2009 Ocak Ayi Bülteni


Anlayamadılar

Biz ince bel, ela göz, sütun bacak için sevmedik güzelim
Gümbür gümbür bir yürek diledik kavgamızda

Nazim Hikmet Ran

Saygıdeğer okurlar,

Bültenimiz yeni yılda 17. sayıya ulaştı…

Bu aydan itibaren her sayıda karşınıza bir anket ve sonuçlarıyla da çıkacağız. Bu sayede sitemiz katılımcılarının sosyal – kültürel – psikolojik - siyasi yönelimlerini tespit ederek ülkemiz ve tüm dünyadaki sorunlara kaynağından ulaşmaya ve çözüm yolları aramaya çalışacağız. Tüm bu verilerin bize bu hedefte yardımcı olacağı düşüncesindeyiz…

Bu sayımızda sizlere

“Tehlikenin farkında mıyız?” başlıklı eleştirimizin 4. bölümünü

“Dinsel katliamlar ve İnsanlık onuru” dizi yazımızın 6. bölümünü

Ve

Sitemiz katılımcılarının hangi yaş gruplarına dahil olduğunu tespit ettiğimiz 'Ocak ayı anketi ve değerlendirmesi'ni sunuyoruz…


Her türlü öneri,
şikâyet ve katkınızı
adresine iletebilirsiniz… http://www.turandursun.com/cgi-bin/t...ket&sid=&style=


Site adresimiz: http://www.turandursun.com

Bülten aboneliği için: http://www.turandursun.com/modules.p...e=Mailing_List

Bülten arşivi için: http://www.turan-dursun.com/index.php?categoryid=19


Katılımınız için teşekkürler…


Saygıyla…




( ELEŞTİRİ )

Tehlikenin Farkında mıyız? ( 4 )


"Kutlu Doğum Haftası ile Ramazan ayı, yılbaşı tatili, dini gün ve geceler vesilesiyle yurtdışındaki belirli bölge ve merkezlere ‘irşat ekipleri’ gönderilmesi… "

Diyanet İşleri Başkanlığı stratejik planında yukarıdaki açıklamaya yer vermiştir. Ramazan ayı, dini gün ve gecelerin 1400 yıllık İslam Tarihi süresindeki önemi inananlarınca kabul edilebilir ve makul karşılanabilir. İnanç sahipleri toplumun anayasasına uygun olmak kaydıyla istedikleri inanç doğrultusunda hareket etmek durumundadırlar; bunda karşı çıkılacak ya da eleştirilecek her hangi bir taraf görülemez. Kutlu Doğum Haftası da bu açıdan ele alınabilir; ancak kutlu doğum konusunda doğumun ne zaman olduğu hakkında İslam rivayetleri arasında mutlak bir mutabakat yoktur. Kimi İslam bilginlerinden gelen rivayetlere göre bırakın arada bir hafta fark olmasını yıllarla ölçülebilen değerlendirmeler vardır. Dolayısıyla Kutlu Doğum Haftası sadece toplumdaki laik kutlamalara bir alternatif arama ihtiyacından doğmuş ve gerçek bir kesinliği olmadığı halde sırf insanların inançlarını yoğunlaştırmak ve onları din kisvesine büründürebilmek amacıyla icat edilmiştir.

Aslında buraya kadar bizim açımızdan bir sorun yoktur ve isteyen istediği gibi inanıp istediği günü kutlayabilir. Bu günle ilgisi olmayanlara zorla empoze edilmedikleri taktirde karşı görüşte olmayanlara saygı duyarak seyirci olmak düşer. Ancak bundan sonraki madde insanlığın kültür değerlerine ve farklı düşünenlerin düşüncelerine gerçek bir saldırı niteliği taşımaktadır.

