Mısır'dan sinir disi edildikten sonra İbrahim, karisi ve kardesinin oglu Lut'u da beraberinde oldugu halde güney'e dogru iner. Lut'un da kendisine ait mallari ve hayvanlari oldugu için birlikte oturulabilecek bir yer bulma zorlugu dogar. Bu nedenle İbrahim, Lut'dan ayrilmaga karar verir ve kararini kendisine söyle bildirir: "Rica ederim benimle senin aranda ve benim çobanlarimla senin çobanlarinin arasinda çekisme olmasin; çünkü biz kardesiz . Rica ederim benden ayril..." (Tevrat/Tekvin, Bap 13: 8-9)

Bütün bu yaptigi seylerden dolayi Tanrı İbrahim'i o kadar çok takdir etmis olmalidir ki, Lut'dan ayrildiktan sonra ona görünür ve der: "Simdi gözlerini kaldir ve bulundugun yerden kuzey'e ve güney'e ve dogu'ya ve bati'ya bak; çünkü görmekte oldugun bütün memleketi sana, ve ebediyen senin zürriyetine verecegim..." (Tekvin, Bap 13: 14-15).

Her ne kadar İbrahim, oglan çocuk edinemedigi için Tanrı'ya sikayette bulunmaktan geri kalmaz ise de, karisi Sara'nin kurnaz bir bulusu sayesinde cariyesinden İshak adinda bir çocugu olur. Bu hususu birazdan görecegiz. Fakat simdilik İbrahim'in yalanciliga yönelik davranislari konusuna devam edelim. İbrahim, karisi ile birlikte yürüyüsüne devamla Güney diyarina göç eder ve Kades ile Sur mevkileri arasinda bir yere gelir. Burasi Gerard kirali Abimelek'in hükümran bulundugu bir yerdir. İbrahim ora halkina, karisi Sara hakkinda: "Bu kiz kardesimdir" der. İbrahim'in güzel bir kizkardesi oldugu haberi Abimelek'in kulagina gider ve Abimelek, adamlarini gönderip Sara'yi getirtir ve onu kendisine kari edinir.

Fakat Tanrı bu ise çok kizar ve daha Abimelek kadinla cinsi münasebette bulunamadan önce onun rüyasina girip söyle der: "Aldigin kadin sebebiyle iste sen bir ölüsün; çünkü o bir adamin karisidir" (Tekvin, Bap 20: 3). Fakat bunu yaparken, ayni zamanda Abimelek'in ülkesindeki bütün kadinlarin rahimlerini kapar ki çocuk yapamasinlar diye. Zavalli kadinlari, suçsuz olduklarini bildigi halde, yok yere cezalandirmis olur.

Bunun üzerine Abimelek Tanrı'ya, kendisinin suçsuz oldugunu ve çünkü İbrahim'in bu kadini kizkardes olarak tanittigini ve kadinin da İbrahim için "O benim erkek kardesimdir" dedigini bildirir ve: "Yüregimin kemalinde ve ellerimin suçsuzlugu ile bunu yaptim (Bu yüzden salih bir milleti öldürecek misin?)" (Tekvin , Bap 20: 4-5) diye sorar.

Aslinda Tanrı, her gizli seyi bildigi için, İbrahim'in söyledigi yalanlardan haberdardir ve Abimelek'in suçsuz oldugunu da çok iyi bilmektedir; esasen Abimelek'i günah islemekten (Sara'ya yaklasmaktan) uzaklastiran da yine o'dur. Böyle oldugu içindir ki Abimelek'in yukardakai sorusuna söyle cevap verir: "Ben de yüreginin kemalinde bunu yaptigini biliyorum; ben de seni bana karsi günah islemekten alikoydum; bunun için seni ona dokunmaga birakmadim. Ve simdi adamin karisini geri ver, çünkü o peygamberdir ve senin için dua eder, ve yasarsin; fakat eger geri vermezsen, bil ki, sen ve sana ait olanlarin hepsi mutlaka öleceksiniz" (Tekvin, Bap 20: 6-7)

Ertesi sabah Abimelek, olan bitenleri halka anlatir; herkes korkuya kapilir. Sonra İbrahim'i huzuruna getirtir ve ona söyle der: "Bize ne yaptin? sana karsi ne isle günah ettim de üzerime ve ülkem üzerine büyük günah getirdin? Bana yapilmaz isler yaptin... Ne gördün de bu isi yaptin?" (Tekvin, Bap 20: 9- 10).

Bu sözlere karsi İbrahim bir takim nedenler bulmaga çalisir: bu ülkede Allah korkusu olmadigini, ve karisi yüzünden öldürülmekten endise ettigini, ve esasen Sara'nin kendisine yari kizkardes sayildigini (baba bir, ana ayri oldugunu) söyler.

İbrahim'in bu konusmasindan hosnud olan Abimelek, kendisine koyunlar, sigirlar, gümüsler, köleler ve cariyeler verir ve Sara'yi da ona teslim eder. Bütün bunlar yetmiyormus gibi bir de söyle der: "Iste memleketim senin önündedir; gözünde iyi olan yerde otur" . Sonra da Sara'ya dönerek: "Iste, kardesine bin parça gümüs verdim; iste, bu senin için yaninda olanlarin hepsinin gözünde örtüdür; ve bütün adamlarin önünde sen suçsuz olursun" (Tekvin, Bap 20:15-16) der.

Bundan sonra İbrahim Tanrı'ya dua eder ve Tanrı, Abimelek'e ve karisina ve cariyelerine sifa verir. Böylece kadinlarin rahimleri açilir, çocuk yapabilecek duruma girerler (Tekvin, Bap 20: 17-18). Görülüyor ki Tevrat'taki Tanrı, yalancilari mükafatlandiran, suçsuz olanlari cezalandiran ve olmadik haksizliklara kanat açan bir Tanrı'dir. Tanrı'nin sevgili "peygamberi" İbrahim ise, yalan söylemek süretiyle varlik edinmenin sirrini bulmustur.