Valla ben bu tür doğadır, doğaldır, naturaldir gibi şeyleri duydukça bir tuhaf oluyorum, helede TVlerde koca koca proflar çıkıp, doğal beslenin, doğaya açılın, tatil yapın vs. dedikçede daha bir tuhaf oluyorum.
Bayramlarda, tatillerde koca şehirler boşalıyor ve hoop mesire yerleri, denizler, ormanlar, hatta tarihi değerleride mahvediyorlar.
Birde bunun turizm adı altında mahvı var ki ne diyeyim nasıl diyeyim bilemiyorum.
Yıllar önce Denizli Pamukkaleye gitmiştim, gittiğimde ne güzeldi hiç kimseler yoktu, hayran hayran bakıyorduk o doğal güzelliğe, derken bir sürü Turist otobüsleri geldi, hayda üstünü başını oracıkta soyunan, daldı o havuzların içine...
Resmen bir talan gibiydi, yada turist şımarıklığı bilemiyorum ama bunun adı istilâdır.
Ta o zamanlar sinir olmuştum bu olaya, bu 20 yıl önceydi, o zamandan bu zamana neler yaşadı o yer bilinmez.
Birde travertenler artık yok oluyormuş filan falan diye yazılar asmışlardı ama takan var mı bilmem, yada sonradan yasaklandı mı bilmem.
Ne geçti o turistlerin eline, başları göğe mi erdi, kendilerini taktis mi ettiler yoksa bir tarihin yok olmasına katkımız oldu diye üzüldüler mi? meçhul.. bildiğim turizm/tatil adı altında DOĞA katliamı yapılmakta, denizler, ormanlar, tarih zarar görmekte ve buda adeta ŞEHİRLİ insanlara tuhaf hazlar vermektedir.
Tabi turizm gibi bir sektörün varlığı, bu yazdıklarımı anlamsız edebilir, ama turizm denilen şey, doğayı talanın süslü yüzüdür.
Bence şehir insanı, mutluluğu gene şehirde aramalı ve şehir dışına çıktığında mutlu olsa bile, mutlu olmayacağını bilmelidir, çünkü bu sanal bir mutluluk olacaktır.
Zarar vererek mutluluk olmaz.
Bence insan yürüyecekse, sokaklarda, caddelerde yada yürüyüş parklarında yürümelidir, zaten bu açıdan şehirler eskisi gibide değildir, bayağı park/bahçeler vardır.
Zarar vermeden yapılan bir eylemin getireceği haz, bence doğadaki yürüyüşten dahada etkili olacaktır.
Mutlu olmak iyidir, lakin farkındalıkta getirmez ama farkındalık, sonucu acı bile olsa mutluluk getirecektir.
Ne yaptığımızın farkında mıyız? esas meselemiz budur bence..
Sevgiler.
Derinde ittifaklar var, yüzeye çıktıkça ayrılıklar.
Zıtlar temelde aynıdır, gayrı hikayedir ayrılıklar.
Artık yersen bu ayrılıktır, yemezsen de aynılıktır.
Aynılaşanlar ayrı olamaz, kandırmacadır ayrılıklar.
|