Diyanet İşleri Başkanı Ali Bardakoğlu 30. 12. 2003 tarihli Noel ve yılbaşı mesajında şunları söylemektedir: “…Dolayısıyla yeni yıl kutlamaları tıpkı içinde farklı ekonomik ve sosyal amaçları da barındıran anneler-babalar günü, işçi bayramı, doğum günü kutlamaları gibi evrensel kültürün bir parçası olarak üretilen ve geliştirilen; sonuçta bütün insanlığa mal olan olumlu bir davranış biçimi olarak görülmelidir. Ancak bu kutlamaları dinsel ve kültürel değerlerimize aykırı birtakım âdet ve geleneklerle birlikte düzenlemek, kutlamalar esnasında kamuoyunu rahatsız edici ya da dinimizin emir ve yasaklarına, genel ahlâka ve toplumsal kurallara aykırı davranışlarda bulunmak kesinlikle doğru değildir.”

Diyanet Başkanı’nın bu açıklamasında bir devlet memuruna yakışmayacak biçimde toplumu din egemenliği altına alma kaygısı vardır. Diyanetin laik sistem için gerçek bir tehlike olduğunun ısrarla altını çizmemizin nedenlerinden bir tanesi de işte bu anlayıştır. Diyanet ve hakim olan Sünni İslam inancı toplumun tüm kesimlerini tek tipleştirmeye ve aynı potada eritmeye çalışmaktadır. İslam dininin yasak ve kabulleri yalnızca ona inananları ilgilendirir; onun dışında isteyen istediği günü istediği şekilde kutlayabilir. Laik bir toplumun vazgeçilmezi bu olmak zorundadır ve kimse kimseyi bir olgunun İslami kurala uygun olup olmaması konusunda eleştirme / yönlendirme hakkına sahip olmamalıdır.

Kamuoyu rahatsızlığından bahsedilecekse eğer, günümüzde çalar saatin evrensel bir kullanımı olduğu halde günde beş vakit ezanın da bir anlamı olmadığı ve kamuoyu rahatsızlığı yarattığı ya da sokaklarda hayvanları alenen kesmenin ve kan akıtmanın özellikle çocuklar açısından toplum sağlığını etkilediği rahatlıkla söylenebilir. Nitekim kurban konusunda son yıllardaki kesim evi değişimleri bu konudaki rahatsızlıkların bir sonucudur. Ama yılın herhangi bir gününde maç/ bayram/ çeşitli günler açısından yapılan kutlamalarla yılbaşı kutlamalarını ayrıştırmanın bir mantıklı açıklaması olamaz.

Nitekim mantıklı bir açıklama olamayacağının bilincinde olan DİB de bildirisinde İslam’ın- üstelik de tüm toplumun dini olduğunu farz ederek- emir ve yasaklarından bahsetmeyi zorunlu görmüştür. Bu aslında her şeyin özüdür. Toplumumuz bu dinin esas ve yasaklarına göre mi yaşamayı seçecektir yoksa laik bir rejimi mi tercih edecektir? 1400 Sene evvelki yasaklara göre mi yaşayacağız yoksa 21. yüzyılın teknik ve gelişimine göre mi yaşamımızı şekillendirip inancı herkesin kendi kutsalı ve vicdanı arasına mı gömeceğiz?

Diyanet bizleri bu yöne doğru sürüklemek için 5 yıllık bir plan yapmıştır ve bu planını adım adım uygulamaya çalışmaktadır. Peki sizler bu planın neresinde yer almak istiyorsunuz? Yaşamınızı din kurallarına göre sürdürmeyi kabul ediyor musunuz? Tehlikenin farkında mısınız?...



( DİZİ YAZI )

Dinsel Katliamlar Ve Yok Sayılan İnsanlık Onuru ( 6 )


M.S. I. Yüzyılda Filistin, Roma İmparatorluğu’nun sınırlarının bir parçasıydı ve içinde barındırdığı insanların yaygın görüşleri Yahudilik dini etrafında şekillenmekteydi. Bu nedenle de bölgede Yahudilik özel bir statüye sahipti. Roma işgali altında olan bu krallık içinde Romalı yöneticiler yerel yöneticilerden daha fazla role sahip olmuşlardı. Roma’nın işgalci potansiyelindeki hakim güç olduğu gerçeği bölgeyi asimilasyon politikaları ile yüz yüze getirmekteydi. Bu gerçeklik de ‘Roma dini’ ile ‘Filistin dini’ arasında bir gerilime neden oluyor ve halkın sık sık Yahudilik bünyesinde protestolarına mahal veriyordu. Son Yahudi kralı Herodes’in ölümünden sonra da Filistin Krallığı’nın toprakları Herodes’in oğullarına Roma tarafından bölüştürüldü.

