, “alcalmak” olarak nitelenmistir ve bu acidan mantiklidir. Yani alcalmak ifadesiyle, aslinda sonucta mukemmel de olsa kulun Tanri`dan daha asagida olma anlami kastediliyor. (Cunku Isa`da Tanri ile birlikte kul benligi de bulunmakta)

“Tanri`nin kendisini alcaltmasi”ndan kasit, Tanri`nin merhameti sayesinde, bir tezahur bicimi olan Sozunu, benligine kul ozu de ekleyerek, kefaret olmasi icin dunyaya yollamasidir.

"Yuceliginden ayrilmak", Isa mesih`in kusursuzlugu ile ilgili degildir dolayisiyla carmihta kefaret olup olamamakla ilgili degildir.

1) Tanri`dan baska hicbir sey ya da hickimse mukemmel degildir.

2) Tanri madem plani dogrultusunda, gecmiste ve gelecekteki butun herkese kefaret olacak bir kurban gondermek istiyor, bu kurbanin sonsuz degerde olmasi gerekir yani mukemmel olmasi gerekir. Aksi takdirde yani kurban mukemmelden biraz daha az ise, kefaret limitli kalir.

3) Insan olan hicbir sey mukemmel olamaz

4) Ote yandan Tanri`nin gonderecegi kurbanin, insanlarin gunahlarina “kefaret” olabilmesi icin, "kurban" olabilmesi icin beden sahibi olan bir insan olmasi zorunludur.

5) Bu nedenle Isa mukemmel olmalidir yani Tanri olmalidir ama ayni zamanda kurban olmalidir yani insan olmalidir.

Incil`in sundugu mantik cercevesinde, bence Tanri`nin insan olmasi bir zorunluluk gibi gorunuyor, Tanri`nin insan olmasindan kasit da Tanri`nin sozunun bedene yuklenmesidir. Fakat Tanri nasil olur da insan bedenine yuklenir? Kul ozu de almadan boyle bir seyin olmasi mantik cercevesinde mumkun mudur? Bence degildir. Tanri insan olacaksa, kul ozu de almadan insan gibi davranmasi, dua etmesi, insanlarla iletisim kurmasi, tuvalete gitmesi yemek yemesi icmesi…vs imkansizdir. Yani Isa`nin icinde birbirine karismayan 2 benlik bulunmasi da zorunluluktandir.

“Tanri`nin kendisini alcaltmasi” ifadesi, Soz`un “kul ozu” de almak zorunda kalarak kurban olmasini anlatiyor yani onun kendisini alcaltmasi icinde merhameti, sonsuz lutufu, sevgiyi barindiriyor, bir bakima kendisini alcaltmasaydi kurtulus diye bir sey mumkun degildi. Tanri`nin yuceligi buna engeldir de diyebiliriz tabi ancak bence Tanri`nin bu anlamda yuceliginden bir dereceye kadar vazgecmek durumunda kalmasi, onun dogasina aykiri degildir oyle olsaydi yukarda saydigim nedenlerden dolayi kurtulus da mumkun olmazdi.

Ben soyle dusunuyorum, hristiyanlarin kefaret teolojisinin en azindan kendi icinde mantikli olmasi icin, yukardakiler sarttir yani Tanri sozunun kul ozu de alarak insan bedenine yuklenmesi sarttir. Aksi takdirde kefaret mumkun degildir.

[Sesli]

İlahi dinlerin tanrılarının insanlardan farkı yoktur. Bu tanrıların oğulları da elçileri de vardır. Kitapları, kalemleri, dinleri,imanları var olan tanrılar!

Tanrı nedir? Bilmedikçe onu kitaplardan öğrenemezsiniz...Sizin içinizde doğuşunuzdan ölene kadar var olan ve hiç değişmeyen nedir? Herkesde aynı olan, hiç bir şeyi yargılamayan, sadece tanık olan içinizdeki nedir? Bunu bilmeyenler tanrı diye onun bunun sözlerine kanarlar ve inanırlar.

YUNUS EMRE bu konuda der ki; BANA BENDE DEMEN, BEN BENDE DEĞİLİM, BİR BEN VARDIR BENDE BENDEN İÇERÜ.

Kendini bilen tanrıyı da bilir.


Tanrı elçilerin sözleriyle, kutsal denilen kitaplarla tanınmaz ki! Tanrıyı bilmek gerek, inançlarla bir gerçeği kimse öğrenemez. onun için diyorum ki;

BİLEN İNANMAZ, İNANAN BİLMEZ...

