abdulski

enigma43";p=&quot´isimli üyeden Alıntı

su iki yil önce yazan abdullah senmisin yoksa?desne allah kaybolan bir koyununa daha kavusdu.
benden sadece meraba,,cünkü ikimizde iceriye giriyoruz,,icerdekiler hosgeldin desin..
saygilar

Mrb yoldas,

Iki yil önce yazan ben degildim, gecen gün ilk defa yazdim.

Ayrica bazi arkadaslar daha yeni kul-köle olmaktan kurtuldugumu zannediyorlar - 20 yasindayken, yani 11 sene evvel oldu bu olay; yani Muhammedin sözlerinin öncesi-sonrasi belli olmayan bir Yaratanin sözleri olmadigini anlamam 11 sene evvel oldu.

Selamlar

SİRİUS-B";p=&quot´isimli üyeden Alıntı

Süleymanı satıyorlar, adam öldü hala para ediyor tarikatın yöneticilerini yani oğullarını damatlarını zengin ediyor....

Mrb Sirius,

Zaten beni 1996da süleymanciliktan (ve sonra tarikatciliktan ve dinden) uzaklastiran sebeplerden biriside bu - ölü olmasina ragmen diriymis gibi devam etmek:
Genel tarikat kurallarina göre bir seyhin ölmesiyle rabita isi de biter (yani kalpten kalbe baglanma).

Bu durumu bilen Süleymanci hocalar halka - ve bana 1990li yillarin basinda - Süleyman Hilmi Tunahanin nurundan ölümünden 40 yil sonrasina kadar devam edilebilecegini söylüyorlardi. Ki bu sacma lafin Süloya ait oldugunu bile zannetmiyorum.

Herneyse, 1996 yilinda ölümünden 38 yil gecmisken, bana ve diger camideki müridlere ne söylendi dersiniz: Damadindan - organizasyonun Sülodan beri lideri olan Kemal Kacar Abi - *bu müddetin uzatildigini bildirmis. Yani koyun gibi bas bükmeye, süloyu tefekkür etmeye, nur beklemeye devam..

yalan üzerine yalan üzerine yalan..

Mrb Thunderpoint, Dilaver, Frodo, Özgür Beyin, spartakus, osiris, dilaver, respendiyal, youf, vartor, gercekisim, maximus, enigma43 ve invitatio.

Yakin ve sicak mesajlarinizdan dolayi hepinize ayrica tesekkür etmek isterdim - beni gercekten cok sevindirdiniz. Sayfa (site) idarecileriyle ocak ayinda yayinlanmasi planlanan, süleymancilik (vs) ile ilgili tecrübelerim ile ilgili soru-cevap seklinde yazismayi kararlastirdik.

O zamana kadar biraz daha kendimi tanitmak isterim. Adim Abdullah, 31 yasindayim, Türk-cerkez-dadas kökenliyim ve 5 yildir evliyim.

Cocuklugum:
Babam M.E.B. tarafindan 1978te Danimarka'ya ögretmen olarak gönderildi, ve ben de o yildan beri Danimarkadayim.

Mesleksel hayatim:
2 yillik bilgisayarcilik yüksek okulunu okudum ve 1 yil calistim.
2002de iranli ve devrimci-sosyalist olan esimle evlendikten sonra tekrar üniversiteye basladim, ve Kamusal Yönetim ve Uluslararasi Gelisme okudum – su an tez yazmaktayim.

Dindar yillarim:
Cocuklugumdan beri ailemin egitimi sonucu cok dindardim. Diyanetin camilerinde ve Süleymanci camilerde kuran, hadis ve arapca dersler gördüm, cuma ve teravihler kildirdim, liseme mescit actirdim. Ayrica müslüman ve dindarken danimarkalilara (özellikle liseler ve üniversitelerde) islam hakkinda dersler ve konferanslara konusmaci olarak katildim (teblig amacli).

Kulluktan kurtulmam
20 yasindaydim ve 1996 dönüsüm yildönümü oldu benim icin:
Süleymanci tarikatimin tarikat ve mantik kurallarina - ayrica kuran ve hadise uymamasi - nedeniyle nihayet tarikatima ve tarikatciliga olan kör inancimi atabildim. ¨

Tarikatci hocalarin ve seyhlerin ya hayalci ya da yalanci oldugunu anladiktan sonra, hayal kirikligina ugramis olsam ve fazla moralim kalmasada, baska islam anlayislarina ve cemaatlere ilgi gösterme zamana gelmisti (bkz not 1).