Ülke Romalı yöneticiler, yerel yöneticiler ve din adamları tarafından toplanan vergilerle tam bir kaos ortamına dönüşmüştü ve dinsel çalkantılarla iç içeydi. Yahudiler bünyelerinde Saddukiler, Esseniler, Zelotlar ve Ferisiler şeklinde tarikatlara bölünmüşlerdi. Bu tarikatlar da kaos ortamında birbirleriyle hesaplaşmalar ve reddiyeler içindeydiler. Halk yeni bir oluşum ve umut vaat edecek bir gelişim beklentisi içinde -belki de- bir Mesih arıyordu.

Tam da bu kaos ortamı içinde İsa adının yükseldiğini tahmin ediyoruz. İsa kendinden sonraki kuşaklara herhangi bir yazılı belge bırakmadığı için yaşamı ve varlığı İncillerden yola çıkılarak sorgulanmaktadır. Ortaya atılan tüm bu din süreçlerinin tek bir kaynak etrafında şekilleniyor oluşu da ayrıca birçok şüpheye neden olmaktadır. “İsa denilen biri yaşadı mı yoksa tamamen eski toplum inançları ve efsanelerle süslenen bir hayali kimlik miydi?” şeklinde birçok soru işareti zihinlerimizde canlanabilir. Ama her şeye rağmen bizim ilgilendiğimiz kısım dinler üzerinden yaşam onuru ve insanlık hakkı elinden alınıp ölümlere mahkûm edilen insanları görebilmektir.

İnciller İsa’nın doğumunu son Yahudi kralı Herodes dönemine denk getirir, Roma’nın kuruluşunun 750’nci yılı olarak tarihlerler. Bu tarih de takriben M.S. 4 yılına tekabül eder. Yeni bir din anlayışı ve tanrısal bir ışıkla yükseldiği iddia edilen Hıristiyanlık binlerce yıl boyunca milyonlarca insanın benimsediği bir din halini alır. Ta ki 1947 yılında bir çobanın keçilerinin peşine düşmesiyle ortaya çıkan ‘Kumran Yazıtları’nın Hıristiyanlığın yeni bir din değil bilakis Yahudi tarikatı Essen öğretileri ve diğer birçok eski tapınım ve dinsel ritüellerle harmanlanmış sentez bir öğreti olduğunu ortaya koyar. Çünkü yazıtlar incelendiği zaman İsa ve bir Essen kimliğinin birçok yerde uyuştuğu görülür.

İsa’nın da bir Essen Rahibi olduğu ve peygamberliğe bu tarikat yardımıyla hazırlandığı yorumu getirilebilir. Daha sonradan İsa’nın bu tarikattan kopup farklı bir yorumlama ile Mesih beklentisini Hıristiyanlık adı altında karşıladığı da iddia edilir. Bedenin yeniden dirilişi, kıyamet, Mesih beklentisi bir inanç ile ortaklaşmacı bir sosyal düzen içinde yaşayan tanrı egemenliğinin çok yakında gerçekleşeceği öğretisi ile şekillenen bu tarikat Mesih İsa’yı da şekillendirir. Peki, o zaman İsa ve havarileri tarafından bu tarikat neden hiç dile getirilmedi? Çünkü Essen öğretilerinin en önemlilerinden biri de gizlilik sırları idi. Bu yemin onları saklı tutan şeydi.