[burlap]

Tanrı dediğiniz nedir ki?

Sadece şeytanın buluşu ve becerisi...


İsa'ya gelince, o zavallıların, hastaların, sakatların, fakirlerin, kısacası kendisine acıma durumunda olanların tanrısıdır. Kafası sağlam işleyenlere, sağlığı yerinde olanlara, zengin ve orta hallilere konuşmaz. Sadece umut satar, böylece kendini tatmin eder.


.

[Jesus-Christ]

Fırat'a katılıyorum. İyi de açıklamış doğrusu. Tanrıbilimsel olarak ifade edilmesi gerekiyorsa; Tanrı ezelden ebede öz varlık yada cevher itibarıyla bir ve tektir. Tanrı kişilik itibarıyla üç ayrı benlik konumundadır. Bundan kastımız üç bilinç merkezdir yoksa üç ayrı tanrı yada bir Tanrı'nın üçe bölünmesi değildir. Bu üç bilinç merkezi yada benliklerin her biri tanrıdır ve AYNI Tanrısal özelliklere yani cevhere sahiptir. Her benlik diğer ikisinden ayrı ve kendine özgüdür. Diğer ikisi ile olan ilişkiler yönünden AYRI şahsiyetlere sahiptirler.

Carlos'un abinin (Madrigal) bir benzetmesi vardır; Tanrı'nın bir karakteri vardır. Tanrı'nın karakteri önce kendi düşüncesinde sonrada sözlerinde yansıyor. Bir su pınarında kaynak-su- ve akıntı gibi. Dolayısıyla, Tanrı'nın

1- özündeki düşünceye
2- bu düşüncenin ifadesine
3- bu ikisinin etkinliğine bir mecaz olarak

1-Baba
2-Oğul
3-Kutsal Ruh denilebilir.

Yaratılışda Baba 'ol' der (tasarımcı), Oğul (Söz) yaratır -aracı- ve Kutsal Ruh şekil verir. Yada tanrısal esinlemeyi örnek verebiliriz. Tanrı sırları açıklar (kaynak) Oğul bunu ifade eder (aracı) ve Kutsal Ruh da peygamberlere esinler.( iletken)

Yada 1.petrus'ta baba ( kaynak) kurtuluş planını hazırlar. Oğul çarmıhta planı gerçekleştirir (aracı) ve Kutsal ruh inançlıda kurtuluşu etkin kılar ( iletken)

[sefaqwzx]

lehi´isimli üyeden Alıntı

Fırat'a katılıyorum. İyi de açıklamış doğrusu. Tanrıbilimsel olarak ifade edilmesi gerekiyorsa; Tanrı ezelden ebede öz varlık yada cevher itibarıyla bir ve tektir. Tanrı kişilik itibarıyla üç ayrı benlik konumundadır. Bundan kastımız üç bilinç merkezdir yoksa üç ayrı tanrı yada bir Tanrı'nın üçe bölünmesi değildir. Bu üç bilinç merkezi yada benliklerin her biri tanrıdır ve AYNI Tanrısal özelliklere yani cevhere sahiptir. Her benlik diğer ikisinden ayrı ve kendine özgüdür. Diğer ikisi ile olan ilişkiler yönünden AYRI şahsiyetlere sahiptirler.

Carlos'un abinin (Madrigal) bir benzetmesi vardır; Tanrı'nın bir karakteri vardır. Tanrı'nın karakteri önce kendi düşüncesinde sonrada sözlerinde yansıyor. Bir su pınarında kaynak-su- ve akıntı gibi. Dolayısıyla, Tanrı'nın

1- özündeki düşünceye
2- bu düşüncenin ifadesine
3- bu ikisinin etkinliğine bir mecaz olarak

1-Baba
2-Oğul
3-Kutsal Ruh denilebilir.

