''Tanrı inançlı mı?'' sorusunu üç farklı düzleme ayırabiliriz sanırım:
1. Tanrı kendi varlığına inanıyor mu? 
Belki Tanrı da kendi kendine ''
düşünüyorum, o halde varım'' diyordur.
2. Tanrı'nın kutsalları var mı?
Her halükarda Kuran'ın resmettiği Allah, gayet 'inançlı' ve kutsalları olan biri olacak ki, sık sık
yemin ediyor.
3. Tanrı, kendinden bağımsız doğrular tanıyor mu?
Ama 'inanç' terimini, kendinden üstün veya en azından kendinden
bağımsız bir takım mutlak hakikatlerin kabulü olarak tanımlarsak, teistler ve deistler için çıkmaz bir sokağa girilmiş olur sanırım.
Örneğin: Doğru/iyi ve yanlış/kötü Tanrı'dan (Tanrı'nın iradesinden) bağımsız olarak 'var' mı? Öyleyse, iyi ve kötü kavramlarının Tanrıya ihtiyacı yok. Yok eğer, bunlar Tanrı kaynaklı ise, o halde ''Tanrı iyidir'' bile diyemeyiz, çünkü neyin 'iyi' olduğu Tanrı iradesiyle belirleniyor, bu durumda ''Tanrı iyidir'' demek mantıksal bir fasit daire (kısır döngü) içerir.
saygılarımla