Görülüyor ki Tanrı, vaktiyle Amalek'in İsrailoğullarına karsi durdugunu unutmamistir ve simdi intikam alma sevdasindadir. Bu satirlari okurken muhtemelen kendi kendinize: “Neden Tanrı böylesine intikamcidir? Ve neden geçmis bir olayi hosgörecegi yerde öç almak ister? Madem ki simdi artik her sey yoluna girmis ve İsrail oğulları huzur ve rahata kavusmuslardir, neden simdi o geçmis olaylara katilmayan suçsuz kisileri, hatta emzikteki çocuklari, hepbirden kiliçtan geçirtmek ister?" diyeceksinizdir.

Eger kendi vicdaninizdan gelen Tanrı sesini dinleyecek olursaniz, bu yukardaki sözlerin Tanrı tarafindan söylenmis olabilecegini elbetteki düsünmiyeceksinizdir. Yok eger "Kutsal” Kitab’i yazanlarin "Tanrı" diye tanimladiklari “yaratan’in” yaptiklarina akliniz yatiyorsa, bu takdirde yukardaki sözleri kabul etmekten baska çareniz yok demektir, ki hikayenin geri kalan kisminin naklini gerektirir. Bu nedenle “Kutsal” kitap’tan okumaya devam ediyoruz:

Samuel'in Tanrı'dan geldigini söyledigi sözleri dinleyen Saul, derhal kavmini çagirir ve onlara olan bitenleri anlatir. Sonra iki yüz on bin kisilik bir ordu ile Amalek sehri yakinina gelir ve vadide pusu kurar (1 Samuel, Bap 15: 4-6). Saldiriya geçmeden önce haber salip Amelekte oturan Keni'lere söyle der: "Gidin, ayrilin, Amalekilerin arasindan inin de sizi onlarla beraber helak etmiyeyim; çünkü Mısırdan çiktiklari zaman siz bütün İsrailoğullarına inayet ettiniz" (1 Samuel, Bap 15: 6). Bu sözleri dinleyen Keniler, derhal oradan ayrilirlar. Bunun üzerine Saul, orduya saldiri emrini verir ve bütün Amalekileri vurur; çoluk, çocuk, kadin erkek butün kavmi kiliçtan geçirir ve kirallari olan Agag'i esir alir.

Saldiri sirasinda ele geçirilen öküz, koyun, sigir gibi hayvanlarin iyi ve semiz olanlarini, ve kuzulari esirger; fakat degersiz ve zayif olanlari yok eder (1 Samuel Bap 15: 9). Oysa ki Tanrı ona hayvanlarin tümünü de yok etmesi için emir vermistir. Verdigi emrin harfiyen yerine getirilmedigini görmekle Tanrı, fena halde öfkelenir; ve derhal Samuel'i çagirarak ona söyle der: "Saul’u kiral ettigime nadim oldum; çünkü artik ardimdan döndü ve sözlerimi tutmadi" (1 Samuel Bap 15: 11).

Samuel fena halde üzülür ve ertesi gün durumu Saul'a anlatir; Tanrı'nin sözlerini dinlemedigi için onu azarlar. Saul ise Tanrı'nin sözlerini dinledigini, Amalekileri tüm olarak kiliçtan geçirdigini söyler ve hayvanlari Tanrı'ya kurban etmek maksadiyle öldürmedigini ekler. Bununla beraber yine de özür diler ve babasina söyle der: "Suç ettim, çünkü Rabbin emrinden ve senin sözlerinden öte geçtim, çünkü kavmdan korkup onlarin sözünü dinledim. Ve simdi rica ederim suçumu bagisla da benimle beraber geri dön ve Rabbe secde delim" (1 Samuel, Bap 15" 25).

Fakat babasi rikkate gelmez ve Saul'a söyle der: "Bugün Rab, senin üzerinden İsrail kiralligini yirtti ve onu senden daha iyi olana, senin bir komsuna verdi" (12 Samuel, Bap 15: 28).

Bunlari söyledikten sonra, Samuel, Amalekilerden esir alinan kiral Agag'i huzuruna getirtir. Agag onun huzuruna neseli bir sekilde çikar, çünkü kendi kendisine :"mutlaka ölüm acisi geçmistir" diye düsünmektedir. Oysa ki Samuel onu öldürmek için huzuruna getirtmistir. Nitekim Agag'a söyle der: "Senin kilicin kadinlari nasil çocuksuz birakti ise, senin anan da kadinlar arasinda öylece çocuksuz kalacaktir" . Bunlari dedikten sonra kilici ile Agag'i param parça eder.

Bu isler bittikten sonra ülkesine döner ve o tarihten sonra ölünceye kadar da oglu Saul'un yüzünü görmez; bununla beraber Saul için yas tutmaktan kendini alamaz (1 Samuel, Bap 15: 32-35). Ancak ne var ki oglu için yas tuttu diye Tanrı Samuel'e gücenir. Hikayenin geri kalan kismi Davud'un yasami ile ilgilidir ki asagida özetlenmistir.