Yaratılışda Baba 'ol' der (tasarımcı), Oğul (Söz) yaratır -aracı- ve Kutsal Ruh şekil verir. Yada tanrısal esinlemeyi örnek verebiliriz. Tanrı sırları açıklar (kaynak) Oğul bunu ifade eder (aracı) ve Kutsal Ruh da peygamberlere esinler.( iletken)

Yada 1.petrus'ta baba ( kaynak) kurtuluş planını hazırlar. Oğul çarmıhta planı gerçekleştirir (aracı) ve Kutsal ruh inançlıda kurtuluşu etkin kılar ( iletken)

Herkese merhaba,
Yazınızı ilgi ve merakla okudum.
Basit bir soru sormama izin verir misiniz?
Tanrı yani buradaki ifadesiyle baba, her neyse dileği, isteği, muradı bunu kendi gerçekleştiremiyor mu;
Yani kaynağın aracıya ve iletkene ne ihtiyacı olur ki.
Kullanacağım sözcüğü bağışlayınız "taşeron" a ne hacet zaten tanrı her şeye kadir mutlak yaratıcı ve sonsuz güçte değil mi ki, birileri onun adına onun işini yapsın? Kendi yapamıyor mu?
Saygımla.

[Jesus-Christ]

Bu güzel sorunuz için teşekkür ederim. Ancak bunlar birbirinden bağımsız bireyler değildir. Tanrı'nın özü Sözü Ruhu Kendisiyle aynıdır. Tanrı insan bedende dünyaya gelmiş (Yuhanna1:118) bu şekilde biz İsa'ya bakarak tanrıyı daha iyi tanır olmuşun. Tanrı bizi daha iyi anlayabilmek için değil, biz tanrıyı daha iyi tanıyalım diye olmuştur. İnsan Tanrı'ya bakıp da yaşamamaz çünkü ancak Oğul'un yüceliği Tanrı'nın yüceliğini yansıtıyordu. Bu noktada Kutsal Ruh, her bir hristiyanın içinde etkin olan güçtür.

Böyle bir örnekle açıklamak istedim. Tanrı dünyayı zaten kendi başına yaratmıştır. Dedik ya hani O bir dir diye. Ancak tanrıbilimsel olarak BAba burada genel olarak varlıktır, Oğul Kelam'dır( ol der olur) kutsal ruh da etkinliktir. Her birinin işlevi de vardır. Bunlar düzenliyor de. Mesela Tanrı İncil'de sevgidir. Oğul bu sevgiyi bizim yanımıza gelerek göstermiş yani kanıtlamıştır. Baba sevginin kaynağı, Oğul sevginin kanıtı ve Kutsal ruh da sevgiyi içimizde yaşatan bir his gibi.

Bu açıklamalar Tanrısal özü daha iyi anlayabilmemizi sağlar Sefa,

Ancak sonuçta bir tane tanrı vardır. Ancak farklı çalışır.

[burlap]

2000 Yıl önce Tanrının oğlu olduğunu söyleyen çarmıha gerilmiş bir Yahudiden dolayı olanlara bakın. Bir Tanrı ki ölümlü bir kadından çocuk peydahlar; insanlara artık çalışmamalarını, artık yorum yapmamalarını, evlenmemelerini, boşanmamalarını, kararsız kalmalarını ama gelmesi an meselesi olan dünyanın sonunun işaretleri için gözünü açmalarını söyler; bir adalet ki kurban yerine masum birini kabul eder; öğrencilerine kalkıp kanını içmelerini emreder; mucizevi müdahaleler için dualar edilir; bir tanrıya karşı işlenen günah bir tanrı tarafından telafi edilir; geçişin ölüm olduğu Ötenin korkusu verilir, Babam ve ben biriz deyip Yahveh olur, en kindar, yıkıcı, öldürücü bir tanrı olur; döner tanrının oğulluğuna soyunur, tamamen Yavehin tersi müşfik birisi, "sana tokat atana öbür yanağını dön" diyebilen yani ikisi bir arada bir tuhaf şey olur.

Bunlar tanrının yapacağı işler mi? Bir tanrının nitelikleri bu mu olmalı? Tanrılık bu kadar basitse ben daha iyi tanrı olurum.

Bu cins şeylere hala inanıldığına inanabiliyor musunuz?


.

[Jesus-Christ]

Mesajınızda pek çok şeye değiniyorsunuz. Bakış açınıza göre yorumluyorsunuz. Oysa ben olabildiğince kutsal kitaba göre yorumlamaya çalışıyorum. Bu yapılanlar yorum bilimine uymuyor; çünkü bir kutsal kitap ayeti içinde bulunduğu bölüm/ pasaj ve kutsal kitabın bütünüyle değerlendirilmelidir. Bütünden ayrılarak ayetler cımbızlanamaz.