Ve artık İsa bir peygamber olarak öğretileri ile halkın arasındaydı. Pax Roma adı verilen bir barış döneminde de öğretiler yayılımda rahat bir zaman süreci yaşadılar. Ama ‘yayılım’ demek ‘karşıt görüşteki insanların farklı bir dine olan tepkilerini göstermelerinin de sebebi’ demek oldu. İsa’nın yakın çevresinden elçiler öldürüldü, zulümler başladı. Öğretileri yayma çabaları devletin bekası için isyan olarak değerlendirildi. Hakim güç Roma dini ve yerel halkın benimsediği Yahudi tarikatları arasında sıkışan İsa öğretileri ilk Hıristiyan kurbanları İstefanos, Yakup, Petrus ve Pavlus’un yaşamlarına mal olmuştur.

İstefanos ve Yakup’u Yahudi Kralları’nın öldürdüğü söylenir. Petrus ve Pavlus’ un ölümlerine ise Roma İmparatorları’ndan Neron’un sebep olduğu ifade edilir. Pavlus’un da İsa’nın dirilişinden sonra iman edip Hıristiyan olması Hıristiyan kaynaklarının bir başka ilginç olayıdır. Çünkü Pavlus iman etmeden evvel Hıristiyanlara kök söktüren azılı bir savaşçı kimliğindedir. İlk zulüm dönemleri genellikle Yahudilerce faal kılınmıştır. Roma ilk dönemlerde Hıristiyanlığı Yahudiliğin bir başka kolu olarak gördüğü için pek fazla müdahale etmemiştir. Çünkü Yahudilik Roma tarafından zaten kabul edilen resmi bir dindi. Fakat ilerleyen dönemlerde ilk Hıristiyanların yaşam şekilleri bakımından Yahudiler ve paganistlerden başlı başına ayrı oldukları gözlenince işler değişti.

Hıristiyanlar dönem içinde diğer dinlerden ayrılan öğretileri ile anti sosyal ilan edilmiş ve güç dengelerinin çıkarlarına ters düşen gelişimleri ile Roma ve Yahudiler için bir tehdit oluvermişti. Kölelerin Hıristiyan öğretilerinden etkilenip de efendilerine isyan edebilecek potansiyelde geliştikleri düşünülünce bir an evvel tedbirler sıraya dizilmiştir. Toplum içinde her kötüye giden olayın sebebi olarak Hıristiyanlık ilan edilmiş ve bu yeni dinin eski Tanrılarını kızdırdıkları yorumlarıyla zulümler dönemine girilmişti. Roma’nın resmi dini Hıristiyanlık olana dek tam 300 yıl boyunca çeşitli işkence ve katliamlara maruz kaldı ilk Hıristiyanlar.

Neron döneminde ( M.S. 60lar ) başlayan zulümlerden tarihçi Tacitus haber vermektedir. Büyük Roma yangınının sebebi Hıristiyanlara yansıtılmış ve Neron’un akıl almaz yöntemlerle Hıristiyan katlettiği ifade edilmiştir.


“Hiçbir beşeri çare, ne bir prense yaraşır el açıklığını, ne tövbe merasimlerini, ne de yangının emredilmiş olduğu yolundaki küçük düşürücü söylentileri durduramıyordu. Dolayısıyla bu söylentiyi yok etmek için bir takım suçlular varsaydı; yaptıkları korkunç şeyler nedeniyle kendilerinden nefret edilen ve halkın Hıristiyan adını verdiği kimselere seçkin işkenceler yaptırttı. Bu isim onlara Tiberius’un prensipliği sırasında Vali Pontius Pilatus’un işkence ile öldürtmüş olduğu İsa’dan geliyor. O sırada bastırılan bu iğrenç batıl inanç yeniden yalnız kötülüğün doğmuş olduğu Yahudiye’de değil dünyada korkunç ya da utanç verici ne varsa hepsinin akın edip kalabalık bir müşteri kitlesi bulduğu Roma’da da meydana çıkıyordu. Önce imanlarını itiraf edenleri daha sonra da -bu kimselerin açıklaması üzerine- daha birçoklarını yakaladılar; bunlar yangın suçundan çok insan soyuna düşman olmaktan suçlu bulundular. Onları öldürtmekle yetinmediler; oyun oynarmış gibi köpeklerin onları dişleriyle parçalamaları için üzerlerine hayvan postları giydirdiler ya da çarmıha bağladılar veya üzerlerine yanıcı maddeler sürdüler. Gün ışığı kaybolunca birer meşale gibi karanlıkları aydınlatıyorlardı. Neron, bahçelerini bu temaşaya açmıştı ve sirk oyunları düzenleyip bu oyunlarda bazen arabacı giysileriyle kalabalık arasına karışıyor bazen de arabasının üzerinde ayakta koşuya katılıyordu. Bu nedenle her ne kadar bu insanlar suçlu ve en büyük şiddete layık olsalar da onlara acımaya başlanıyordu. Çünkü bunlar kamu yararı için değil bir tek kişinin acımasızlığı sebebiyle ortadan kaldırılıyor deniyordu " ( Tacitus, Annales, XV, 44 ).


