Din Doğru Ahlak Saglayabiliyormu?

Samuel Martin üzerinde sadece gri iç çamaşırının olduğu bir fotoğrafının da bulunduğu ilanda kendisini ‘erkek fahişe’ olarak nitelendiriyor ve “Kadınlar ve çiftler için saati 250 TL’ye heteroseksüel erkek. 15 santimetrelik penis size zevk ve mutluluk verecektir” diyor. İlanda ayrıca “Sadizm dışında herşeye açığım. Pişman olmayacaksınız. Alabileceğiniz en büyük zevki vereceğim” deniyor.

Şimdi Batı toplumları temel alındığında sıradan insanları bu tarz girişimleri hayret edilecek bir şey değil. Ancak burada önemli olan bir din adamının bir papazın ahlaki duruşu. Bu da dinler insanlarda sağlam ahlaki degerler yaratır, şayet dinler olmasa dünya bir ahlaksızlık bataklıgına döner argümanının hiç bir temeli olmadıgını ortaya koyuyor. Dikkatlice düşünüldigünde yııllara varan dini egitim bu din adamımıza hiç bir ahlaki katkı saglayamadıgı gibi tam aksine onun bazı dürtülerini bastırmasına vesile olmuş.

Peki bu olayı münferit bir olgu olarak nitelendirebilir miyiz. Şayet Stendhal'ın "Parma Manastırı" adlı eserini okumuş isek böyle bir çabamızın yüz yıllar evvel mahkum edildigini görebiliriz. Ayrıca bu dereceye varmasa bile ahlaksız din adamlarının, hatta imamların sayısız örnek haberine rastlamamız mümkündür. Bunlar degişik porno faaliyetlerinden, cinsel tacize kadar süregiden bir dizi zincirin sadece birer halkalarıdır. Ama esas kavranması gereken halka dinlerin ve din egitiminin insanların ahlaki gelişiminde ciddi katkılar saglayamadıklarıdır. Öyle olsaydı bu papazın bir ahlak numunesi olması beklenebilirdi. Yaşamını bu dinleri ögrenmekle geçiren ve din adamı olan bir kişi bu çabaları sonucu asgari ahlak kurallarından habersiz davranabiliyorsa, kendi mensubuna, akademisyenine bile dogru ahlak saglayamayan dinlerin sıradan insanlara verebilecegi ne olabilir ki.

FORUMLARIMIZ

 

Facebook Sayfamız

facebook

Youtube Sayfamız

Youtube