Bu arada "Tanrı'nın nitelikleri bu mu olmalı" diye soruyorsunuz.

Hayır! Tanrı'nın niteliklerini çok kısaca özetleyeceğim.

Kutsal kitaba göre Tanrı;

Yücedir ( Cıkış (19-24; Sayılar 14:21; Yuhanna1:14; 1. Tim. 6:16 vs.)
Rab'dir (Yar.12:28; Lük. 9:12 vs.)
kutsaldır ( cıkış3:5; matta3:7; mark.9:2)
sevgidir ve merhametlidir.( sayısız ayetler)

Bu temel doğrultusunda şu 3 noktaya tamamlayabiliriz:

• Tanrı sevgidir. / 1. Yuhanna. 4:8-16
  
• Tanrı ışıktır / Yuhanna 1:5
  
• Tanrı ruhtur / Yuhanna4:24

Kutsal kitap bu şekilde tanrıyı tanıtır ve özetler.

İyi geceler

[burlap]

Sn. Lehi,

Ayetleri tek tek iletince işinize gelmedi değil mi? Ama siz işinize gelince olayı tek ayet yazıp özetlemeyi beceriyorsunuz. Ne ala, siz yapınca tamam ama ben yapınca olmuyor. Neden?

Bakın bunlar kutsal kitabınızda aynen yok mu?

2000 Yıl önce Tanrının oğlu olduğunu söyleyen çarmıha gerilmiş bir Yahudiden dolayı olanlara bakın. Bir Tanrı ki ölümlü bir kadından çocuk peydahlar; insanlara artık çalışmamalarını, artık yorum yapmamalarını, evlenmemelerini, boşanmamalarını, kararsız kalmalarını ama gelmesi an meselesi olan dünyanın sonunun işaretleri için gözünü açmalarını söyler; bir adalet ki kurban yerine masum birini kabul eder; öğrencilerine kalkıp kanını içmelerini emreder; mucizevi müdahaleler için dualar edilir; bir tanrıya karşı işlenen günah bir tanrı tarafından telafi edilir; geçişin ölüm olduğu Ötenin korkusu verilir, Babam ve ben biriz deyip Yahveh olur, en kindar, yıkıcı, öldürücü bir tanrı olur; döner tanrının oğulluğuna soyunur, tamamen Yavehin tersi müşfik birisi, "sana tokat atana öbür yanağını dön" diyebilen yani ikisi bir arada bir tuhaf şey olur.

Sizin tanrınızın nitelikleri bunlar işte. Bir yandan "sonsuz işkence", bir yandan zavallı edebiyatı.... Ne kişilik....

[burlap]

İsa’nın aslında yaşayıp yaşamadığı bile belli değilken tanrı olduğu nasıl konuşulabilir? Gene de tartışma amacıyla her tarafı çelişki, aktarma ve uyarlamalarla dolu İncil’den bazı ayetlerle İsa’nın tanrı olmadığı, bunun sonradan uydurma olduğu anlaşılabiliyor.

Luka 18:19 şöyledir:

İsa, “Bana neden iyi diyorsun?” dedi. “İyi olan yalnız biri var, O da Tanrı’dır.

Burada İsa ne diyor? Birisi ona “iyi" diye söz yöneltince bunları söylüyor. Bu tümceden 2 sonuç çıkar. Birincisi, İsa iyi değildir. İkincisi, tek iyi olan tanrıdır.

Şimdi doğal olarak burada aslında İsa’nın tanrıyı yüceltmek üzere böyle bir söylemde bulunduğunu kestirebiliriz. Kendisinin iyi olmadığına kendisinin de inandığını sanmıyorum. O insanlardan cinleri çıkartan, hastaları sağlığına kavuşturan tansıkların iyesidir. Dolayısı ile iyi olmadığı elbette düşünülemez.