Dünya tarihi ve insanlık dinlerin sahneye çıkışından bu yana milyarlarca insanın ölmesine şahit olmuştur. Her din kendini yegâne, kudretli tanrılar ile donatılmış ve kendisi dışında her şeyin yalan, ihanet, sapkınlık olduğu iddialarıyla yola çıkmıştır. Bu yol üzerinde yok edilen milyarlarca insanın ortak paydası ise günahkâr ve sapkın olmalarıdır. Dinlerin binlerce yıldır sergilemiş olduğu ve egemen güçlerin çıkarlarına aracılık ettiği katil rolleri ise sağladığı düşünülen faydalarının yanında asla itibar göremeyecek kadar kanlıdır.


ANKET ( OCAK – 2009 )

Sitemizin hangi yaş gurupları tarafından izlendiğini saptamak amacıyla yapmış olduğumuz ‘yaş anketi’ araştırma sonuçlarında ‘genç yetişkinlik dönemi’ olan 20 - 40 yaş grubunun diğer yaş gruplarını büyük farkla geride bıraktığını gözlemledik.

Bu yaş dönemi "Ben nasıl bir kişiyim?" sorusuna cevap bulma, dini – felsefi – sosyolojik - siyasi görüşlere bir kişisel kimlik kazandırma, önemli seçimler yaparak ‘bireysel öz yaşam felsefesi’ oluşturma ve kavramlara kişilik kazandırarak onlara anlam verme dönemidir.

Bunları gerçekleştirmeye çalışma çabasının altında toplumdan bağımsız bir birey olma hedefi yatmaktadır. Genç-yetişkinler bu dönemde en etkin yetileri olan fiziksel, biyolojik ve zihinsel üretkenliklerini seferber ederler. Bu enerjiyle beraber kişilerin çeşitli ikilem ve stresler yaşadıkları bilinmektedir. Bu yaş grubundakiler, içerisine katıldıkları sosyo-kültürel çevrenin etkisini, güncel olayları, önceden öğretilmiş olanları ve kendi kültürel ekinlerindeki birikimleri sentezleyerek bir doğru yaratıp ona göre yaşama, toplumda yer bulma ve statü sağlama çabası sergilerler.

Kişisel kimliklerine ve hayat felsefelerine kavuşmaya odaklanmış bu yaş grubu, söz konusu kimliklerini aynı ortamı paylaşma arzusunda olan kişilerin yakınlık arayışlarına cevap verecek şekilde geliştirme tavrı içine girer.

Araştırma sonucuna göre Turan Dursun Sitesi’nin bir bilgi paylaşım ve tartışma platformu olarak bu genç-yetişkin dönem mensuplarının yukarıda bahsi geçen ihtiyaçlarına cevap vermekte olduğu görüşü ağırlık kazanmıştır.

Şubat ayı için düzenlediğimiz “İnancınıza zarar veren farklı inançtan birinin katli doğru mudur?” konulu anket ana sayfamızda erişilebilir durumdadır. Bundan böyle her ay farklı anket konularıyla sizlerle buluşmaya ve sonuçlarını paylaşmaya devam edeceğiz.


Saygilarimizla…

Çocuklar ölebilir yarın,
hem de ne sıtmadan ne kuşpalazından
düşerek te değil kuyulara filân;

Nazim Hikmet Ran