Aslinda bunlarin hepsini iyice taniyordum, ve cogu kendilerini hakyol ve diger cemaatleri günahkarlikla/küfür ile itham ediyorlar. Bir iki ay icinde hepsinden pes ettim, ve anladim ki sorun artik gercek cemaati degil, gercek inanci bulmakti. Artik serbestce düsünebiliyordum, biraz olsun korksamda dinsiz olmaktan..

Artik dinimi sorgulamaya basladim:
- gercek cemaati/dini bulmayanlarin, özellikle dinsiz olanlarin cehennemlik olacagini artik kabullenmek istemiyordum.. ve bu aci müjdeyi artik danimarkali ateistlere ve hristyanlara ulastirmak istemiyordum..
- escinsellere seriatca hak görülen öldürme cezasini artik savunmak veya inkar etmek istemiyordum danimarkali ateistler ve hristyanlar karsisinda
- köleligi, cok karililigi, cocuk yasindaki kizlarla evliligi, savas ve cihadi artik normal göstermeye calismak istemiyordum..

Danimarka’lilara islami sevdireyim, müslüman edeyim veya en azindan ithamlara karsi dinimi koruyayim derken, gerceklerin farkina daha kolayca vardim. Dindar ve ögretmen olan babam her zaman söyler bana: En iyi ögrenmek, ögretmek ile olur.. Hakliymis..


Artik tek amac: Bu dünya icin calismak - ve sadece müslümanlar icin degil
Dindarken de haksizliga ve savasa karsi icin yürürdüm sokaklara – mesela filistin ve afganistan icin.. Cihat icin afganistana gitmeyi bile kisa olsada düsünmüstüm (mahmud esad cosan sayesinde)..

Su an ama sadece yahudi ve dinsiz/hristyanlar tarafindan ezilen müslümanlar icin degil ugrasim.. sadece basörtüsünü takamayan türkiyeli bayanlar icin degil ugrasim...

Artik dindarlarin, ve dincilerin yaptiklari haksizliklari da görüyorum.. Iranda seriat kamcisini yiyen, seriat tasi altinda ezilen, seriat tarafindan asilan insanlar icin de icim agliyor... (Esim iranli, ve her yil gidiyoruz)
Sadece müslüman fakir halklar icin degildir ugrasim – artik Venezüela’daki fakiri de düsünüyorum ve üniversitede arastirmalar yaptim..
Dinci ve/veya irkci-milliyetci siyasetciler, hocalar, ögretmenler, askerler tarafindan kiskirtilan ve uyutulan halkim icin üzülüyorum.. malini ve kanini din veya toprak icin vermeye ve baskalarini düsman olarak görmeye kandirilan Türkiyeli ve diger ülkeliler icin..

Kürt olarak saygi görmeyen kürt halkim icin üzülüyorum.. mesela kürtceyi konusamayan halamin kürt-türk cocuklari ve kürtte olduklarini bile bilmeyen halamin torunlari icin.. ve ablamin kürtce iki kelime bile bilmeyen kürt-türk cocuklari icin..

Sevgilerimle
Abdulski

Not 1: Danimarka'da her müslüman mahallesinde istemedigin her cemaat var: Türkler arasinda diyanet haricinde, süleymancilar, adiyamancilar, kadiriler, nurcular ve fethullacilar, milli görüscüler vs. Diger milletler arasinda minhac-ul-kuran (tahir el-kadri), kadiyani/ahmediyya, vahabiler, habas/ahbas ve Halifelik/hilafet amaci olmayan her hangi bir calismayi (uluslararasi insani yardim ve islamci misyonerlik dahil) haram gören Hizbut-Tahrir’ciler / Hilafetciler.

gercek dünyaya hos geldin abdulski.yalan yok *dolan yok,hersey gercek.

[vartor]

Sevgili abdulski, dunya bir insan daha kazanmis, beni sevindirdin.

