Tanrının yokluğunu neyle dolduruyoruz?

[metinietzsche]

Tanrının yokluğunu neyle dolduruyoruz?

Tanrı'dan vazgeçmek, Tanrıya inananlara bir boşluk hissi verecekse;

Veya İslam'dan, Kur'an-ı Kerim'den vazgeçmek, müslümanları boşluğa düşmüş hissi verecekse eğer;

İnsanoğlu boşluğu doldurmaya meyilli bir varlıksa;

Sigara, anti-depresan, alkol gibi bağımlılıklardan kurtulmak için;

'Bir alışkanlığı, başka bir alışkanlık alteder' diye bir kural varsa eğer;

Tanrı'dan yada İslam'dan vazgeçip neye yöneldik?

Hangi alışkanlık, hangi tutunak, hangi dala sığındık?

Kendimizi sürüklenmenin akışına mı bıraktık, boşluğu mu kabullendik?

Neye adadık kendimizi, hiçbir şeye adanmadıysak eğer;

Kendimize mi, bilime mi, insanlığa mı, hakikate mi, özgürlüğe mi bağlandık?

Tanrısızlık bir boşluk mudur, yada Kur'ansızlık?

Ya evrim teorisi de saçma ve yalansa?

Yerine inanmaya başladığınız gerçekler, bir gün çökmeye başlarsa eğer;

Bir önyargıyı, başka bir önyargıyla altetmeye çalışıyorsak eğer;

Bilimin sonunda ne olacak biliyor muyuz?

Yada özgürlüğün sonunda?

(Nietzsche belki de bundan bahsediyordu...

Tanrıyı öldürdük ve bu bize büyük sorumluluk yüklüyor,

Karanlığa yenilmemek için bir yol bulmalı... gibisinden)

Düşüncelerinizi merak ediyorum,

boşlukları nasıl doldurduğunuzu yada

bu boşlukta sürüklenmeyi nasıl kabullenebildiğinizi?

Tanrı'dan kurtulanlar, İslam'dan kurtulanlar, Araf'ta olanlar ve

İslam'a (ve diğer dinlere) inandığı halde, bazı kafa karışıklığı olup da itiraf edemeyenleredir sorularım...

Saygılarımla