Tesadüf var mıdır ?

[Yıldıztozu]

spartacus´isimli üyeden Alıntı

Tesadüf etmek vardır

Tesadüf dendiğinde dar açıya inmeli, neye, kime göre alanına, öznele, özneye, herhangi bir çerçeveye... Bu bahisle tesadüf anlam kazanır.

Doğa, geniş açıda ise nasılsa öyledir, neyse odur, herhangi bir niteliğin, olayın şu ya da bunun herhangi bir ayrıcalığı yok, haliyle kaçınılmaz.

Zamanı 3 Milyar yıl geriye almaya gerek yok, ortada olan neyse o, 3 milyar yıl filan geride değil, 3 milyar yıl önce dediğimiz de zaten şimdi ortada olanın, değişken hali, devinim... insan ortaya çıkmış, tabi süreçle... 3 Milyar yıl geriye almak demek, zaten ortada olanın 3 milyar yıl evvelini hesaba katmak-düşünmek demektir, ee sonuç olarak insan ortada... farklı bir evren, farklı gezegenler, farklı ortamlar demek gerekir ki anlamı olsun. Bunun zamanla ilgisi yok...

Tesadüf, denk gelmişlik, bu halde ayıraç, kimin, neyin, kime, neye denk gelmesi açısıdır ki, bu açı özneldir, tesadüf bu çerçevede anlam kazanır. evren açısında ise kime, neye görelik anlam taşımaz...

Dünyanın, güneşe uzaklığı seçilmiş midir? hayır. O halde nedir? Neye göre sordun? İlk soru bu olmalı, neye göre, kime göre, ne için? Efendim hayat için ideal ortam oluşması namına, neden Dünya bu mesafede, ama Mars o mesafede? Tesadüf->denk gelmiş. neye, kime göre tesadüf, e-göre, a-göre, e-dair tesadüf -> öznel açı. Özneyi dışarıda tutalım, kimin umrunda, ne tesadüfü, her nasılsa öyle orta yerde(ayrıcalıksız) işte-başka türlü olsa bu seferde başka türlü olmaklığının edebiyatı yapılırdı Kısaca özel bir nedenden söz edilemezse, tesadüf o zeminde anlam taşımaz, Dünyanın, Güneşe mesafesi farklı olsa ne olurdu ki? sadece mesafesi farklı olmuş olurdu, neyse o ve deviniyor(oda değişecek), milyarlarca yıldız, gezegenlerin güneşlerine olan mesafesi kadar doğal...

İlk sayfadaki yorumunu da okudum Spartacus, açıklayıcıydı teşekkürler

[Odyssey]

Doğa ve canlıların tesadüfen veya kendiliğinden oluşamayağını düşünelim; burdan tanrı sonucuna gelinceye kadar, karşımıza çıkacak pek çok olasılık var.
Bilimin bize gösterdiği; canlıların başka bir canlıdan evrimleşerek, üreyerek ve çoğalarak gelmesidir. ama tanrısal olağanüstü bir varlıktan geldiği tespit edilen bir canlı olmamıştır.

Bu durumda insanın ve doğanın, insana benzer veya biraz daha ileri bir bilgi ve zeka seviyesinden gelmesi, tanrı gibi açıklanamaz bir duruma göre çok daha mantıklıdır. Bu bilinç, pekiala da evrenin kendi bünyesine ait olabilir.