[hiramusta]

Bir zarardan başka bir zarara dönmüşsün.Bu senin adına üzüldüğüm nokta.Sevindiğim nokta ise,seni şuandaki düşüncelerine göre değerlendirirsek,İslam'a daha yakınsın.Unutmaki Tanrı adına binlerce farklı ses çıkar ama bunlardan sadece 1 tanesi doğrudur.Senin gayretin bu 1 doğruyu aramak olmalıydı.Seni yaratanı inkar etmek değil.

[ozgur_beyin]

sevgili hira, duygusal dincilik yapmak kolay. abdulskinin saydığı, şarlatanlardan hangisi ''tek olan allahın, tek
sesi'' hangisinde? yoksa bunlar, tanrısal oratoryo'mu?

[spartacus]

Sevgili Abdulski tekrar hoşgeldin, umarım Danimarka'da öğreterek öğrendiğin şekilde, şimdide öğretmeye-öğrenmeye devam edersin...

Sevgili Hiramusta, Abdulski'yi tombala ile kandırabileceğini düşünmüyorum, zira Abdulski, bu durumu yeterince izah etmiş.

[mhmd]

Sn. abdulski,

Hoş geldiniz.
Ancak
"En iyi ögrenmek, ögretmek ile olur" diye bir tabir kullanmışsınız yazınızda. Bu tabir bize, Sn ozgur_beyin'in imzasını hatırlattı.

Biz, öğrenmekten önce öğretmeye çalışanlarız!
Biz, kazanmadan önce harcayanlarız!
Biz, daha başlamadan bitirenleriz!
Biz var ya biz, çok büyük adamlarız.

Hatalarımı, cehaletime bağışlayın

[spartacus]

Sevgili Mhmmd, buradaki söyleyiş öğretmek değil öğrenmek üzerinedir, yani yöntem olarak işlenmiş. Abdulski nasıl düşünerek söyledi bilmiyorum ama ben bu mahiyette olduğunu düşünerek cevap yazdım..

Biliyorum o halde öğreteyim değil anladığım kadarıyla, öğrenme yoluna çıkayım bu yolda da öğreteyim anlamında anladım.. Pedagoji olarak...

Pedagoji bilgi değildir, bu dar anlamıyla bilgiye eriş-tir-me ve eriş-tir-mede yol, hazırlık ve yöntemler bütünüdür... Neden? Nasıl? Ne şekilde? Kime? gibi açmazların çözülmesi temellidir. Mesala bir bilginin sunulması demek sunulduğu şekli ile herkesin kavrayacağı demek değildir, önemli olan bilgiyi her seviyede insana, bireye değil topluma verebilmektir...

Mesala ben son 10 yıl içinde bir çok eğitime katıldım, bazı sorularıda sordum, eğitimlerde, bilgi nerede ise o eğitim sürecinin %20 sini teşkil ederken %80 lik bir kısmı pedagojik di... Mesala toplam 30 kişilik bir eğitim sınıfına gözlemci olarak katılmıştım (3 hafta önce) ilk gün ilk saat de bütün katılımcılar çekimser, elleri önlerine bağlı, kafaları eğik bir durum sergiliyordu. Bu halde eğitmen hiç bir şey veremezdi sadece anlattıkları bir uyku ilacı olabilirdi. İlk 5 dakikada birden fıkra anlatmaya başladı, fıkrası biter bitmez katılımcılardan bir tanesine hemen soru sordu, diğerlerinede bir iki şey sordu. Şimdi sıra gözlemin ikinci adımına gelmişti, eller hala bağlımıydı? Hayır değildi, eller birbirinden ayrışmış, masanın üstünde ayrı ayrı durur hale gelmişti... İşte bu pedagojik kısım oluyor.. Daha ne örnekler vardı ki toplam 3 günlük eğitimin son günü bilgi gelir oldu. Çünkü eğitmen katılımcıların ne derecede içeriği anlayabileceği ve nereden nasıl izah edeceğini iyi belirlemeliydi...

Kısaca öğretimi sadece alimin bilgi vermesi noktasına indirgememek gerekir diye düşünüyorum, öğretim bir bütündür, öğrenci öğretmen, öğretmende öğrencidir... Sevdiğim bir söz var "yargılayan yargılanır"