Maraş katliamını akıllarda tutmak icin yazdığım şiirim.

[zahit]

Maras insanligin bitisi
Tak tak yine kapilar caliniyor
Gelenler beyaz adamlarin
Kanli elleri vicdanlari
Karalar baglamis yerli usaklari
Tibki amarikadaki yerlilerin
Aynisi viyetnamdaki gibisi
Kore vahseti-sili gibi
italya ispanya almanya
irak yunanistan uganda
daha bir cok adini
sanini ismini unuttugumuz
unutturulan vahsetleri unuttuk
hani ne oldu komsulugumuz
hani nerde sahte kardesligimiz
belkide bir masada yemek yiyisimiz
azda olsa dügünlerimizde sevinic
cenazelerimizde hüznü paylasimimiz
yalanmis sahteyimis bunlarin hepsi
savasin karanlik yüzleri
cirkinligin arsizligin edepsizligin
canlarin neler ugruna alinislari
gercek yüzlerin aciga cikisi
mal mülk verilecek yeterki kiy
din adina tanri namina
cennet huriler vadiyle
tarihlerden gelen ögütlernen
insanin insanligin yanlis övgülerine
iste bunlar insanligin kara yüzleri
ya bizler nelere inanir olduk
cumhuriyete layiklere kanar
kara oglanlari bagrimiza basar
her sirtimizi ovana
arkamizi sivarlara kanar olduk
selam olsun ari miras
insani insan bilenlerimize

[ALKA]

Şiiriniz okuyunca o eski çocukluk korkusunun karanlık gecesini hissettim tekrar..Şiiriniz bir bakıma bazı duygularıma hitap oldu geçmişten kalan..

O geceyi hiç unutamam, çünkü dışarıda birilerinin gizlice bizim kapımızı da kırmızıya boyacağından ve silahlı kişilerin buna takiben Alevi evlerini ateşe vereceğinden endişeleniyorduk.

Ve o gün benim doğum günümdü, henüz 10 yaşıma girmiştim.

Olaylar Kahraman Maraş'ta olmuştu ama biz Gaziantep'de yaşıyorduk ve katliamların bize de sıçraması için hiç uzak değildik.

O gece hiçbirimiz uyuyamadık...Sabah olduğunda gün içinde ne yapacağımı da bilmiyordum. Oyun oynamayı da istemiyordum artık. Diğer çocuklardan sakınıyordum artık. O gece çocuk yaşta büyüdüm...Televizyonda çizgi filmleri yerine kanlı olayların haber bültenini izleyerek..

[VraeL]

ALKA´isimli üyeden Alıntı

Şiiriniz okuyunca o eski çocukluk korkusunun karanlık gecesini hissettim tekrar..Şiiriniz bir bakıma bazı duygularıma hitap oldu geçmişten kalan..

O geceyi hiç unutamam, çünkü dışarıda birilerinin gizlice bizim kapımızı da kırmızıya boyacağından ve silahlı kişilerin buna takiben Alevi evlerini ateşe vereceğinden endişeleniyorduk.

Ve o gün benim doğum günümdü, henüz 10 yaşıma girmiştim.

Olaylar Kahraman Maraş'ta olmuştu ama biz Gaziantep'de yaşıyorduk ve katliamların bize de sıçraması için hiç uzak değildik.

O gece hiçbirimiz uyuyamadık...Sabah olduğunda gün içinde ne yapacağımı da bilmiyordum. Oyun oynamayı da istemiyordum artık. Diğer çocuklardan sakınıyordum artık. O gece çocuk yaşta büyüdüm...Televizyonda çizgi filmleri yerine kanlı olayların haber bültenini izleyerek..

.......:'(