Diğer taraftan her insan isteristemez, yani farkına varmadan bilinçsizce kötülük de yapabilir. Hemen aklıma İsa’dan 2 örnek geldi. Birisi, “Ben İsrailli koyunlara gönderildim” diye kızının cinden kurtarılması için feryat eden kadını (çünkü kadın Kenan’lıdır) terslemesi, kadının diretmesi üzerine de “Çocukların ekmeğini köpeklere atmak doğru değildir” diye kadına köpek muamelesi yapması. Burada gerçekten bir kötü niyet var. Çünkü kadın olay öncesinde de yardım için feryat eder ama İsa kulak asmaz. Bunun üzerine İsa’nın yanındaki öğrencileri onu uyarıp, kadına ilgisini sağlarlar. Öğrencilerin ısrarı ile durum yukarıdaki gibi olur. Bu kadar üstelemeye karşın, önüne gelen sakat, felçli, cinli ve illetlilere şifa veren İsa’nın o kadını savsaklamaya kalkışmasını iyi niyetle bağdaştırmak olası değil. (Bu arada İsrail’lileri koyun, Kenan’lıları köpek olarak adlandırması da ayrı bir kötü niyet göstergesi. Burada bırakın Kenan’lıları, Hayvan Hakları Koruyucuları bile bu ayırımcılığa tepki duyarlar. İsa insanları ilişkin oldukları toplumlara göre farklı nitelemekte ve gerektiğinde kötü sıfatlar kullanmaktadır. Şimdi aklıma geldi başkalarına da ‘engerek soylu’ vb kötü adlar takmıştır). Buradaki konuşmada da yine ters davranmaktadır. “Benim kim olduğumu bildiğin halde neden bana tanrının niteliği ile söz söyleyip kompliman yapıyorsun” gibisinden adamı azarlamaktadır.

Ama şimdi yukarıda yazdıklarıma bakıyorum da, bunlar bilinçsiz değil bayağı bilinçli söylenmiş sözler. İsa iyi olmadığını biliyormuş! İkinci örnek de incir ağacıyla ilgilidir. İsa Yeruşalim’den çıkar uzakta incir ağacı görür. Yemişini yemek ister, yanına gider. Ama ağacın yemişi yoktur, çünkü mevsimi değildir. Bunun üzerine ‘bir daha kimse senden yemesin’ diye dilekte bulunur ve ağaç kurur. Şimdi bu anlaşılır gibi değil. Ağacın ne kusuru var? Tanrı onu öyle yaratmış. Kayısının, incirin, çileğin, armudun mevsimi olmuyor mu? Her an yenecek durumda olamazlar ki! Hadi 21. yüzyılda olsak da hormonlar, gdo'lar falan var, olur derdik. Ama gelin görün ki İsa bu duruma bozulup ağacı lanetleyip kurumasına yol açıyor. Bu iyilikle bağdaşır mı?

Daha başka şeyler de var ama bu ikisi zaten bir fikir veriyor. İsa’nın iyi biri olmasına pek olası değil. İyi olanın tanrı olması o zaman önem kazanıyor. İsa’nın tümcesi doğrulanıyor. Yani iyi olan tanrıdır. İsa iyi değildir. O halde İsa tanrı değildir.

İşin ilginç yanı da hemen tamamen aynı tümcenin başka bir ayette geçmesi: Markos 10:18. Burada da birisi koşarak İsa’nın yanına gelir ve bir soru sorar. Sorunun başında İsa’ya iyi olarak seslenilmektedir. İsa hemen aynı cevabı verir:

İsa, “Bana neden iyi diyorsun?” dedi. “İyi olan yalnız biri var, O da Tanrı’dır.

Tümce tamamıyla aynı. Bu İncil için çok özel bir durum. Genellikle Gospeller aynı olayları çok farklı ve bazen de çelişkili anlatırlar. Burada ise sözcüğü sözcüğüne aynı. O zaman bunun doğruluğunu kesinlemek gerekiyor. Öyleyse;

1 - İsa iyi değildir. Çünkü iyinin tanrı olduğunu söylemiştir. İsa’nın yaptıklarına bakılınca bir sürü iyilik yanında kötü şeyler yaptığını da gördük. En azından kötü konuşması ve kötü düşünceleri var. O da bunun farkında ve iyi olmadığını söylüyor.

2 – İsa tanrı değildir. Çünkü iyi değildir. İyilik sadece tanrıya ilişkin bir hassadır. Zaten nasıl tanrı olabilir ki? İncir ağacının yemişinin olmadığını bile yanına gitmeden anlayamıyor. Tanrı denince nitelikler o kadar farklı ki… Tanrı her zaman, her yerdedir, her şeye kadirdir, her şeyi hem de önceden bilir, sonsuz güçlüdür. İsa’ya bakınca bunların hiçbirini görmüyoruz. İsa sıradan bir insanın bilebildiği şeyleri bile bilmiyor. Tanrı kendisine bir takım yetkiler vermiş, onlarla durumu idare ediyor.



.